Michael Jackson ŻYJE - cała prawda o mistyfikacji.....

"Wspólnicy" cz.1

2010-07-25T23:35:00.000+02:00

Po dosyć długich przemyśleniach i poszukiwaniach wytypowałyśmy kilka osób ze świata show bussinesu, które z całą pewnością są zamieszane w hoax. Pominiemy oczywiście wesołą rodzinkę i obsadę filmu This Is It. Pierwsze wskazówki co do „wspólników” mieliśmy praktycznie długo przed dniem „śmierci”. Ludzi tych jest dosyć sporo więc zmuszone jesteśmy rozdzielić notkę. W części pierwszej przyjrzymy się bliżej zespołowi Black Eyed Peas.
BEP

Black Eyed Peas - amerykańska grupa muzyczna wykonująca muzykę z pogranicza hip-hopu i popu. Powstała w Los Angeles w 1995 roku. Bardziej znana jest od roku 2003 kiedy odniosła sukces nagrywając płytę Elephunk. Tyle z podstawowych informacji, teraz zastanówmy się kiedy BEP zaczęło współpracę z MJem. Był to rok 2006 i Michael kompletował załogę, z którą chciał nagrać coś świeżego na płytę Thriller 25th Anniwersary. Sądzimy, że już wtedy zaczęły się poważne przygotowania do hoaxu i szukanie znanych ludzi, którym może zaufać i powierzyć rolę w mistyfikacji. Kiedy przysłuchamy się piosenkom nagranym przez Will.I.Am’a i Fergie, tyle że od tyłu możemy mieć pewność, że cały skład BEP wiedział, że Michael chce uciec. Obydwu możecie posłuchać w podanym filmiku

A Oto tekst backmaskingu w tych piosenkach wraz z polskim tłumaczeniem:

1.Will.I.Am- the girl is mine

He would rock *8

He would alive (on będzie żył)

Easy! (spokojnie!)

Just give him a minute (tylko dajcie mu chwilę)

Right time may be aloud (w odpowiednim czasie może być głośno)

A rock

He would rock

He would rock in the right time

It will it will a

It will be worldwide (to będzie wydarzenie na skalę światową)

It was a lot (było tego wiele)

He would rock

He would alive (on bedzie żył)

Would he? (czy będzie?)

What about (co z..)

What if what if I meant (a co jeśli miałem na myśli)

What I what I meant (co miałem na myśli)

We’ll be all smart (wszyscy będziemy mądrzy/silni)

He would rock

Come here (chodź tu)

I’ll be clear (powiem jasno)

I live (ja żyję)

Viva alive

Say what? I promise (że co?! Obiecuję)

We’re alive (my żyjemy)

We’ll live again (my będziemy żyć znowu)

2. Fergie- Beat It

Believe (uwierz)

Believe believe believe*3 (uwierz)

I won’t sue (nie będę się procesować/pozywać do sądu)

I’m the suspect (jestem podejrzanym)

I’ve got what she’s want (mam to, czego ona chce)

She knows where I was (ona wie, gdzie byłem)

Believe, believe that’s all I want (uwierz, to wszystko czego chcę)

Believe believe believe believe (uwierz)

I would and I would and I would

And I would believe and I would and I would

Believe believe believe (ja bym uwierzył)

And I would and I would and I would

Believe

Believe

Believe believe believe in something (I ja bym w coś uwierzył)

I won’t sue(nie będę się procesował)

I’m the suspect (jestem podejrzanym)

I’ve got what she’s want (mam to, czego ona chce)

She knows where I was (ona wie, gdzie byłem)

Believe, believe that’s all I want (uwierz, to wszystko czego chcę)

Believe believe believe in message (uwierz w wiadomość)

People always Believe what I say (ludzie zawsze wierzą w to co mówię)

We all guys connected, we cheat, we met, we wish mess (my wszyscy jesteśmy połączeni, oszukujemy, życzymy chaosu)

Believe in something believe what I say (uwierz w coś, uwierz w to, co mówię)

I would planned my life and I would planned my world and I would planned mess (zaplanowałbym swoje życie I zaplanowałbym swój świat I zaplanowałbym chaos)

Believe in something*4 (uwierz w coś)

Ask people, I would (zapytaj ludzi, ja bym tak zrobił)

Believe in something (uwierz w coś)

Believe, I say (uwierz, mówię!)

I’m missing out (jestem zaginiony)

Teksty napisałam sama I może być tam kilka błędów ale sądzę, że I tak są dosyć oczywiste. Chciałabym tylko zwrócić uwagę na trzy kwestie- w piosence Willa Michael wyraźnie mówi „my żyjemy, my będziemy żyć”, kogo, oprócz siebie może mieć na myśli? W piosence beat it mamy potwierdzenie naszej teorii wspólników w słowach „wszyscy jesteśmy połączeni, oszukujemy”. W tym utworze interesujące są też słowa refrenu „nie będę się procesował, jestem podejrzanym, mam to czego ona chce, ona wie gdzie byłem” i tutaj również nie wiadomo o kim jest mowa, co widział bądź co posiada Miachael, że wpędziło go to w tarapaty. Kolejne pytania bez odpowiedzi…

Już przy nagrywaniu tej płyty padło kilka dziwnych kwestii, o których pisałyśmy w jednej z naszych pierwszych notek

Rzeczy na które warto zwrócić uwagę, to na pewno niezdecydowanie Michaela co do całego projektu. Odnosimy wrażenie, że właściwie nie do końca wiedział co ma z tym fantem zrobić, albo wiedział doskonale, tylko nie mógł powiedzieć o tym głośno. Drugą sytuacją która domaga się skomentowania to zainteresowanie Michaela kamerą i komentarz prezentera jakoby artysta lepiej się czuł filmując niż będąc na pierwszym planie co znowu prowadzi nas do teorii, że MJ nagrywa ogromny film i przygotowywał się na to od dawna.

Podsumowując, uważam, że nagranie rocznicowej wersji thrillera było tylko pretekstem do znalezienia pomocników i przygotowania wskazówek już wtedy.

Natknęłam się również na informację, że BEP miało grać przed Michaelem na jego londyńskich koncertach, ale nie byli tym specjalnie podekscytowani. Czy to nie dziwne? Przecież każdy artysta chciałby występować na tej samej scenie co król muzyki, nieprawdaż? No, chyba, że oni już wiedzieli, że koncerty się nie odbędą…

Dla zainteresowanych link do artykułu http://www.obmawiamy.pl/01/black-eyed-peas-bedzie-supportem-przed-jacksonem/

Ostatnią, wydaną przez BEP płytą jest the E.N.D co jak twierdzi lider zespołu jest skrótem od the energy never dies (energia nigdy nie umiera). Początkowo miał być wydany w 2006 roku czyli wtedy, kiedy zaczęła się współpraca grupy z Michaelem, ostatecznie jednak płytę wydano na początku czerwca 2009. Materiał był nagrywany od 2008 roku i wielokrotnie zmieniano jego tytuł.

Trzeba przyznać, że jest ciekawie połączony czasowo z wydarzeniami związanymi z Michaelem. Początkowo spodziewano się go wtedy, kiedy BEP i Michael nagrywali wspólnie w Irlandii, ostatecznie ukazał się kilka dni przed śmiercią króla. Bardzo interesujący zbieg okoliczności. Czy możliwe jest, żeby zawarli umowę, aby wydać ten album akurat w czerwcu 2009, i sukcesywnie, z każdym singlem czy teledyskiem dostarczać nowych wskazówek? Mogą to potwierdzać słowa Willa, iż album to projekt, który właściwie nie umrze, bo ciągle będą mogli coś do niego dodawać.

(http://www.billboard.com/bbcom/news/black-eyed-peas-tap-into-new-energy-1003919858.story#/bbcom/news/black-eyed-peas-tap-into-new-energy-1003919858.story)

Czy tytuł albumu też jest wskazówką? The E.N.D czyli koniec tak naprawdę jest skrótem od „energia nigdy nie umiera”, więc jest iluzją podobnie jak mistyfikacja śmierci. Wszyscy uważają, że to koniec(the end bądź w przypadku hoaxu-śmierć) a jednak energia nie umiera (tutaj- Michael żyje).
Teraz chciałabym zająć się bardzo ciekawym teledyskiem tej grup Imma be rocking that body

Połączenie dwóch piosenek z albumu “The end”- Imma be oraz Rock that body. Teledysk trwa 10 minut. Rozpoczyna się opowiadaniem Will.I.Am’a o super maszynie która potrafi śpiewać za artystów nagrywając tylko ich barwę głosu. Fergie złości się i odpowiada, że nie są robotami. Wsiada na motor i odjeżdża ale zaraz zostaje potrącona przez samochód. Gdy traci przytomność przenosi się do świata wyobraźni gdzie razem z Will’em uciekają przed złym robotem. Później uruchamiają dobrego robota, który zaczyna tańczyć ruchami Michaela. Stąd wniosek, że robot jest jego symbolem więc od tej pory będziemy nazywać go MJ. MJ ma swoją małą „armię” w której są inne roboty oraz z tego co widać również członkowie BEP. Cała grupa spotyka złego robota i przenosi się do miasta, którego scenografia do złudzenia przypomina sceny ze starej reklamy pepsi w której za młodu brał udział Michael. Fergie, Will, Taboo oraz Apl.De.Ap chodzą ulicami i werbują nowych członków ich „armii”. Kiedy zły robot porywa Fergie, MJ oraz Will ruszają na nimi w pogoń. Ostatecznie obydwa roboty toczą walkę na.. taniec. Wygrywa oczywiście dobry, biały robot- MJ. Wtedy Fergie budzi się. Teledysk jest bardzo symboliczny więc oczywiście każdy może odebrać go inaczej. Moja interpretacja to skojarzenia robotów z filmem Moonwalker, w którym Michael zamienia się w robota w jednej ze scen. Pokonuje wtedy handlarzy narkotyków i odlatuje jednak zostaje zestrzelony. Dzieci myślą że nie żyje jednak kiedy one są w niebezpieczeństwie wraca i je ratuje co jest zresztą myślą przewodnią filmu. Michael jest w nim bohaterem, który zawsze wraca pomimo, że wszyscy myślą, że już po nim. Czyżby to mała sugestia członków Black eyed peas?

"We are the world 25th for Haiti" - "Green man"

2010-05-02T01:35:00.003+02:00

Niewątpliwe kolejną bardzo ważną częścią układanki zwanej mistyfikacją śmierci Michaela Jacksona jest piosenka „We Are The World”. Oryginalną wersję wszyscy doskonale znamy, jednak tym razem zajmiemy się specjalnie, zmodyfikowanym remake’m, który powstał z okazji 25 rocznicy nagrania pierwotnej wersji piosenki.

Kilka najistotniejszych wiadomości o oryginale:

Tekst utworu napisali wspólnie Panowie Michael Jackson i Lionel Richie, produkcją natomiast zajął się Quincy Jones.

28 stycznia 1985 roku 45 wspaniałych artystów pojawiło się w studio nagraniowym i wspólnie zaśpiewali te jakże piękne słowa. Dochód ze sprzedaży singla został przeznaczony na cele charytatywne. Oprócz tego zdobył on również wiele nagród jednocześnie stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych piosenek na całym świecie. Tak jest do dnia dzisiejszego.

W 2005 roku z okazji dwudziestej rocznicy nagrania „We are the World” wydano płytę DVD pt: "We Are The World - The Story Behind The Song, 20th Anniversary Special Edition" która zawierała dotychczas niepublikowane materiały.

Już to wydarzenie powinno dać nam sporo do myślenia. Podstawowe pytanie, jakie się w tym momencie nasuwa brzmi następująco: czy obchodzenie rocznic nagrania piosenki tak często (przypominamy od poprzedniej rocznicy minęło zaledwie 5 lat) jest normalne??? Z pewnością nie.

Oczywiście, można to tłumaczyć tym, że pojawił się pretekst do ponownego nagrania, ale Lionel Richie w jednym z wywiadów powiedział, że i tak w tym roku piosenka miała być odświeżona.

Projekt o nazwie „We Are The World 25th For Haiti” powstał po tragicznym w skutkach trzęsieniu ziemi na Haiti, a jego celem było zebranie pieniędzy dla ludzi, którzy w nim ucierpieli. Solo piosenkę zaśpiewało 36 artystów chórek tworzyło natomiast 47 celebrytów.

Był to swoisty mix wiekowy oraz gatunkowy. W zasadzie każdy mógł tam znaleźć coś dla siebie wymieńmy kilku artystów: Miley Cyrus, Justin Bieber, Kenye West, Wyclef Jean, Carlos Santana, czy np. P!NK

Jednak to, co dla nas najistotniejsze to spory udział w nagraniu kilku osób, bez wątpienia zamieszanych w hoax. Mowa o: Jennifer Hudson, Jamie Foxx, USHER, Celine Dion, Will I am, Fergie, Akon czy Orianthi. Zwróćmy uwagę na to, że tworzą oni tak jakby szkielet tego całego przedsięwzięcia.

Drugą ciekawostką jest fakt, iż w całość sprytnie wpleciono również osobę i głos samego Michaela. Musimy przyznać, że trochę nas to zaskoczyło i nie jesteśmy w stanie znaleźć na to logicznego wytłumaczenia. W nagraniu z przed 25 lat wzięło udział wielu artystów jednak żaden z nich nie pojawił się w nowej wersji nawet sam Lionel Richie nie zaśpiewał. Tym razem ograniczył się tylko i wyłącznie do pełnienia roli jednego z producentów.

To dziwne posunięcie stało się kolejną z wielu wskazówek, jakie od kilku miesięcy dostajemy od Michaela.
Spójrzmy dokładnie na słowa, które śpiewał Michael. W połączeniu z wersami śpiewanymi

przez wspomniane wyżej gwiazdy wiedzące o hoaxie tworzy to idealnie pasującą całość.

[Michael Jackson]
When you’re down and out (kiedy jesteś przygnębiony)
There seems no hope at all (wydaje sie ze nie ma juz nadziei)
[Usher]
But if you just believe (ale jeśli tylko uwierzysz)
There’s no way we can fall (nie ma możliwości żebyśmy upadli)
[Celine Dion]
Well, well, well, well, let us realize (zrozum ze)
That a change can only come (zmiana może nadejść jedynie)
[Fergie]
When we stand together as one (kiedy sie zjednoczymy)

Michaela widzimy jeszcze w jednej scenie, dokładnie w krótkim fragmencie refrenu piosenki. W jednym kadrze zestawiono niespełna trzydziestoletniego Michaela z siostrą Janet.

Aby jak najdokładniej wszystko opisać należy zaznaczyć, że Janet nie pojawiła się w studio, także wszystko bazowało na montażu.

Po pierwsze to dziwny zabieg wyglądający jak nieudany photoshop’owy żart. Po drugie w nowej piosence stare nagranie kogoś, kto oficjalnie nie żyje i to jeszcze w połączeniu z aktualnym obrazem Janet, która no cóż, wygląda już prawie jak jego matka. Dziwne…

Co to właściwie miało znaczyć, co autor miał na myśli?.

Wydaje się, że jedynym logicznym wytłumaczeniem pomijając oczywiście szczytny cel jest zwrócenie uwagi ludzi wierzących w hoax na samą piosenkę.

Poruszmy teraz temat, który wzbudził najwięcej kontrowersji od momentu „śmierci” Michaela otóż mowa o osobniku tak zwanym „Green manie”. W oryginalnym teledysku, umieszczonym na oficjalnym profilu przedsięwzięcia „WATW 25 for Haiti” na portalu youtube w ….. minucie pośród zgromadzonych w jednym miejscu artystów pojawia się dziwna zielona postać. Wygląda na to, że jest to człowiek odziany w jakiś strój w kolorze zielonym. Musimy przyznać, że początkowo owa postać wydawała się nam bardzo zabawna jednak z upływem czasu nasze odczucia diametralnie się zmieniły. Zupełnie nie mogłyśmy zrozumieć, jaką rolę w całej sytuacji miało odegrać coś tak infantylnego. Czyj to był pomysł?, i kim był ów tajemniczy osobnik?. Na forach związanych z mistyfikacją śmierci Michaela Jacksona pojawiły się przeróżne teorie. Między innymi ta, że Green manem był sam Michael, który chciał już w dość nieskomplikowany sposób uświadomić jak największej liczbie osób, że żyje.

Inni twierdzą, że człowiek ten był ubrany w zielony strój po to żeby za pomocą komputerową nałożyć na niego inny dowolny obraz. Podobnie jak w przypadku metody zwanej „Green screen”. Wszystko pięknie tylko, po co tak bardzo się napracowano?... Dlaczego właściwie zdecydowano się wprowadzić i pozostawić tę postać? Czyżby kolejna wskazówka dla skrupulatnych osób, które analizują wszystko z ogromną dokładnością?.. oczywiście, że tak.

Wędrując po internecie natknęłyśmy się na krótki artykuł dotycząca postaci o nazwie „Green Man”. W oryginale jest to zielona postać, najczęściej mężczyzna obrastający w zielone liście. W niektórych przypadkach jest przedstawiany, jako układ roślin przyjmujący kształt ludzkiej twarzy. Od czasów starożytnych pojawiał się on na różnego rodzaju malowidłach i rzezbach jako znamienny SYMBOL ODRODZENIA, źródło inspiracji i zapału.

Kojarzony jest z egipskim bogiem Ozyrysem, którego zielony kolor skóry oznacza roślinność, odrodzenie i zmartwychwstanie. Znając sporo zamiłowanie Michaela do sztuki niewątpliwie znał tę symbolikę i miał świadomość, że pierwszą nazwą, jaka przyjdzie do głów nam beliversom będzie brzmiała właśnie „Green Man”co doprowadzi nas bezpośrednio do owego bożka dając nam kolejną porcję siły i wiary w jego powrót.

Ozyrys (Usir)

więcej o "Green Manie"

To jednak nie koniec ciekawostek związanych z tym utworem. Kolejną jest niewątpliwie opublikowana w marcu tego roku hiszpańska wersja piosenki. Dokładny jej tytuł brzmi „Samos El Mundo Por Haiti”.

Co ciekawe nie zrobiła ona jakiejś zawrotnej kariery a tak prawdę mówiąc mało, kto na świecie w ogóle o niej wie. Co do celu jej nagrania również nie ma żadnych informacji. Czy miała ona za zadanie zwrócenie uwagi na wersję anglojęzyczną?, która wbrew oczekiwaniom nie przyniosła jakiegoś ogromnego sukcesu?! Ciężko powiedzieć. Wydaje nam się jednak, że obie wersje piosenki były pomysłem samego Michaela, który jako tak wrażliwy szczególnie na cierpienie innych człowiek po prostu nie mógł bezczynnie patrzeć na tę ogromną tragedię mieszkańców Haiti. Skorzystał, zatem z pomocy Quinciego Jonesa, który ma przecież swoją fundację charytatywną, oraz dobrego przyjaciela Lionela Richie .Dzięki tym Panom z ukrycia zrobił tak wiele dobrego.

Ostatnią rzeczą godną uwagi, i jednocześnie potwierdzającą naszą teorię są słowa samego Lionela Richie:
"I know it's hard to believe, but if Michael were alive, he'd stand behind the scenes,"
"Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale gdyby Michael żył, stałby za kulisami".

Trzeba przyznać, że świetna robota Michaelowi po raz kolejny udało się pomóc wielu ludziom oraz zostawić wierzącym kolejne potrzebne informacje.

Ashek & Anyxx

"They don't care about us" - ma znaczenie!

2010-04-07T00:15:00.007+02:00

W poprzedniej notce dość szczegółowo przeanalizowałyśmy piosenkę „This is it” mamy nadzieję, że udało nam się udowodnić wam, że jest ona istotnym punktem sprawy i każdy z beliversów powinien znać całą zagadkową historię związaną z jej publikacją.

W niniejszej notce postanowiłyśmy opisać jedną z dwóch (kolejnych)

doskonale znanych wszystkim fanom piosenek , które niewątpliwie również mają spory związek z całą mistyfikacją śmierci Michaela Jacksona.

Mowa o piosence „They don’t care about us” pochodzącej z płyty „History”

Większość z was na pewno kojarzy dwa teledyski, które zostały nagrane właśnie do tej piosenki. Pierwotny nakręcony został w jednym z zakładów karnych (wiele stacji telewizyjnych zabroniła emisji tej wersji z powodu scen przemocy), drugi (bardziej rozpoznawalny) w Rio De Janerio (Brazylia).

Oba klipy są bardzo wymowne a po dodaniu do nich wręcz manifestacyjnego tekstu całość robi naprawdę piorunujące wrażenie. Warto zwrócić uwagę, również na to, co Michael poprzez utwór oraz teledyski chciał właściwie przekazać widzom. Przede wszystkim zaprezentował tam swoją własną sytuację i towarzyszące mu odczucia… krzywdę, zniewolenie i prześladowanie, oraz to jak bardzo był szufladkowany i oceniany przez pryzmat plotek i stereotypów. Drugim wyraźnym przekazem są ogólnoświatowe problemy społeczne i polityczne, z którymi wszyscy stykamy się na co dzień…mowa oczywiście o nietolerancji i wszechobecnym rasizmie.

Oglądając wersję teledysku nakręconego w Brazylii nie sposób nie zauważyć znaczka na koszulce Michaela. Mowa o grupie a właściwie pewnego rodzaju stowarzyszeniu „Olodum”, przyjrzyjmy się im trochę bliżej.

Olodum: Jest to grupa młodych ludzi pochodzących z Brazylii założona w 1979 roku przez perkusistę Neguinho do Samby. Zajmują się oni głównie walką z rasizmem za pomocą artystycznego (muzyka, sztuki teatralne i tym podobne działalności) wyrażania swoich opinii i poglądów jednocześnie zachęcając do większego poczucia własnej wartości i dumy. Wymyślone przez nich logo w dużej mierze dzięki Michaelowi stało się znane na całym świecie i kojarzone jest przede wszystkim z wolnością i równością… rzeczami przecież tak ważnymi dla samego Michaela. Spójrzmy na tekst piosenki „They don’t care about us”:

Skin head, dead head
Everybody gone bad
Situation, aggravation
Everybody allegation
In the suite, on the news
Everybody dog food
Bang bang, shot dead
Everybody's gone mad

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

Beat me, hate me
You can never break me
Will me, thrill me
You can never kill me
Jew me, sue me
Everybody do me
Kick me, kike me
Don't you black or white me

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

Tell me what has become of my life
I have a wife and two children who love me
I am the victim of police brutality, now
I'm tired of bein' the victim of hate
You're rapin' me of my pride
Oh, for God's sake
I look to heaven to fulfill its prophecy...
Set me free

Skin head, dead head
Everybody gone bad
trepidation, speculation
Everybody allegation
In the suite, on the news
Everybody dog food
black man, black male
Throw your brother in jail

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

Tell me what has become of my rights
Am I invisible because you ignore me?
Your proclamation promised me free liberty, now
I'm tired of bein' the victim of shame
They're throwing me in a class with a bad name
I can't believe this is the land from which I came
You know I do really hate to say it
The government don't wanna see
But if Roosevelt was livin'
He wouldn't let this be, no, no

Skin head, dead head
Everybody gone bad
Situation, speculation
Everybody litigation
Beat me, bash me
You can never trash me
Hit me, kick me
You can never get me

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

Some things in life they just don't wanna see
But if Martin Luther was livin'
He wouldn't let this be

Skin head, dead head
Everybody gone bad
Situation, segregation
Everybody allegation
In the suite, on the news
Everybody dog food
Kick me, strike me
Don't you wrong or right me

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about us

All I wanna say is that
They don't really care about us
All I wanna say is that
They don't really care about u

Łysy łeb, martwy łeb
Wszyscy są zepsuci
Irytacja, zdenerwowanie
Każdy oskarża każdego
W mieszkaniach, w wiadomościach
Każdy na każdego psioczy
Bang bang, zimny trup
Wszyscy powariowali

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Bijcie mnie, nienawidźcie mnie
Nigdy mnie nie złamiecie
Zmuszajcie mnie, groźcie mi
Nigdy mnie nie zabijecie
Przeklinajcie mnie, pozywajcie mnie c
Niech każdy mnie przeleci
Kopcie mnie, wyzywajcie mnie
Nie określajcie mojej rasy

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Powiedzcie, co się stało z moim życiem
Mam żonę i dwójkę kochających dzieci
Jestem ofiarą policyjnego bestialstwa
Męczy mnie bycie ofiarą nienawiści
Odzieracie mnie z mojej dumy
Na litość boską
Z nadzieją czekam, aż niebiosa spełnią proroctwo...
I mnie uwolnią

Łysy łeb, martwy łeb
Wszyscy są zepsuci
Trwoga, podejrzenia
Każdy oskarża każdego
W mieszkaniach, w wiadomościach
Każdy na każdego psioczy
Czarny człowiek, czarny mężczyzna
Wrzuć swojego brata do celi

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Powiedzcie, co się stało z moimi prawami
Czy jestem przezroczysty, dlatego że mnie ignorujecie?
Wasze prawo gwarantuje mi wolność
Jestem zmęczony byciem ofiarą wstydu
Kategoryzują mnie, jako tego złego
Nie mogę uwierzyć, że to ziemia, z której pochodzę
Naprawdę ciężko przychodzi mi powiedzieć
Rząd nie chce tego widzieć
Ale gdyby Roosevelt żył
To by do tego nie dopuścił, o nie

Łysy łeb, martwy łeb
Wszyscy są zepsuci
Irytacja, zdenerwowanie
Wszyscy się ze sobą procesują
Bijcie mnie, tłuczcie mnie
Nigdy mnie nie oczernicie
Uderzajcie mnie, kopcie
Nigdy mnie nie dostaniecie

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Niektórych rzeczy w życiu oni po prostu nie chcą dostrzec
Ale gdyby żył Martin Luther
Nigdy by do tego nie dopuścił

Łysy łeb, martwy łeb
Wszyscy są zepsuci
Problemy, segregacja
Każdy oskarża każdego
W mieszkaniach, w wiadomościach
Każdy na każdego psioczy
Bijcie mnie, tłuczcie
Ale nie próbujcie mnie oceniać

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy
Chcę tylko powiedzieć,
Że im tak naprawdę na nas nie zależy

Po dokładnym przeczytaniu można dostrzec jak idealnie sama piosenka pasuje do całego hoaxa…i jak niewiele rzeczy od roku 1995 (kiedy to piosenka powstała) uległo zmianie.

Przejdźmy jednak do sedna sprawy.

Dnia 2.lipca 2009 stacje telewizyjne oraz portale internetowe na całym świecie wyemitowały ponad półtora minutowy fragment nagrania pochodzący rzekomo z ostatniej próby, która odbyła się dnia 23.06.2009 roku w hali „Staples center” w Los Angeles.

Na owym nagraniu mogliśmy zobaczyć Michaela śpiewającego i wykonującego energiczny układ choreograficzny także do piosenki „They don’t care about us”.

Niby nic w tym dziwnego, ale zastanawiająca jest jedna rzecz. Skoro jak się, później okazało zarejestrowano ponad 100 godzin materiałów z prób pytam, czemu to właśnie ten fragment zdecydowano się pokazać i to zaledwie kilka dni po „śmierci”.

Początkowo sądziłyśmy, że ten zabieg miał na celu zamknięcie ust wszystkim tym, którzy już następnego dnia po 25. czerwca twierdzili, że atak serca był konsekwencją ciężkich treningów fizycznych, jakim przez ostatnie miesiące poddawano Michaela. Z upływem czasu jednak teoria ta uległa całkowitej zmianie. Teraz z czystym sumieniem możemy napisać, że to nagranie nie zostało opublikowane przypadkowo i było ono jedną z pierwszych wskazówek informującą o hoaxie pozostawionych fanom Jeśli mimo wszystko nasze słowa nadal was nie przekonują przeanalizujmy zachowanie Michaela i teksty zawarte w owym nagraniu.

A więc na samym początku Michael mając w tle tancerzy wykonał fragment choreografii, następnie rytmiczne tańczył przy gitarzystce Orianthi…cóż wyglądał naprawdę rewelacyjnie.

Jednak jedną z dwóch najważniejszych rzeczy, na jakie konieczne trzeba zwrócić uwagę jest zdanie, które już niejednokrotnie pojawiało się w różnego rodzaju przedsięwzięciach Michaela Jacksona. Zdanie to poprzedziła melodia pochodząca z oryginalnej wersji piosenki „History”.

„(I am happy to join with you today) in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation”

„(Jestem szczęśliwy mogąc dzielić z wami dzisiaj) ten moment, który przejdzie do historii, jako największa demonstracja wolności w historii naszego kraju.”

Powyższe słowa wypowiedziane zostały w 1963 roku przez wielkiego Martina Luthera Kinga działacza na rzecz równouprawnienia. Dla Michaela był on niewątpliwie kimś wyjątkowym, kimś, na kim się wzorował a niekiedy nawet subtelnie się do niego porównywał.

W wiele wydarzeń ze swojego życia wplatał postać lub słowa M.L.Kinga. Wystarczy przypomnieć (ponownie) chociażby oryginalną wersję teledysku do piosenki „They don’t care about us”, lub przemowę dzieci M.L.Kinga na lipcowym memoriale. Wtedy to właśnie oficjalnie podkreślono wielkość Michaela i szczegółowo opowiedziano o jego szerokiej działalności.

Po wplecionym nagrania z fragmentem przemówienia M.L.Kinga ponownie powrócono do piosenki „History: tym razem zaśpiewano jej fragment jednocześnie salutując… a brzmiał on następująco:

„Every day create your history”

“Każdego dnia tworzysz swoją historię”

Czyż to, co zafundował nam Michael nie jest wielką manifestacją wolności i niezależności?, czyż nie zapisze się to trwale na kartach historii nie tylko Ameryki, ale i całego świata?.

Oczywiście…wszystko zaczyna tworzyć idealnie do siebie pasować i tworzyć niesamowitą całość…

Idźmy dalej… część piosenki „They don’t care about us”, śpiewana przez MJ oraz chórek na scenie:

„Some things In life they just don’t wanna see

But if Martin Luther was livin’

He wouldn’t let this be.. no, no…”

“All I wanna say is that

They don’t really care about us

All I wanna say is that

They don’t care about us”

“Niektórych rzeczy w życiu oni po prostu nie chcą dostrzec.

Ale gdyby żył Martin Luther

Nigdy by do tego nie dopuścił… nie, nie…”

„Chcę tylko powiedzieć, że im naprawdę na nas nie zależy

Chcę tylko powiedzieć

Że im tak naprawdę na nas nie zależy”

Trzeba przyznać, że wybrano najbardziej trafne słowa…. Po prostu nic dodać nic ująć…

Jest jednak jeszcze coś o czym koniecznie trzeba napisać. Na omawianym w tym tekście fragmencie oraz w filmie „This is it” przy dokładnym wsłuchaniu się można usłyszeć głos, który razem z Michaelem śpiewa jeden wers piosenki „But if Martin Luther was livin” (1:07). Zaledwie ten jeden moment ani wcześniej ani później tajemniczego głosu już nie słychać.

Nie przypuszczam, żeby to był przypadek…przecież to żaden problem w tych czasach za pomocą różnego rodzaju sprzętów i zabiegów oczyścić nagranie.

Cóż…., sądzimy, że zostało to przygotowane specjalnie w celu zainteresowania tym jednym konkretnym wersem. „livin” czyżby sygnał, że żyje?, a może jednak śmiałe nawiązanie do osoby Martina Luthera Kinga?....

Jakby tego było mało na końcu słychać głos Kennego Ortegi, który mówi: „Hold for applause, hold for applause. Slow umbrella fade out”

„Wstrzymajcie się do aplauzu, wstrzymajcie się do aplauzu i powoli wygaszamy światła”

Te słowa w filmie „This is it” w ogóle nas nie dziwią, w końcu to zapisy prób, ale jeśli chodzi o to nagranie, które nie wiadomo w jaki sposób wyciekło na początku lipca skupiające się, nie tylko na fragmencie samej piosenki, nie tylko na nawiązaniu do przemowy M.L.Kinga ale również na słowach wypowiedzianych właśnie przez Kennego. To zaskakujące, że zaprezentowano nam coś tak roboczego dołączając do tego charakterystyczny jakby trochę drwiący uśmiech Michaela widoczny na samym końcu.

Czyżbyśmy mieli poczekać na finał?, czy ten uśmiech jak pisało kilku informatorów (mniej lub bardziej wiarygodnych) miał symbolizować naśmiewanie się z prasy i świadomość tego co się miało wydarzyć?... Możliwe.

W „This is it”, poświęcono piosence „They don’t care about us”również sporo czasu… „The drill” był wręcz kluczowym momentem filmu.

Tancerze występujący u boku Michaela, którzy po zdobyciu międzynarodowej kariery podróżowali po całym świecie jedyną choreografią, jaką prezentowali było właśnie popularne „The drill”.

Skoro o tancerzach mowa 22 stycznia.2010 roku firma Sony na swoim profilu na portalu youtube umieściła video w którym David Celebre i Dres Reid wspólnie z choreografem Travisem Payne zatańczyli„The drill” razem z więźniami z zakładu karnego CPDRC mieszczącego się na Filipinach. Samo nagranie odbyło się natomiast 19.01.

Świat więcej o tym video usłyszał kilka dni później 25.01 tj równo 7 miesięcy po „śmierci” Michaela. Jak zdążyliśmy już wcześniej ustalić w całym hoaxie kluczowe znacznie ma magiczna dla Michaela liczba „7” dlatego też uważamy, że i tym razem nagranie przygotowano głównie dla wierzących.

Wróćmy jeszcze na chwilę do CPDRC, ponieważ miejsce to również nie zostało wybrane przypadkowo.

Cebu Provincial Detention and Rehabilitation Center bo tak brzmi pełna nazwa to zakład karny w którym przebywają mężczyźni odsiadujący wyroki za różnego rodzaju przestępstwa

od drobnych kradzieży, pobić na gwałtach i morderstwach kończąc. Szef więzienia Bayron.F. Garcia widząc dużą grupę więźniów zgromadzonych na dziedzińcu wpadł na pomysł by zsynchronizować ruchy tych ludzi i początkowo wprowadził ćwiczenia składające się z marszu i salutowanie. Miało to na celu poprawę kondycji zarówno fizycznej jak i psychicznej skazanych. Z biegiem czasu zaczęto eksperymentować z muzyką pop. Aktualnie więzienie posiada swoich oficjalnych choreografów (Vince Rosales, Gwen Laydor), którzy pracują razem z więźniami nad nowymi układami choreograficznymi.

W 2007 roku recydywiści wykonali układ taneczny do piosenki Michaela Jacksona „Thriller”. Nagranie to stało się jednym z najczęściej oglądanych w internecie do dnia 31.12.2009 obejrzało je ok. 37 mln osób. Trzeba przyznać, że wynik wręcz niewiarygodny...

Następnym występem więźniów związanym z osobą Michaela to występ z 27.06.2009 roku

nazwany „w hołdzie Michaelowi Jacksonowi” był prawie 10 minutowy zlepkiem

największych przebojów Króla Popu. To co jest w tej sprawie dziwne to, to iż starczyło im zaledwie 10 godzin od podania informacji o „śmierci” Michaela do przygotowania całego układu.

Opisując to chciałyśmy zaznaczyć, że „They don’t care about us” to nie pierwsza sytuacja kiedy coś związanego z MJ dzieje się właśnie na Filipinach.

Powróćmy jednak do samego nagrania.

Trzeba stwierdzić, że nie chodziło w nim tylko, o Tribute dla Michaela, ale przede wszystkim o sprezentowanie wierzącym fanom kolejnych wskazówek. Wskazówki te były bardzo dobitne, ale o tym za chwilę. Całą grupą więźniów kierował nikt inny jak sam, Travis Payne i trzeba przyznać, że bardzo dobrze odnalazł się w tej roli. Pierwszą rzeczą, jaka przykuła naszą uwagę to czarne koszulki w jakie byli ubrani Travis, Daniel, Dres i wszyscy więźniowie tańczący „The drill”.

Na samym ich środku widnieje dość spora podobizna Michaela przybierająca, tzw pozę zmartwychwstania. Po lewej stronie niezbyt duży napis: Michael Jackson, po prawej natomiast już większy This is it…

Hmm czyżby mały rebus: Michael Jackson + poza zmartwychwstania = This is it?

Nasza wolna interpretacja brzmi następująco: Michael Jackson żyje i wróci i to jest to.

Kluczowym momentem nagrania dającym również sporo do myślenia, była dodatkowa krótka inscenizacja, która wyglądała następująco. W jednym momencie większość więźniów zebrała się w kilku grupach na obrzeżach dziedzińca, środek został całkowicie pusty jeden z mężczyzn wniósł na sporej tablicy czarno białe zdjęcie Martina Luthera Kinga…

w tle brzmiało zdanie ((I am happy to join with you today) in what will go down in history as the greatest demonstration for freedom in the history of our nation”) pochodzące z przemówienia pt: „I have a dream”. Wersja muzyczna całego nagrania była identyczna jak ta pochodząca z filmu „This is it”…intrygujący głos również dało się usłyszeć… następnie zdanie z „History””: „Every Day create your history” i obraz skazanych ustawiających się w wielki znak „PEACE” (pokój) na samym środku. Na koniec zafundowano widzom coś naprawdę efektowanego mężczyźni zgromadzeni na zewnątrz symbolu oznaczającego pokój klękają lub kucają natomiast ci znajdujący się w środku przyjmują omawianą pozę zmartwychwstania.

Podsumowując, żadne przypadki nie wchodzą w grę.. to jest zbyt logiczne i widoczne…

A z notki należy zapamiętać dwie najważniejsze rzeczy, o których na pewno jeszcze nie raz usłyszymy: liczba 7 i osoba Martina Luthera Kinga.

J.A.M & Olli

"This is it" - ostatnia piosenka, czy aby napewno?

2010-03-22T23:41:00.005+01:00

Po wnikliwym przeanalizowaniu w poprzednim poście fragmentów dwóch piosenek, które ukazały się po „śmierci” Michaela przyszedł czas na zajęcie się piosenką, która została oficjalnie wydana i okrzyknięta „ostatnią” piosenką Michaela Jacksona. Tylko czy aby na pewno była ona ostatnią?. No cóż udowodnimy wam, że wszystko, co ma związek z piosenką „This is it” nie jest żadnym choćby najmniejszym przypadkiem… a więc zacznijmy od początku.

Jak zapewne wszyscy wiemy, ostatnia trasa koncertowa Michaela Jacksona, (jeśli oczywiście miała się w ogóle odbyć a istnieje wiele wątpliwości, co do tego) miała nosić nazwę „This is it”. Tutaj również pojawił się wiele sprzecznych informacji. Niektórzy ludzie bezpośrednio związani z mistyfikacją twierdzili, że piosenka będąca tematem tej notki miała promować ostatnią trasę Króla Popu, inni natomiast pisali czy też mówili o tym, że została ona odnaleziona pośród licznymi taśmami MJ po 25.06.2009 i ponieważ idealnie pasowała już po zdecydowano, że będzie ona świetnym wstępem i reklamą dla filmu „This is it” składającym się rzekomo z fragmentów wszystkich prób do koncertów.

Warto przeanalizować obie wersje. Zacznijmy od pierwszej, załóżmy przez chwilę, że piosenka faktycznie miała promować londyńską trasę.

W tej kwestii pozornie wszystko wydaje się jasne jednak zastanówmy się, kiedy właściwie usłyszeliśmy chociażby najmniejszą wzmiankę o piosence „This is it”?!. Odnosimy dziwne wrażenie, że przed dniem 25.06.09 nikt o niej nie mówił. Tzn, aby być dokładnym, fani znający dość dobrze twórczość Michaela na pewno wiedzą, że w spisie niewydanych utworów MJ od dawna widniał ten tytuł, ale tekst i melodia pozostawała zagadką aż do dnia 12 października 2009, kiedy nastąpiła jej wielka premiera. Kilka dni wcześniej na serwisie youtube można było przesłuchać 40 sekundowy fragmenty. Jednak ta właściwa premiera reklamowana na oficjalnej stronie Michaela Jacksona była bardzo oczekiwana przez fanów na całym świecie.

Dla przypomnienia konferencja zapowiadająca trasę odbyła się 5.03.09 pierwszy koncert w hali O2 Michael miał zagrać 13.07.09. Czy piosenka będąca znakiem rozpoznawczym trasy nie powinna być znana z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem?, czy nie powinna być emitowana w stacjach radiowych i telewizjach muzycznych na całym świecie?...

Skoro powrót Michaela na scenę po tylu latach miał być tak spektakularny chyba tym bardziej tak właśnie powinno być…Wcześniejsze trasy koncertowe Michaela promowały takie piosenki jak „Bad”, „Dangerous”, czy „History” i zaawansowany manewr reklamowy o którym piszemy był stosowany. Dlaczego zatem tutaj było inaczej???...

Druga wersja (wybór piosenki przez innych ludzi po 25.06.09) jest dużo prostsza do zrozumienia. Mogła ona jednak zostać stworzona po to aby było łatwiej wytłumaczyć falę zarzutów jaka pojawiła się zaledwie jeden dzień po oficjalnej premierze utworu .

Jak doniósł serwis TMZ (Znowu) Paul Anka (68 letni piosenkarz znany głównie z jednego przeboju „Diana”) po wysłuchaniu piosenki „This is it”, poinformował, że „najnowsza” piosenka Michael Jacksona jest niemal identyczną kopią piosenki „I never heard”, którą Anka napisał.

W 1983 roku Paul i Michael nagrywali wspólnie dla wytwórni Sony właśnie tę piosenkę to rzekomo wtedy jak twierdzi Anka Michael miał bez jego zgody wynieść ze studia taśmę z nagraniem.

Anka wspomniał nawet, że pomiędzy nim i Michaelem doszło do małej kłótni mającej związek z tym przywłaszczeniem sobie nagrania przez Michaela. Podobno nieco później obaj Panowie

spotkali się ponownie i wtedy Michael zapytał czy Paul nie jest już na niego zły…Paul odpowiedział, że nie i sprawę zakończono.

http://www.tmz.com/videos?autoplay=true&mediaKey=21b0ef70-1553-4391-86c7-f536f932db19

http://www.tmz.com/videos?autoplay=true&mediaKey=6c3f5d59-4930-484d-8c35-9edb527e2f5a

To jednak nie koniec sensacji okazało się, że Anka kilka lat później dokładnie w 1991 roku sprzedał prawa do tego utworu amerykańskiej artystce puertorykańskiego pochodzenia Sa-Fire, która wydała ją na płycie zatytułowanej, „I Wasn't Born Yesterday”.

Wilma Cosme lepiej znana jako Sa-fire również udzieliła kilku krótkich wywiadów związanych z tą sprawą w których nie powiedziała w sumie nic ciekawego z wyjątkiem tego iż rzekomo Paul Anka i Michael Jackson instruowali ją jak ma wykonać tę piosenkę. Pojawiają nam się zatem kolejne pytania. Czy Paul Anka sprzedał piosenkę bez porozumienia z Michaelem, czy może obaj dokonali tej transakcji?! Ciężko jest ocenić, kto w końcu sprzedał tę piosenkę i kto mówi prawdę.

Chcemy przytoczyć jeszcze jeden wywiad, jakiego Paul Anka udzielił w programie „The View” stacji ABC. W tym show oprócz nowej wersji piosenki „This is it” wyemitowano również fragment nagrania demo do piosenki „I never heard” Paul mówił o tym, że wersja jaką możemy teraz usłyszeć jest niczym innym jak przerobioną w studio nagraniowym wersją demo. Do dema dograno inne instrumenty, (pierwowzór zawierał tylko pianino), chórki (nagrane przez braci MJ) oraz popracowano, nad jakością to wszystko dało tak niesamowity efekt. No cóż szczerze? My tego nie kupujemy….

Wywiad zakończył pochlebnymi opiniami na temat wielkiego talentu Michaela Jacksona.

Nas najbardziej jednak dziwi fakt, iż Pan Anka tak późno przypomniał sobie, że jest autorem a właściwie współautorem piosenki.

Ciężko stwierdzić, co nim kierowało i po co właściwie rozdmuchał całą sprawę. Czy zależało mu na pieniądzach, czy może nadal był zły na Michaela hmm….

Może chodziło o coś zupełnie innego….spójrzmy jak zaskakująco szybko zapomniano o całej sprawie a i samo zachowanie Pana Anki budzi wiele wątpliwości niby wystosował zarzuty, ale w taki sposób by nikogo nie urazić otwarcie mówiąc, że w zasadzie wszystko jest w porządku i, że chce się dogadać. Czy to ma jakiś sens? Zdecydowanie nie….

Rodzina oraz pełnomocnik do spraw spuścizny po Królu Popu John Mcclain aby wyjść z całej sytuacji z twarzą postanowili szybko uciszyć Paula Ankę proponując mu 50 % z tantiemów za „This is it” oraz miano współtwórcy utworu. Jak tłumaczył prawnik Mcclain: „Spośród 50 utworów z archiwów Sony wybraliśmy akurat ten kawałek - Brzmiał inaczej niż inne i teraz już wiem, dlaczego. Nie wiedziałem jednak o prawach autorskich, jakie posiadał Pan Anka. To zwykłe przeoczenie. Takie rzeczy się zdarzają. Nagranie "This Is It" promuje film o takim samym tytule to też pomogło nam podjąć decyzję”.

Aby zamknąć temat Paula Anki warto wspomnieć jeszcze o tym, iż na kilku swoich koncertach, jakie zagrał w ostatnim czasie między innymi w Europie śpiewał piosenkę „This is it” w której fragmentach wykorzystał głos Michaela. Należy dodać, że bardzo dziwny głos. Zastanawiające czy otrzymał na to zgodę i po co to robił tudzież robi?.

Która z tych wersji dotycząca piosenki jest bliższa prawdy ciężko powiedzieć.. najprawdopodobniej żadna, ale warto zaznaczyć, że zarówno jedna jak i druga sporo namieszała i wzbudziła zainteresowanie tą bezbarwną wręcz nijaką piosenką. Zaczęto puszczać ją w wielu stacjach radiowych na całym świecie nazywając nową i zarazem ostatnią piosenką króla popu.

Spróbujmy jakoś scharakteryzować sam utwór. Otóż nie należy on do zbytnio skomplikowanych nie zawiera też głębszego przesłania, które Michael od tylu lat skrupulatnie umieszczał w wielu swoich piosenkach.

Sam tekst również nie jest jakimś arcydziełem, popatrzmy:

This is it, here I stand
I’m the light of the world, I feel grand
Got this love, I can feel
And I know yes for sure, it is real

And it feels as though I’ve seen your face a thousand times
And you said you really know me too yourself
And I know that you have got addicted with your eyes
But you say you gonna live it for yourself

Oh

I never heard a single word about you
Falling in love wasn’t my plan
I never thought that I would be your lover
Come on baby just understand

This is it, I can say,
I’m the light of the world, run away
We can feel, this is real
Every time I’m in love, that I feel

And I feel as though I’ve known you since a thousand years
And you tell me that you’ve seen my face before
And you said to me you don’t want me hanging round
Many times wanna do it here before

Oh yeah

I never heard a single word about you
Falling in love wasn’t my plan
I never thought that I would be your lover
Come on baby just understand

This is it, I can feel
I’m the light of the world, this is real
Feel my song, we can say
And I tell you feel that way

And I feel as though I’ve known you for a thousand years
And you said you want some of this yourself
And you said you want to go with me all the while
And I know that it’s really true myself

Oh yeah

I never heard a single word about you
Falling in love wasn’t my plan
I never thought that I would be your lover
Come on please baby understand

I never heard a single word about you
Falling in love wasn’t my plan
I never thought that I would be your lover
Come on baby please understand

Oh yeah

I never heard a single word about you
Falling in love wasn't my plan

This Is It!

Jesteśmy ciekawe czy gdyby nie wspaniałe promowanie utworu do którego zaliczamy również aferę Paula Anki zdobyłby on taką popularność....- wątpliwe.. aczkolwiek Michael czy też ludzie, którzy mu pomagali i pomagają są świadomi, że aktualnie sprzeda się wszystko, co chociażby w mały sposób jest związane z Michaelem.

Z oryginalnego tekstu raczej nic związanego z hoaxem nie da się wyciągnąć, ale jeśli wnikliwie przyjrzymy się backmaskingowi (piosence puszczonej od tyłu) pojawia się nam dla niektórych jeden z najpoważniejszych dowodów na to, że Michael Jackson nadal żyje i, że wszystko jest pieczołowicie zaplanowane.

And I'm just the one in it all
Who is laughing?
Who is laughing?I hope you are
And I'm not dead, they wanna believe
That I live on and I
And I'm just the one in it all
Who is alive girl?
Who is certain, I am
Here
And I know I'm hated but girl, Believe
Do not give up and
And I'm just the one in it all
Who is alive girl?
Be certain they all know
Everyone believes I'm alive. I love it
But I would not leave you hanging on missing me
Listen to the songs message
These things are all for you in clues to believe me
Everything's here in the message I left
Miss me?
Possibly?
Do you blame me for the way I lived my life
Believe me now
Can you see?
And I'm not so sure so much
Girl I believe
That I live on forever
And I'm just the one in it all
Who is alive girl?
Be certain that
They all know
Oh believe the words and all sings given
And I leave all the clues you must be listening
Oh take my message and be wise to me
since I must miss you all don't want to leave my land
Leave my land
Girl right now is to be
This is it
Missing me?
How in my world would I live my life
Yes I'm gone
This is it
And I'm not too sure you hear my words
Girl believe
Do I have a plan?
And I'm just the one in it all
Who is alive girl?
Who is certain. whoa
Listen and believe it all and yes it true
Missing me?
Just as I was in for this so to believe me now
Believe me now
I gotta stop
If I don't leave my world how would I live my life
I'm really sorry
Wont you please help

I jestem jedyny w tym wszystkim
Kto się śmieje?
Kto się śmieje? Mam nadzieję, że Ty
I nie jestem martwy, oni chcą wierzyć
, Że ja żyje i ja
I ja jestem jedyny w tym wszystkim.
Kto żyje dziewczyno?
Kto jest pewny, ja jestem
Tutaj
I wiem, że jestem nienawidzony, ale dziewczyno uwierz
Nie poddawaj się
I jestem jedyny w tym wszystkim
Kto żyje dziewczyno?
Być pewnym, że oni wszyscy wiedzą
Wszyscy wierzą, że żyję. Jestem tym zachwycony.
Ale nie zostawię Was w tęsknocie za mną
Słuchajcie wiadomości w piosenkach
Te wszystkie rzeczy są dla Was we wskazówkach, żebyście mi uwierzyli
Wszystko jest w wiadomościach, jakie zostawiłem
Tęsknicie za mną?
Czy to możliwe?
Czy winicie mnie za to, w jaki sposób żyłem
Uwierzcie mi teraz
Widzicie?
I nie jestem taki pewny
Dziewczyno ja wierze
Że żyję wiecznie
I jestem jedyny w tym wszystkim
Kto żyje dziewczyno
Być pewnym że
Oni wszyscy wiedzą
Uwierz w słowa i wszystkie dane znaki
I zostawiłem wszystkie wskazówki, musicie słuchać
Odbierz wszystkie wiadomości i bądź mądry
Od kiedy muszę za wami wszystkimi tęsknić nie chcę opuszczać mojej ziemi
Opuszczać mojej ziemi
Dziewczyno teraz jest
To jest to
Tęsknicie za mną?
Jak w moim świecie mógłbym żyć swoim życiem?
Tak, odszedłem
To jest to
Nie jestem zbyt pewny, czy słyszycie moje słowa
Dziewczyno uwierz
Czy mam plan
Jestem jedyny w tym wszystkim
Kto żyje dziewczyno?
Kto jest pewny, whoa
Słuchajcie i uwierzcie we wszystko i tak, to prawda
Tęsknicie za mną?
*****??? Uwierzcie mi teraz
Uwierzcie mi teraz
Muszę przestać
Jeżeli nie opuszczę swojego świata jak mogę żyć swoim życiem?
Bardzo przepraszam
Proszę pomóżcie

Mamy tutaj chyba wszystko podane jak na tacy…dodatkowe komentarze są zbędne… powód, rozwinięcie sytuacji, nawiązanie do ludzi wiedzących o mistyfikacji, zasygnalizowanie gdzie mamy szukać wskazówek oraz to, że Michael ma pełną świadomość swoich decyzji i tego, co się dzieje. Dowiadujemy się, że powinniśmy wierzyć i mieć oczy szeroko otwarte. Pozostają tylko pytania czy należy poważnie traktować metodę zwaną backmaskingiem…? Oraz czy Michael przewidziałby, że fani będą na tyle inteligentni by puścić piosenkę od tyłu, i zwolnić jej częstotliwość w odpowiednim programie?. Z drugiej strony ta metoda jest dość popularna szczególnie w tych czasach.

Dla pewności oprócz piosenki „This is it” puściłyśmy od tyłu wiele innych piosenek nie tylko Michaela. Z większości nie da się zrozumieć zbyt wielu słów. W tej wyraźnych jest dużo zdań. Czy to przypadek?.

Jeśli utrzymamy, że wierzymy w wiadomości zostawione w ten sposób zastanawiająca jest końcówka „Bardzo przepraszam” i „Proszę pomóżcie” … czyżby wszystko zależało teraz od nas?.

Jest jeszcze jedna rzecz, która koniecznie musi zostać przeanalizowana i opisana. Niewielu ludzi zwróciło uwagę na oficjalny teledysk do piosenki „This is it”. Niewątpliwie jest to sporym błędem gdyż znajduje się tam wiele ciekawych informacji, które wierzący fani powinni poznać. Teledysk wyreżyserowany został przez znanego czarnoskórego reżysera Spike Lee, a jego premiera odbyła się 27. grudnia. 2009 roku.

W teledysku w dziwny sposób pokazano przekrój przez życie Michaela od dzieciństwa spędzonego w miasteczku Gary, po wspaniałe chwile sławy na wielkiej rozpaczy fanów po jego „śmierci” kończąc.

Wypiszmy jednak wszystkie rzeczy, które według nas są istotne:

- wielokrotnie zbliżenia na znaki drogowe

Czyżby chciano zwrócić naszą uwagę na znaki, których mamy szukać i odczytywać.

- zeszyt z odręcznie napisanym zdaniem „My name is Michael Joseph Jackson” obraz ten pokazywany jest dwukrotnie, następnie widać obraz również podpisany "Michael Joseph Jackson".

Doskonale wiemy, jest pełno niejasności i spekulacji związanych z tym jak naprawdę brzmi drugie imię Michaela Joe czy Joseph. Ten fragment niby wszystko wyjaśnia, ale zwróćmy uwagę, że Joseph jest napisane jakoś inaczej. Może też chodzić o celowe zmylenie....

- huśtawka, wrotki, rękawica i kij do baseballa to symbole kojarzące się z dzieciństwem, którego Michael nie miał.

- napis na czerwonym znaku „STOP-u” „This is it STOP Hatin”

Niewątpliwie przekaz teledysku. Mamy przestać nienawidzić… może Michael próbował zaznaczyć, żebyśmy nie nienawidzili go za to co zrobił.

- 2:18 zdjęcie Michaela siedzącego w kinie i śmiejącego się

Istnieje prawdopodobieństwo, że chodziło tu o zaznaczenie wielkiej fascynacji Michaela kinem oraz tego, co aktualnie się dzieje. Michael obserwuje wszystko dokładnie, każdą wątpliwość, każde nowości, które pojawiają się na jego temat i pewnie niejednokrotnie się śmieje. Jeśli przyjmiemy wersje, że „Dome Project” cały czas się kręci zdjęcie to idealnie pasuje.

- wpisy fanów na wielkiej tablicy upamiętniającej Michaela Jacksona…wybrano te, w których wymienione są trzy kraje: Hiszpania, Niemcy, Francja.

Czemu akurat te trzy?... czyżby miały jakieś znaczenie?. Przypominamy, że wiele wydarzeń związanych ze „śmiercią” miało związek głównie z Niemcami i Francją.

- 2:28 ponownie znak stopu z napisem „This is it STOP Hatin”

- Napis „Who is Bad” na tylniej stronie koszulki jednej z fanek.

Dobre pytanie, kto jest tym złym?

- wers pochodzący z piosenki „This is it” – „Oh I never heard a single word about you” umieszczony na betonie.

Zastanawiające, czemu z całej dość długiej piosenki wybrano ten jeden fragment… dlaczego postanowiono wpleść go w teledysk?. Możliwe, że chodzi o backmasking, możliwe, że o coś zupełnie innego. Pewne jest tylko to, że nie wybrano tego fragmentu przypadkowo.

- wplecenie końcowej sceny z teledysku do piosenki „They don’t care about us”…

Ta piosenka ma swoją rolę w mistyfikacji, przypomnijmy choćby fragment z prób jaki wyciekł do Internetu i telewizji zaledwie kilka dni po „śmierci” MJ. W samym filmie „This is it” oraz dodatkach poświęcono jej również sporo czasu.

-3:42 zbliżenie na bilet z koncertu Michaela Jacksona. Koncert ten jak możemy zobaczyć odbył się 5 marca 1988 roku w Madison Square Garden.

Nie rozumiemy związku jednak w oczy rzuca się 5.03 to właśnie tego dnia odbyła się konferencja prasowa w hali O2 w Londynie. Czyżby chodzi o początek całej zabawy?.

- poza zmartwychwstania.

I tutaj nie mogło tego zabraknąć.

- końcowa scena stojące przed domem oświetlone krzesło na którym leży czarny kapelusz i biała diamentowa rękawiczka znana z występów do piosenki „Billie Jaen”.

Rekwizyty te wyglądają jakby czekały na Michaela na jego powrót.

Teledysk ten kojarzy nam się z filmikiem, jaki został wyemitowany podczas memoriału.

Dokładnie opisałyśmy go w poniższej notce.

http://truthaboutmjdeath.blogspot.com/2009/12/7072009-memoria-wskazowka-film_16.html#links

Podobieństw jest naprawdę mnóstwo.

Tak więc z tą piosenką związanych jest wiele innych mniejszych rzeczy, które dają silne podstawy by wierzyć, że Michael Jackson żyje.

J.A.M

Tajemnicze fragmenty piosenek

2010-03-07T23:49:00.008+01:00

Bardzo istotnym aczkolwiek pomijanym prawie przez wszystkich punktem całego hoaxu są, dwie piosenki a dokładniej ich fragmenty, które w tajemniczych okolicznościach ujrzały światło dzienne po „śmierci” Michaela Jacksona. Mamy na myśli piosenki: „A place with no name” oraz duet nagrany z popularnym artystą rockowym Lennym Kravitzem „Another Day”. Po licznych analizach postanowiłyśmy, wnikliwie je opisać by udowodnić, że odgrywają one w całej sprawie ważną rolę i, że ich pojawienie się właśnie w tym czasie nie było przypadkowe.

Zacznijmy od piosenki „A place with no name” – „Miejsce bez nazwy”. Niestety dokładnie nie wiadomo, kiedy Michael zdecydował się ją nagrać, nie wiadomo również, kto napisał słowa, kto umieścił ją w internecie ani czy były z nią związane jakieś większe plany.

Niedawno pojawiły się niepotwierdzone informacje, że pochodzi ona z 1998 roku i, że pierwotnie miała być materiałem na płytę „Invinicible”. Ciężko jednak w to uwierzyć, ponieważ piosenka jest naprawdę świetna a i sam Michael raczej nie korzystałby z czyjejś melodii gdyby następnie miała ona trafić do szuflady.

Wydaje nam się jednak, że albo ta piosenka powstała na potrzeby samego hoaxu albo też specjalnie wybrano właśnie ten fragment gdyż podobnie jak „Liberian girl” po prostu idealnie pasował do całej sytuacji i dlatego zdecydowano się go wykorzystać.

Jako pierwszy o nieznanej dotychczas piosence wspomniał 16 lipca 20009 roku (tj kilkanaście dni po śmierci Michaela) doskonale nam znany serwis TMZ . Nie zdradzili oni jednak bardziej szczegółowych informacji na ten temat.

Jak wspominałyśmy wyżej Jackson nie jest autorem melodii, jaka została wykorzystana w tej piosence. Oryginalna wersja jest dziełem zespołu „America”, nagrana w 1971 roku i nosi tytuł „A horse with no name”. Jim Morey menager grupy, (który był również menagerem Michaela pod koniec lat 80 i na początku 90) udzielił wywiadu, w którym poinformował, że: „ Cały zespół jest zaszczycony, tym iż Michael wybrał właśnie naszą piosenkę. Mamy nadzieję, że stanie się ona ogólnie dostępna dla wszystkich fanów MJ”. Te słowa i fakty to znak, że Michael skorzystał z materiału kogoś, kogo dobrze znał. Zaskakujące jest jednak to, iż 8 miesięcy po pojawieniu się tego 24 sekundowego fragmentu w sieci świat nadal nie ujrzał całości… a może całość po prostu nie istnieje?!. No cóż przejdźmy do omówienia tekstu.

She Said Dont You worry My Friend I’II Take Care
Take Her Hand I”ll Take Her There Ohhhhhhhhh

Take me too A place With out No Name
Take me too A place With out No Name
Take me too A place With out No Name

She Said Dont You worry My Friend I’II Take Care
Take Her Hand I”ii Take Her There Ohhhhhhhhh

Take me too A place With out No Name
Take me too A place With out No Name
Take me too A place With out No Name

Ona powiedziała, nie martw się, mój przyjacielu, dopilnuję tego.

Złapałem ją za rękę, Zabrałem ją tam.

Zabierz mnie w miejsce bez nazwy.

Ona powiedziała, nie martw się, mój przyjacielu, dopilnuję tego.

Złapałem ją za rękę, Zabrałem ją tam.

Zabierz mnie w miejsce bez nazwy.

Zabierz mnie w miejsce bez nazwy

Naszym zdaniem pierwsze wersy dowodzą, iż Michael miał pewne obawy przed tym, co rozpoczęło się 25.06, ale miał też świadomość tego, iż są ludzie, którzy mu pomagają, miał świadomość, że fani nadal są przy nim. Jednocześnie wymowna jest tutaj wielka chęć ucieczki i determinacja, z jaką chce to zrobić.

Fakt, iż fragment ten pojawił się zaraz po „śmierci” najprawdopodobniej miał być pierwszą a zarazem jedną z najbardziej wiarygodnych wskazówek, że Michael żyje i udał się w miejsce o którym, nikt nie wie. W miejsce, które jak na razie jest tajemnicą. Nie mamy wątpliwości, że chodziło o uspokojenia fanów i przekazanie im informacji, że wszystko jest w porządku oraz aby się nie martwili.

„Ona” to przenośnia, która ma świadczyć o tym, że ktoś czuwa nad wszystkim, co się dzieje, że trzyma rękę na pulsie i, że Michael nie jest w tej całej sytuacji sam. Może to również nawiązywać do słów wypowiedzianych w filmie, „This is it” o zabraniu fanów w niesamowitą podróż, o zafundowanie im wielkiej przygody. Jak nauczyła nas cała ta zagadkowa sprawa pojawiające się poszczególne fakty należy łączyć w całość, która doprowadzi do rozwiązania.

Piosenka „Another Day” pojawiła się na youtube 2 stycznia 2010 roku. Zaryzykujemy stwierdzenie, że była to kolejna wskazówka, jaką sprezentowano wierzącym fanom. W przypadku tej piosenki potwierdzone są informacje, że miała ona zostać umieszczona na płycie „Invinicible”, ale z nieznanych bliżej przyczyn Michael ostatecznie się na to nie zdecydował. No tak, ale czy jesteśmy wstanie odpowiedzieć sobie na pytanie czy ten ponad półtoraminutowy fragment, jaki został upubliczniony jest na pewno częścią piosenki „Another Day”, jaka miała zostać umieszczona na płycie? Nie ma niestety jednoznacznej odpowiedzi… do tej pory przecież nikt nie słyszał o tej piosence, także można było opublikować dosłownie wszystko i sygnować to nazwą „Another Day”.

Michael rzekomo nagrał tę piosenkę z Lennym Kravitzem aczkolwiek cała ta sprawa jest bardzo zagmatwana. Pewne jest w zasadzie tylko to, że obaj panowie współpracowali ze sobą… potwierdzają to zdjęcia i wywiady natomiast, co jest efektem ich pracy tego nie wie nikt.

Czy jest to „Another Day” bardzo ciężko powiedzieć. Piosenka została sklasyfikowana, jako duet Jackson & Kravitz jednak sam Lenny nie potwierdził, że chodziło dokładnie o tę jedną piosenkę. Pojawiły się również pogłoski o tym, że piosenka „Another Day” bardzo przypomina piosenkę Lennego nagraną w 2004 roku noszącą tytuł „Storm”. Po dokładnym przesłuchaniu i skonsultowaniu się z ludźmi mającymi spore pojęcie o muzyce możemy powiedzieć, że w obu piosenkach identyczne są tylko niektóre nuty.

Podobnie jak i przy pierwszej omawianej przez nas piosence tak i tu nie ma informacji na temat osoby, która jako pierwsza opublikowała fragment w internecie. Kilka dni po publikacji korporacja Sony Music zablokowała i usunęła wszystkie dostępne na serwisie youtube wersje tej piosenki. Lenny Kravitz nagrał natomiast video, które umieścił na swoich profilach na twitterze oraz na youtube. Mówił tam między innymi o tym, że współpraca z Michaelem była dla niego wspaniałym doświadczeniem, że cały czas obaj się śmieli. Wspomniał, również, że utwór został nagrany przez Michaela i, że on zrobił to wszystko dla niego.Zarzekał się, że to nie on udostępnił fragment, „Another Day” opinii publicznej i, że jego kopie są starannie zabezpieczone i zamknięte w sejfie. Wyraził też nadzieję, że fani Michaela będą mieli okazję w niedługim czasie wysłuchać pełną wersję piosenki.

Musimy przyznać, że bardzo pomocne jest to video Lennego, wyjaśnia nam ono, że nie miał on nic wspólnego z publikacją. Wcześniej z kręgu podejrzanych odpadło nam również Sony, zatem kto jeszcze mógł to zrobić?

No cóż albo sam Michael albo ktoś z rodziny innej opcji nie ma w przypadku kradzieży jakichkolwiek taśm Michaela pisano by o tym dużo wcześniej. Lenny, to kolejna osoba, która po Jimie Moreyu, bardzo chciała, aby fani usłyszeli pełne wersje utworów jak dotąd nie doczekaliśmy się żadnej z nich. Pytanie, dlaczego?.

Spójrzmy na sam tekst:

My life has taken me beyond the planets and the stars
And you're the only one that could take me this far
I'll be forever searching for your love

I walked away but I was wrong
You're the one that keeps me strong
You're the fire that keeps me warm
How will I get through this storm?

At night, I pray before I sleep in hope of finding you
I've opened up my heart, I want you to come through
I close my eyes, I'm searching for your love

I walked away but I was wrong
You're the one that keeps me strong
You're the fire that keeps me warm
How will I get through this storm

Moje życie wyniosło mnie ponad planety i gwiazdy

I Ty jesteś tym jedynym, który mógł zabrać mnie tak daleko
Będę zawsze szukał Twojej miłości

Odszedłem, ale popełniłem błąd
Jesteś jedynym, który czyni mnie silnym
Jesteś ogniem, który mnie rozgrzewa
Jak przejdę przez tę burzę??

Nocą
Modlę się nim zasnę w nadziei, że Cię znajdę
Otworzyłem swoje serce, chcę żebyś do niego przyszedł
Zamykam oczy, szukam Twojej miłości

Odszedłem, ale popełniłem błąd
Jesteś jedynym, który czyni mnie silnym
Jesteś ogniem, który mnie rozgrzewa
Jak przejdę przez tę burzę??

Wszystkie wersy przypominające krótkie zwrotki nawiązują do tego, co Michael otrzymał od życia i jak dzięki wsparciu fanów piął się w górę. Podkreślone jest to, że bez fanów niczego by nie osiągnął i, że zawsze istotną rolę w jego życiu odgrywała ich wielka miłość.

W refrenie dobitnie opisano odejście to znaczy ucieczkę(ukrywanie się) i to, że najprawdopodobniej Michael nie chciał, ale musiał, podjąć taką decyzję i zrobić to… nie mógł już dłużej czekać.

Ponowne kierowanie się do fanów, to właśnie dzięki nim jest mu łatwiej wytrzymać to wszystko, co się aktualnie dzieje. Możliwe, że to my (fani) swoją postawą i działaniami mamy nakłonić Michaela do powrotu.

Warto jeszcze przeanalizować piosenkę „Another Day” puszczoną od tyłu tzn backmasking.

Niektóre fragmenty są bardzo ciekawe, a patrząc na całość widać, że najprawdopodobniej chodzi o media, fałszywych przyjaciół, zawistnych i żądnych pieniędzy ludzi, obrzydliwych oskarżeń i tego, co to wszystko zrobiło z życiem Michaela. Prawdziwi i zorientowani fani na pewno zrozumieją, co mamy na myśli.

On They forced. Me now to die.

Ohh They teach me how to fight.

Ohh They teach me how to love.

Ohh my back’s against the wall.

Ohh They forced me now to love.

Ohh They teach me how to fight.

I’m all right

Ohh They teach me how to love.

I’m all right

Ohh my back’s againts the wall.

Ohh a vicious circle of people.

Ahh sick people.

They’re knocking on your door.

It’s not the hope.

That keeps down all the people.

I’m all right.

Ohh They forced me now to die.

Ohh They teach me how to fight.

Ohh They teach me how to love.

Ohh my back’s against the wall.

Ohh a vicious circle of people.

Ahh sick people.

They’re knocking on your door.

Ahh sometimes they lie.

They’re lying on the innocent.

Oni zmusili mnie do śmierci
Oni nauczyli mnie jak walczyć
Oni nauczyli mnie jak kochać
Moi obrońcy przeciwko ścianie (czemuś nie do przejścia)
Oni zmusili mnie teraz do miłości
Oni uczyli mnie jak walczyć
Wszystko u mnie w porządku

Wszystko u mnie w porządku
Moi obrońcy przeciwko ścianie
Błędne koło ludzi
Chorych ludzi
Oni pukają do twoich drzwi
To nie jest nadzieja, która trzyma wszystkich ludzi
Wszystko ze mną ok
Oni mnie zmusili do śmierci
Oni nauczyli mnie jak walczyć
Oni nauczyli mnie jak kochać
Moi obrońcy przeciwko ścianie
Błędne koło ludzi

Oni pukają do twoich drzwi
Oni czasem kłamią
Kłamią w niewinności

Jeśli mimo wszystko ktoś ma jeszcze jakiekolwiek wątpliwości, że opisane przez nas piosenki nie zostały opublikowane celowo to niech zastanowi się nad tym jaki sens miałoby upublicznianie takich krótkich kawałków?. Żadnego....

J.A.M

Forest Lawn - pogrzeb.

2010-02-28T20:00:00.006+01:00

Aby zachować pełną chronologię wydarzeń przyszedł czas na streszczenie i przeanalizowanie jednego z najdziwniejszych i najbardziej skomplikowanych wydarzeń w całej sprawie mistyfikacji śmierci Michaela Jacksona. Mowa oczywiście o pogrzebie, (należałoby zaznaczyć) ostatnim pogrzebie, który odbył się 3.09.2009 na cmentarzu w Forest Lawn. Po długich, bo ponad dwumiesięcznych dyskusjach członków najbliższej rodziny zdecydowano się na złożenie ciała Michaela w jednej z krypt tego malowniczo położonego cmentarza. Dla przypomnienia, rodzina już raz pożegnała Michaela w tym właśnie miejscu, w Forest Lawn. Miało to miejsce 7 lipca tuż przed ogólnie transmitowanym memoriałem, który odbył się w hali Stamples Center. Niewątpliwie dziwna kolejność.

Ostatni pogrzeb pierwotnie planowano na 29 sierpnia (urodziny Michaela), ale przełożono go jeszcze o kilka dni podobno z powodu tego, iż świadkowie Jehowy (Katherine Jackson jest tego wyznania) nie obchodzą urodzin i nie pozwalają by jakiekolwiek ważne wydarzenie odbywało się właśnie tego dnia. Szczegółów jednak nie podano.

Głównymi powodami zwlekania z terminem pochówku oprócz braku porozumienia były liczne sekcje zwłok oraz różnego rodzaju badania min histopatologiczne, którym poddawano Michaela i które miały pomóc w ustaleniu przyczyny jego „śmierci”.

Ciężko jest nam w to wszystko uwierzyć…dwa miesiące badań, różnego rodzaju ustaleń i przygotowań to chyba stanowczo za długo, nie chodzi tutaj już nawet o szacunek, jaki powinno się oddać zmarłemu, ale o sprawy czysto etyczne. Darujemy sobie szczegółowe opisy mamy nadzieję, że rozumiecie, co mamy na myśli.

Pragniemy również zaznaczyć, że badania, jakie zostały rzekomo przeprowadzone nie wykazały nic, co miałoby świadczyć, że Michael został zamordowany. Według wszystkich lekarzy, którzy badali ciało MJ, był on całkowicie zdrowy. Nasuwa się, zatem pytanie, dlaczego „zmarł”?....

Zanim przejdziemy do opisu przebiegu pogrzebu poświęćmy chwilę samemu miejscu, jakim jest cmentarz Forest Lawn.

Forest Lwan Glendale to jeden z najsławniejszych cmentarzy świata, nosi takie miano głównie dzięki pochowanym tam wielkim osobistościom, znanym: aktorom, piosenkarzom, milionerom itd.

Znajdują się tam ogromne zbiory dzieł sztuki. Monumentalne rzeźby, posągi z marmuru czy brązu oraz wiele znanych obrazów między innymi reprodukcje dzieł Leonardo Da Vinci. Ten publiczny cmentarz znajdujący się w Południowej Kalifornii został wybudowany w 1906 roku. Znakiem rozpoznawczym tego miejsca jest nawiązanie do istoty życia oraz tajemnicy śmierci i nieskończoności. Najpiękniejsza część całego ogromnego cmentarza charakteryzująca się widocznym przepychem znajduje się na północnym zachodzie. To tam usytuowane są najstarsze groby, niektóre nawet 200 letnie.

Na FL są pochowani miedzy innymi: Humphrey Bogart, Clark Gable, czy Brittany Murphy.

Powróćmy jednak do najważniejszych faktów.

Na uroczystości pogrzebowe zwane oficjalnie „Celebracją życia króla popu Michaela Jacksona” (brzmi raczej jak huczne świętowanie jakiegoś jubileuszu) mieli zostać zaproszeni tylko najbliżsi tzn rodzina i przyjaciele, taka informacja została podana opinii publicznej. W rzeczywistości nie do końca tak to wyglądało. Na specjalnie przygotowanej części cmentarza, na której położono zielone tworzywo i ustawiono białe krzesła ( po 7 krzeseł w każdym rzędzie) zgromadziło się około 250 osób, wśród nich bliscy współpracownicy MJ, rodzina, kilku artystów i przyjaciół.

Czymś, co jednak ogromnie nas zdziwiło był brak dalszej rodziny: bratanków, siostrzeńców. Zaskakujące zważywszy na to, że widoczne miejsca zajęła np. żona Jermaine Halima, czy ówczesna partnerka Tito Sonia… czy były one bardziej zżyte z Michaelem niż jakby nie patrzeć bliska rodzina?.

Postanowiłyśmy zamieścić listę osób, jakie udało nam się rozpoznać. O dziwo, nie było to proste, ponieważ na uroczystościach pojawiło się wiele osób, które kojarzymy z wyglądu, natomiast nie jesteśmy w stanie podać ich nazwisk. Jesteśmy jednak przekonane, że przybyło tam wielu aktorów znanych tylko i wyłącznie z kilku ról drugoplanowych. Czyżby kolejna sytuacja ze statystami?, a może Kenny Ortega zaprosił do uczestnictwa swoich znajomych?... Ale do tego tematu wrócimy trochę później. Spójrzmy na listę….

Rodzina: Kathrine Jackson, Joe Jackson, Tito Jackson, Jackie Jackson, Marlon Jackson, Jermaine Jackson, Randy Jackson, La Toya Jackson, Rebbie Jackson, Janet Jackson. Dzieci: Prince I Jackson, Paris Jackson, Prince II Jackson „Blanket”. Popularni bliscy przyjaciele: Elizabeth Tayler, Mccaulay Culkin ze swoją dziewczyną Milą Kunis, Chris Tucker z żoną Benissimą, Tatiana Thumbtzen.

Twórcy “This is it”: Kenny Ortega, Travis Payne, Randy Phillips, oraz Paul Gongaware również z AEG. Tancerze z “This is it”: Timor Steffens, Danel Celebre, Misha Gabriel, Chris Grant, Shannon Holtzapffel, Devin Jamiesson, Charles Klapow, Dres Reid oraz Mekia Cox. Jak wiadomo pełnili oni role obsługi podczas trwania uroczystości czy to nie dziwne???.

Berry Gordy razem z Suzanne de Passe, Al Sharpton, Stan Winston, Clifton Davis, Corey Feldman z żoną Susie (swoją drogą zastanawiamy się, co ci dwaj panowie właściwie tam robili), Pastor Lucius Smith, który ponownie jak memoriał rozpoczynał całe uroczystości (tego nie widzimy, ale możemy przeczytać w programie pogrzebu). Ochroniarz Alberto Alvarez, (który pracował dla Michaela przez 18 miesięcy), Karen Faye, oraz adwokaci Michaela: Brian Oxman, Thomas Masserau i John McClain. Nie wiemy jak właściwie było z Quincy Jonsem, którego widzimy tylko na jednym zdjęciu, oraz Miko Brando i Davidem Rottenbergiem, których również możemy zobaczyć tylko na fotografiach i to głównie z samochodu. Warto również zwrócić uwagę na mężczyznę w kapeluszu, który wzbudzał wiele kontrowersji. Według nas jest to znany charakteryzator Rick Baker, z którym Michael kilkakrotnie współpracował.

Rick Baker

Co z resztą zgromadzonych? Kim w zasadzie byli? Kolejne pytania bez odpowiedzi.

Transmisja, jaką mieliśmy możliwość zobaczyć na CNN-ie przedstawiała oczekiwanie zaproszonych gości na przyjazd rodziny oraz trumny z ciałem. Oczekiwanie to znacząco się wydłużyło, ponieważ rodzina dotarła na miejsce z około 2 godzinnym opóźnieniem.

Czy to nie dziwne, spóźnić się na pogrzeb swojego syna, brata, ojca?.

Nie podano również jednej konkretnej przyczyny spóźnienia… jak już zdążyliśmy się przyzwyczaić każdy z Jacksonów mówił zupełnie, co innego.

Pierwsza wersja brzmi następująco: Katrine Jackson była tak bardzo zrozpaczona, że ciężko było jej dotrzeć na pogrzeb. Niewątpliwie ciekawe, biorąc pod uwagę, że zaledwie dzień po śmierci syna bez żadnych oznak załamania udała się na zakupy i do manicurzystki. Inna wersja głosi, że czekano na to, aby ruch drogowy znacząco się zmniejszył i aby dotarcie na miejsce było łatwiejsze. Jeszcze bardziej zaskakujące tłumaczenie. Z tego, co pisało TMZ przejazd na cmentarz był perfekcyjnie przygotowany, niektóre ulice były ogrodzone lub pozamykane. Dodatkowo rodzina miała możliwość dopasowania godziny i dnia uroczystości tak, aby nie było żadnych problemów i deklarowała, że tak też zrobiła. Więc, o co chodzi?, czyżby o szukanie tłumaczenia na siłę?.

Analizując wszystkie dostępne w internecie zapisy pochodzące z tego dnia doszłyśmy do wniosku, że pogrzeb był nagrywany w studio, natomiast dnia 03.09.2009 goście, zjawili się na Forest Lawn tylko w celu uwiarygodnienia wydarzenia.

Zważywszy na to, że osoby zamieszane w hoax mają do dyspozycji najlepszych fachowców z każdej potrzebnej dziedziny, także grafików komputerowych, rozważamy dwie opcje: albo mieli bardzo mało czasu na montaż, albo specjalnie ukryli w tych fragmentach wskazówki.

Ogólnie dostępna transmisja trwała zaledwie kilkanaście minut i była odtwarzana w zasadzie w kółko. Pomimo, iż dane nam było zobaczyć zaledwie wspominane już wcześniej oczekiwanie zgromadzonych oraz sam przyjazd rodziny i trumny przy dokładniejszej analizie okazało się, że fragmenty te zawierają wiele interesujących informacji. Zacznijmy od ogółu całego nagrania. Pierwszą istotną i widoczną, rzeczą, jaka na pewno przykuła uwagę każdego fana Michaela to wszechobecne motywy pochodzące z teledysku i sesji zdjęciowej do piosenki „Liberian Girl”. Widzimy dwa wielkie zdjęcia z sesji do LG z obu stron trumny, zdjęcie z ostatniej sceny teledysku na okładce księgi pamiątkowej, czerwone krawaty braci oraz fioletowe irysy, pomiędzy białymi liliami w bukiecie umieszczonym na trumnie.

Bezapelacyjnie reżyserem (lub też odgrywającym rolę reżysera) całego pogrzebu był Kenny Ortega. W wielu fragmentach widać jak dyryguje on ludźmi, z gestykulacji można wywnioskować, że wszystko idzie według jakiegoś wcześniej ustalonego planu. Rozsadza gości i tłumaczy tancerzom, co mają robić. Pomagają mu w tym oczywiście Travis Payne oraz Randy Phillips. Wszystko, co się działo jest jakieś takie znajome nieprawdaż?.

Wróćmy jeszcze na chwilę do motywu „Liberian Girl”, Kenny najprawdopodobniej w przygotowaniu scenariusza ceremonii wzorował się na tym teledysku. Popatrzmy: najpierw rozmowy i oczekiwanie gości chwilę później wszyscy (nazwijmy) „aktorzy” zgromadzeni i pokazani zostali w jednym miejscu tuż przed samym przyjazdem trumny. Następnie w momencie przyjazdu karawanu i umieszczenia trumny w specjalnie wyznaczonym miejscu film się kończy. Cóż, spore podobieństwo do teledysku…., przypominamy, że tam akcja kończy się, w momencie, gdy Michael obserwujący i kręcący w ukryciu całe wydarzenie w końcu się ujawnia. Według nas Michael i tym razem zorganizował a może nawet i nagrywał tę uroczystości oczywiście na swoje własne potrzeby. Najprawdopodobniej będzie to jedna ze scen, jakie kiedyś zostaną wykorzystane w „Dome Project”.

Przypomnijmy sobie, że jakiś czas po pogrzebie rodzina reagując na ataki ze strony mediów oraz fanów, które sugerowały, że pogrzeb wyglądał jak film oraz, że był dziwny mówiła, że wszystko było nagrywane, w jakości HD ponieważ zapis z pogrzebu miał być wydany na DVD. Spotkało się to z jeszcze większą krytyką, dlatego chyba też zaniechano tego pomysłu. Później pojawiły się również informacje o wykorzystaniu fragmentów pogrzebu w reality show braci Michaela „The Jack5on family dynasty” oraz w dodatkach do filmu „This is it”. W dodatkach nie było żadnej choćby najmniejszej wzmianki o pogrzebie, w reality show minimalne. Także, w jakim celu podjęto tyle trudów z przygotowaniami i nagraniem? Dla nas odpowiedz jest bardzo prosta.

Zupełnie nie wiemy, co stało się z Quincy Jonsem, Miko Brando i Davidem Rottenbergiem o tym, że byli na pogrzebie miałyby świadczyć fotki, które obiegły świat, jednak na żadnym filmiku ich nie widać, więc albo przybyli tam później, (ale kiedy?) albo w ogóle ich tam nie było. To utwierdza nas w przekonaniu, że sama ceremonia była nagrywana wcześniej, a tylko telewizja utrzymywała, że jest to relacja LIVE.

Quincy Jones

Elizabeth Tayler

Berry Gordy, Suzzane de Passe

Miko Brando

Kathrine Jackson Joe Jackson

Rebbie Jackson

Zdziwiło nas również zachowanie wieloletniego przyjaciela Michaela, Mccaulaya Culkina oraz jego dziewczyny. Nurtują nas pytania, dlaczego przez cały czas siedzieli oni z tyłu, z dala od wszystkich z nikim nie rozmawiając?. Może, dlatego, że w ogóle ich tam nie było i po prostu w tym miejscu najłatwiej było ich wkleić?. Odnosimy wrażenie, że pogrzeb miał być swoistą odpowiedzią na wątpliwości, jakie pojawiły się po memoriale. Były one związane z nieobecnością na nim między innymi: Elizabeth Taylor, czy właśnie, Mccaulaya Culkina. Jednak po 3.09, pojawiły, się nowe wątpliwości. Przede wszystkim pytanie, co właściwie dzieje się z Dianą Ross, czemu nie przyszła na ostatni pogrzeb swojego bardzo bliskiego przyjaciela?, gdzie podziewał się Lionel Richie. Podobnie z Lisą Marie Presley mówiono, że była na FL, ale nikt jej nie widział, nie ma też żadnego zdjęcia, które potwierdzałoby jej obecność.

Mccaulay Culkin, Mila Kunis

Twórcy tego przedsięwzięcia, (bo tak to chyba trzeba nazwać) starali się za wszelką cenę je uwiarygodnić i podkreślić, że relacja, która pokazywana była w TV jest relacją transmitowaną na żywo.. W związku z tym niejaki Rick Baker zwany też Hat manem zabrał ze sobą telefon, przez który cały czas rozmawiał (wspaniałe zachowanie) abstrahując jednak od tego zwróćmy uwagę na to, co mówi. Skorzystałyśmy z pomocy osoby umiejącej czytać z ruchu warg.

„Widzisz mnie w TV?” tak brzmiały jego słowa. Jakby ta cała sytuacja nie wyglądała, co to w ogóle za pytanie?. Podobnie jak wpisy pochodzące z 3.09.2009, opublikowane na oficjalnym profilu na twitterze przez Al.’a Sharptona. W samej treści twettów nie ma nic, co świadczyłoby o tym, że mamy do czynienia z hoaxem, ale jak spojrzymy na sposób i godziny publikacji twettów robi się ciekawie. Spójrzmy:

- I am sitting at the burial services of michael jackson. I am talking to actress Lisaraye Mc Coy who was at NAN when MJ came and Tom Mesereau 7:30 PM Sep 3rd, 2009 from web

- Tom represented MJ in the child molestation case. We are all discussing his battles. This is a real moment for those who witnessed what he 7:33 PM Sep 3rd, 2009 from web

- What MJ went through was so unfair, yet he succeeded. In the end, he was the biggest artist ever. He faced the headwinds but he made it . 7:37 PM Sep 3rd, 2009 from web

- I just spoke at the conclusion of tributes. Gladys knight sang her heart out. Now we prepare to lay him top rest. 9:11 PM Sep 3rd, 2009 from web

- MICHAEL JACKSON HAS BEENb LAID TO REST 9:45 PM Sep 3rd, 2009 from web

Zastanawiające, po co właściwie ponownie nawiązał do tego jak bardzo skrzywdzono Michaela oskarżając go o molestowanie?. Informował również o tym, z kim aktualnie rozmawia tak żebyśmy nie mieli żadnych wątpliwości gdzie jest. Szkoda tylko, że nie pomyślał, skąd wysyła twetty, i o tym, że ta informacja najzwyczajniej w świecie się wyświetli. Otóż wysyłał je ze strony: www.twitter.com („from Web”). Gdyby Al korzystał z blackberry albo internetu w telefonie pojawiłaby się informacja: „from UberTwitter.”….Kiepskie manewry, które każą nam przypuszczać, że albo Al.’a w ogóle nie było na cmentarzu w dniu pogrzebu albo ktoś publikował wpisy, na twitterze w jego imieniu pilnując całego harmonogramu zdarzeń tak, aby w żaden sposób niczego nie zdradzić.

Niestety nie mamy możliwości aby potwierdzić którąkolwiek z tych tez , ale pamiętamy o tym, że naprawdę nie wiadomo co w całym przekazie było prawdą a co fikcją. Podejrzewamy, że więcej było jednak fikcji.

Od tego momentu będziemy bazować na tym filmie.

Mamy również i inne argumenty, które dowodzą, że nasze przypuszczenia nie są bezpodstawne. Kolejne mankamenty to ewidentne pomyłki przy montażu. Idealnie widać to na przykładzie cienia mężczyzny, którego nie umieszczono na przejeżdżającym obok niego idealnie nawoskowanym samochodzie. Odbiło się na nim wszystko z wyjątkiem tego mężczyzny, który siedział najbliżej (0:06- 0:09).

Kolejnymi bardzo ważnymi wskazówkami są nietypowe zmiany w tle. Wiele przesunięć, oddaleń, przybliżeń a nawet pojawianie się i znikanie różnego rodzaju elementów. Takie zabiegi nie są możliwe, jeśli film jest kręcony w rzeczywistości i zwykłymi metodami. W pogrzebie Michaela Jacksona takich tricków było niestety (albo stety) mnóstwo.

Zwróćmy uwagę na drzewo znajdujące się obok koszy na śmieci. Najbardziej widoczne jest to w dwóch fragmentach filmu 4:26 oraz 5:28. W pierwszym fragmencie drzewo znajduje się obok szarego kosza w drugim fragmencie nie widzimy już drzewa, dosłownie jakby przez tą minutę wyparowało …. Tak ewidentne pomyłki to już nie może być przypadek. Jeśli w filmie nie jest to wyraźne poniżej publikujemy screeny:

....widoczne drzewo

brak drzewa....

Jeszcze jedna rzecz godna uwagi mowa o samym tle. Ewidentna sztuczność już chyba nikogo nie dziwi, ale spójrzmy na perspektywę, której po prostu nie da się oszukać. Porównajmy kilka zdjęć, które udało nam się znaleźć w internecie.

Jeżeli te zdjęcia nie są dostatecznie przekonującym dowodem wystarczy obejrzeć film, skupiając się jedynie na tle… i następnie porównać je ze zdjęciem f5.

Pomimo, iż zdjęcie pochodzi z 2007 roku a nie 2009 nie sądzimy by alejki i drzewa zmieniły położenia.

Swoją rolę odegrała również ta zielona powierzchnia, na której ustawione były krzesła oraz trumna. Dowodzi ona temu, iż wszystko to, co widzieliśmy było nagrane w studio na „green screen”. Podstawową zasadą nagrywania w ten sposób jest idealne oświetlenie. Dlatego też na cmentarzu zainstalowano wielkie lampy, które miały wszystko perfekcyjnie oświetlać. Dla przypomnienia podobne lampy użyto przy kręceniu fragmentów teledysków do piosenek „Smooth criminal” oraz „They don’t care about us”, które były pokazane w „This is it”. Samolot transmisyjny pokazywał z lotu ptaka wszystko, co rzekomo działo się na cmentarzu. Bardzo dziwne są dwie rzeczy…pierwsza: rodzina pierwotnie wyraziła zgodę na to, aby, taki samolot mógł się znaleźć w tamtejszej przestrzeni podniebnej natomiast kilka dni po pogrzebie zaczęli mówić, że to było naruszenie ich prywatności. Czy bali się, że zobaczyliśmy zbyt wiele?. Pamiętajmy, że to samolot uświadomił nas o, wykorzystaniu metody „green screen”, to dzięki temu przekazowi zobaczyliśmy wielkie lampy umieszczone nad cmentarzem.

Analizując wnikliwie filmy oraz udostępnione zdjęcia (a propos zdjęć do sieci przedostało się ich zaskakująco mało, zaledwie kilka… na filmikach widać kilku fotografów dokumentujących to wydarzenie, więc dlaczego nam pokazano tak nieliczne zdjęcia?, czyżby specjalnie?. Niektóre są naprawdę dziwne i nie zgadzają się z filmami. To jeden z najważniejszych dowodów na to, że coś jest nie tak) doszłyśmy do wniosku, że ta perełka kinematografii była kręcona na różnych planach i najprawdopodobniej składa się z trzech potężnych części.

Pierwsza część to oczywiście tło stworzone przez grafików komputerowych, (zwróćmy uwagę na dziwne załamania przy krawężnikach, nieproporcjonalnie wielkie lub małe drzewa, dziwnie wąskie ścieżki….) druga to droga, po które wjeżdżają i wyjeżdżają samochody, i trzecia to obszar z białymi krzesełkami i zgromadzonymi ludźmi. Wszystko perfekcyjnie zmontowane, ponakładane na siebie tworzy jeden, spójny przekaz. Nic bardziej mylnego, nie tworzy spójnego obrazu, różnice i niedociągnięcia są widoczne gołym okiem. Pamiętajmy o słowach wypowiedzianych przez jednego z twórców „This is it”: „Ten cały projekt to wielkie show iluzji wizualnych”, dlatego też nie bójmy się przejrzeć na oczy i uświadomić sobie, jaka jest prawda. Musimy zrozumieć, że pogrzeb Michaela Jacksona na Forest Lawn w istocie w ogóle się nie odbył.

Pomijając wszystkie opisane powyżej dowody i niedociągnięcia całe przedstawienie było bardzo dobrze wyreżyserowane. Sam Kenny Ortega najwyraźniej miał tego świadomość, spójrzmy na fragment 1:09 – 1:18

Kenny Ortega: „It’s perfect”

Oraz fragment 3:47-3:51 i wsłuchajmy się w krótkie dialog panów Ortegi i Payne.

Travis Payne: „thanks”

Kenny Ortega: „so do I, it’s all mine, thanks”

Doskonałe potwierdzenie wcześniejszej tezy, kto odgrywał te najważniejsze role.

To jednak nie koniec rewelacji podsłuchanych od samych uczestników tego przedsięwzięcia. Kolejne zdania nie są już tak wyraźne, ale przy dokładniejszym wsłuchaniu się dość zrozumiałe.

- Kobieta rozmawiająca z aktorem Chrisem Tuckerem opowiadała mu jak zareagowała, gdy dowiedziała się, że MJ żyje.

- Clifton Davis w rozmowie z Elizabeth Taylor wypowiedział następujące słowa (1:41) …"on będzie za tobą naprawdę tęsknił”. Kogo aktor miał na myśli?, czyżby Michaela?, to trochę dziwne w wypadku osoby, która nie żyje.

- Słyszalny jest również głos osoby znajdującej się poza kadrem, który porusza trzy istotne kwestie:

(7:30) “ANYTHING THAT WILL stop the king of pop from doing concerts” – “Nic nie powstrzyma go przed zagraniem koncertów”, jakich koncertów?, czyżby tych po powrocie?
(7:07-7:09) "I can't believe he did this!" – “Nie mogę uwierzyć, że on to zrobił” – chyba nikt nie może.

-„Niestety zostaliśmy oszukani”… Z tym całkowicie się zgadzamy Michael oszukał praktycznie cały świat.

Wypowiedzi te są wyrwane z kontekstu i nie muszą mieć bezpośredniego związku ze sprawą mistyfikacji, ale pamiętajmy, że to twórcy decydowali, jakie fragmenty dokładnie usłyszymy i zobaczymy. Nie sądzimy, aby był to czysty przypadek. Doskonale wiemy, że w tej sprawie nic nie dzieje się przypadkowo.

Należy wspomnieć jeszcze o księdze pamiątkowej w zasadzie o dwóch. Pierwsza, tradycyjna, duża, do której wpisywały się osoby przyjeżdżające na cmentarz. Starałyśmy się wywnioskować coś z tych wpisów, ale jakość filmików niestety na to nie pozwala.

Zdołałyśmy odczytać zaledwie dwa a w zasadzie jeden wpis… Randy Phillips napisał: „Mikey we almost make it”, co można interpretować, jako “Mikey już prawie dobrnęliśmy do końca” do końca, czego?, misji zmiany nastawienia ludzi do mediów, hoaxu, a może czegoś znacznie głębszego?. Wyraźny jest również napis „LIVE”, który jest pierwszym wyrazem zdania. Został on napisany drukowanymi literami. Niestety ciężko powiedzieć, co jest napisane dalej i kto jest autorem tego wpisu.

Druga książka natomiast to cienka zaledwie kilkustronicowa publikacja, którą otrzymał każdy z zaproszonych gości. Strona tytułowa to zdjęcie Michaela z uśmiechem na twarzy pochodzące z ostatniej sceny teledysku LG. Na kolejnych stronach były wpisy rodziny (doskonale znane z memoriału) oraz dość bogata biografia Michaela przedstawiająca go, jako geniusza, jako wspaniałego, szlachetnego i niesamowitego człowieka. Do tego zdążyliśmy się już jednak przyzwyczaić po 25.06.2009, wszyscy tak go opisują, zupełnie zapominając o wcześniej wypowiadanych słowach. Opisano również program samego pogrzebu. Zaznaczono, że całe uroczystości rozpocznie podobnie jak na memoriale Pastor Lucius Smith oraz wspomniano gdzie odbędzie się stypa. Ostatnia strona to mozaika złożona z małych zdjęć Michaela przedstawiających najważniejsze wydarzenia z jego życia oraz z najbliższe mu osoby.

Strona tytułowa znajduje się wyżej.

Ostatnia strona księgi

Całą księgę można zobaczyć tutaj: http://new.etonline.com/documents/mjackson_funeral_program_et_090409.pdf

Po zakończeniu głównych uroczystości pogrzebowych goście udali się do znanej włoskiej restauracji „Villa Sorriso”, gdzie odbyła się wspomniana już wcześniej stypa. Cytowany przez nas kilkakrotnie portal TMZ nazwał ją „After party”, co pomijając samą inicjatywę idealnie pasowało do całego wydarzenia. Organizacją zajął się tym razem najmłodszy z braci Michaela Randy. Na pytanie, czym kierował się przy wyborze lokalu odpowiedział, że restauracja ta jest pięknie położona i doskonale znana całej rodzinie Jacksonów. Może znani są im również właściciele, którzy mieli swój wkład w pomoc przy organizacji?. Spójrzmy i odpowiedzmy sobie na pytanie, czy chcielibyśmy, aby nasza stypa odbywała się w takim miejscu?. Miejsce to słynie z hucznych imprez, niekoniecznie moralnych.

http://www.sorrisopasadena.com/new/main.html

Goście nie zachowywali się tak jak ludzie, którzy mieli żegnać bliską osobę. Bardzo chętnie pozowali do zdjęć, żartowali i uśmiechali się. Ktoś przebrany za Michaela opuszczając lokal tańczył na ulicy przed zgromadzonymi pod drzwiami fanami. Czy takie zachowanie można uznać za normalne?. Niektórzy powiedzą, że może to być spowodowane dość długim odstępem czasowym między śmiercią a pogrzebem, ale nawet to nie usprawiedliwia i nie tłumaczy zachowania tych ludzi. Przypominamy jak bracia opowiadając o Michaelu i jego „śmierci” płakali pod publiczkę w swoim reality show było to po 6 miesiącach od 25.06.09 tutaj minęło zaledwie 2 a wszyscy po prostu dobrze się bawili. Dowiedziałyśmy się również, że na stypie pojawiło się około 25-50 więcej gości więcej niż na cmentarzu. Hmm zaskakujące, ktoś odpuścił sobie właściwe pożegnanie, żeby następnie przybyć na darmową „imprezę”?? niewiarygodne…a może to rodzina nie zaprosiła tych kilkudziesięciu osób na cmentarz? Czyżby niektórzy zupełnie nie pasowali do idealnie wyreżyserowanego pogrzebu?. Najprawdopodobniej chodzi jednak o to, że wydarzenia z cmentarza i to, co działo się w „Villi Sorriso” były kręcone w innym czasie.

Tutaj film z "After party" : http://www.tmz.com/videos?autoplay=true&mediaKey=8bb7985f-bc86-4352-8538-7e489f7a0f04

Na zakończenie przeanalizujmy jeszcze koszty całego pogrzebu. Zostały one opisane w czołowych amerykańskich gazetach dopiero miesiąc po samym pogrzebie. Dość dużo czasu zajęło im obliczenie wszystkiego. Według ujawnionych dokumentów cały pogrzeb kosztował 1,09 miliona dolarów w tym 35.000 $ za strój i 16.000 $ za kwiaty. Strasznie ogólnikowo potraktowano te podliczenia. Zaskakuje suma przeznaczona na kwiaty, czyżby chciano zwrócić naszą uwagę właśnie na kompozycje bukietów?!.

J.A.M

Rodzina ah rodzina

2010-02-15T02:04:00.005+01:00

W poprzednich notkach przedstawiłyśmy wam ciekawe wywiady z osobami, które w ostatnim czasie współpracowały z Michaelem. Do tej pory mało miejsca poświęciłyśmy rodzinie… teraz postanowiłyśmy naprawić swój błąd i przeanalizowałyśmy dość wnikliwie kilka wywiadów. Uważamy, że w ogólnym rozrachunku rodzina wspaniale trzyma się planu i mówi niewiele podejrzanych rzeczy lub też wzorowo je maskuje, w odróżnieniu np. od panów Ortegi czy Payne. Nam udało się wychwycić jednak kilka słów, które wzbudziły nasze zainteresowanie i zaprowadziły do zbudowania teorii na temat ról, jakie w całej sprawie odgrywają poszczególni bliscy Michaela.

Zaczniemy od dwóch osób, którym przypadły najtrudniejsze zadania, jednak jak od dawna wiadomo są to osoby bardzo odporne psychicznie, więc z wszystkim idealnie sobie radzą.

Mowa o ojcu Michaela Joe i jednej z jego sióstr La Toyi. Joe od kilkunastu lat zmaga się z negatywnymi opiniami na swój temat po tym jak na światło dzienne wyszły metody, jakie wprowadzał i stosował w wychowaniu dzieci, La Toya po swoich przygodach związanych z występami w filmach dla dorosłych oraz nieudanych próbach zaistnienia na scenie muzycznej też nie cieszyła się zbytnią sympatią. W podsumowaniu wyjaśnimy wam, dlaczego włożyłyśmy Joe i La Toyę do jednej szuflady.

Ale wszystko po kolei, pierwszym wywiadem, jaki rozpiszemy będzie wywiad z Joe, który przeprowadził nie, kto inny jak doskonale nam znany Larry King.

Wywiad ten jest wart uwagi, zwróćmy uwagę głównie na zachowanie Joe.

Na samym początku Joe zdradził, iż rzekomo od fanów dowiedział się, że Michael umiera stwierdził nawet, że nie śledził przebiegu wydarzeń w TV tylko, że to właśnie fani na bieżąco informowali go jaka jest sytuacja.

A więc ojciec miał kontakt z fanami syna hmm i na dodatek tak bardzo się przejmował tym, że Michael umiera, że nie skontaktował się z pozostałymi członkami rodziny lub najbliższymi przyjaciółmi czy też współpracownikami… no bardzo ciekawa historia. Zdecydowanie fani są bardziej poinformowani niż np. osobisty ochroniarz.

Larry: "Joe jak się czujesz po czterech tygodniach od śmierci twojego syna?"

Joe: Bardzo mocno to wszystko przeżyłem, ale jestem silną osobą, więc nie dałem tego po sobie poznać.

Zaskakujące wyznanie zaledwie po 4 tygodniach od tak traumatycznego wydarzenia. Jeśli go to nie ruszyło to albo jest on całkowicie pozbawiony uczuć albo też ma świadomość tego, że Michael żyje. „Jestem silną osobą” – człowieku mówisz o swoim dziecku.

L: „ A jak to wszystko znosi Kathrine?”
J: „Kathrine jest bardzo ciężko, zresztą mnie to nie dziwi. Cały świat cierpi z powodu tej ogromnej straty, naszej straty.

Szkoda tylko, że Larry nie zapytał o reakcje świata (czyżby chęć zwrócenia uwagi na to ile osób na całym świecie rozpacza teraz po Michaelu?), ale konkretnie o to jak się czuje Kathrine, Joe a i owszem udzielił odpowiedzi, ale bardzo krótkiej i mało konkretnej, jakby nie chciał drążyć dalej tematu. W sumie, o czym miał opowiadać? O tym, że matka dzień po śmierci syna odwiedziła manicurzystkę czy udała się na zakupy, a może o tym, że brała udział w programach rozrywkowych, w których tematem przewodnim była muzyka Michaela?. Czy tak się zachowuje rodzić po stracie ukochanego dziecka?

L: „a jak trzymają się dzieci?”
J: „ dzieci mają się dobrze, dziękuję, bardzo dobrze”
(2:48 - widać lekki uśmieszek)

Na logikę, jak mogę czuć się dobrze po stracie najbliższej sobie osoby? Niemożliwe. Chociaż z drugiej strony taka reakcja w ogóle nas nie dziwi. Wydaje nam się, że Joe został poproszony o to by nie opowiadać o dzieciach. Zastanawia nas tylko ten uśmiech, który pojawia się na jego twarzy. Najwyraźniej zapomniał, o czym właściwie mówi.

L: „A co z Janet?”
J: „Również wszystko dobrze, to się zdarza”

….ale co się zdarza?. Zdarza się, że ludzie umierają, czy może, że kiedy odchodzi ktoś bliski niektórzy członkowie rodziny bardzo szybko dochodzą do siebie po takim wydarzeniu?..

Co Joe chciał przez to powiedzieć?!.

L: „Jermine powiedział, że wołałby umrzeć zamiast Michaela. Co o tym myślisz jako ojciec?
J: „Nie wiem, to powiedział Jermine”
L: „Co czułeś jak to usłyszałeś”?

J: „To mówił Jermine, być może to jest sposób, w jaki odreagowywał to wszystko,., ale to Michael nie żyje, tak to już jest”

W ogóle zastanawia nas, dlaczego Larry zadał takie pytanie?!, czyżby chciał obudzić w Joe jakieś rodzicielskie reakcje?. Tak czy inaczej niezbyt mu się to udało. Joe pozostał nieugięty i z uporem maniaka sugerował, że takie jest życie. Podkreślił również, że Michael nie żyje, aby już nikt nie miał żadnych wątpliwości. A może Larry (niewątpliwie zamieszany w hoax) nie nawiązał do słów Jermy przypadkowo?, może chciał zaznaczyć, że Jermaine to istotna osoba w całym hoax?!

L: „Czy to jest trudne do zaakceptowania?”
J: „… do zaakceptowania, czego?”
L: Tego, że twój syn odszedł.

J: „Oczywiście, to jest bardzo ciężkie i to nie tylko dla mnie, ale również dla całej rodziny i dla całego świata. Michael wiele znaczył dla wielu ludzi. Mało osób było mu wdzięcznych za to, co robił.

I w tym wywiadzie no mogło zabraknąć podkreślenia tego, jak wspaniały „był” Michael.

Ok. 4.00 minuty Joe ewidentnie wyglądał na zagubionego i nie wiedział, w jaki sposób ma powiedzieć (zaczyna się jąkać), że Michael był niedoceniany.

L: „Przemówienie małej Paris było bardzo uczuciowe i niesamowite, czy według ciebie powinna była ona w ogóle przemawiać?”
J: „Ona jest jedną z Jakcosnów i tyle mogę o tym teraz powiedzieć. Była dość zdenerwowana.”
L: „Czy to są geny?”

J: „hah, oczywiście, że to geny. Cóż, innego to by mogło być.”

No tak Paris „była dość zdenerwowana” chyba każdy by był zdenerwowany i to nie dość zdenerwowany a bardzo zdenerwowany. Przemawiać w tak ciężkim momencie swojego życia przed milionami widzów.

Joe zbytnio nie rozwinął tego tematu, ponieważ tak jak wspominałyśmy wcześniej nie mógł. Oczywiście geny ahhh, to by wyjaśniało odporność Michaela przy podjęciu wielu niewątpliwie ciężkich decyzji przy całym organizowaniu hoaxa. Najbardziej zastanawia jednak stwierdzenie „tyle mogę o tym teraz powiedzieć” teraz???, tzn, że kiedyś dowiemy się więcej, a kiedy?, może jak wróci Michael i wszystko sam nam wyjaśni?!

L: „Myślisz, że dzieci Michaela zaistnieją w show-biznes?”

J: „Na razie nie mogę na ten temat nic powiedzieć, po prostu nie wiem. Obecnie, odpoczywają, oglądają tv itd.”
L: „Wszyscy z twojej rodziny są obecni w show-biznes, gdyby twoje wnuki też chciały zgodziłbyś się na to?”
J: „wiem, w jakim kierunku zmierzasz Larry”

L: „ nie zmierzam w żadnym konkretnym kierunku”

J: „One powinny być tym, kim są teraz tzn dziećmi”
L: „Czyli, to całe zamieszane że chcesz wkręcić dzieci do show-biznesu to...?”
J: (podniesiony ton) „To nie prawda”.
L: „Spędzasz czas z wnukami?”
J: „Jestem w Las Vegas, dlatego nieczęsto mam możliwość się z nimi widywać.”

Ponownie użył słowa „na razie” hmm wygląda na to, że tatuś miał sporo do powiedzenia ale coś lub ktoś mu na to nie pozwalało.

L: „Gdzie jest ciało Michaela?”
J: (Chwila zastanowienia) „Nie wiem...Nie wiem...”
L: „Jesteś ojcem?!”

J: „Byłem na memoriale, teraz muszę się dowiedzieć, gdzie jest. Powiadomię cię jak tylko się o tym dowiem.”
L: „Jako ojciec powinieneś to wiedzieć.”
J: „Tak powinienem, ale nie chcę teraz o tym rozmawiać”

Najbardziej dziwna odpowiedz, jak można nie wiedzieć, gdzie znajduje się ciała własnego dziecka?. Najwyraźniej było to kłamstwo albo forma zasugerowania, że podczas memoriału, który odbywał się w Stamples Center w trumnie nie znajdowało się ciało Michaela. Sama forma wymiany informacji też była dziwna wyglądało to tak jakby obaj panowie wcześniej ustalili sobie cały scenariusz.. Larry świadomie podpytywał Joe…, następnie naprowadzając go na mało konkretną odpowiedz.

„Nie chcę teraz o tym rozmawiać” – teraz nie, ale kiedyś na pewno.

L: „Jermine powiedział mi, że widział ciało Michaela i, że pożegnał się z bratem. Czy ty również miałeś szansę ostatni raz zobaczyć syna?

J: „Tak pożegnałem się z nim, kiedy był hm…kiedy był tam naprzeciwko nas no wiesz… cały czas się z nim żegnam/teraz również się z nim żegnam. Odczuwam wielką stratę po moim synu Michaelu (był międzynarodową gwiazdą, był popularny na całym świecie).
L: „Nie widziałeś ciała?, nie złożyłeś mu ostatniego hołdu, nie powiedziałeś kilku słów?”

J: „Nie, nie zrobiłem tego.”
L: „Ale, mógłbyś?”
J: „Tak, mógłbym, ale chcę zobaczyć...tzn zapamiętać Michaela żywego. Nie chcę oglądać go w trumnie”

L: „W nawiązaniu do pogrzebu, czego po nim oczekujesz?”

J: „oczekuję, wielu rzeczy ale wiem, że nie wszystkie oczekiwania mogą się spełnić”

Nie uwierzymy w to, że ojciec, (jaki by nie był) nie pożegnałby się ze swoim własnym synem. Zastanawia fragment zdania „…kiedy był tam naprzeciwko nas” na przeciwko kogo?, rodziny?, Kogo?, no i gdzie?, na memoriale w SC?. Zero konkretów.

„Chcę zobaczyć….tzn zapamiętać Michaela żywego” no cóż za dyskretna pomyłka.., zobaczyć a zapamiętać, chyba jest pomiędzy tymi dwoma słowami dość spora różnica…

Kolejne „ale” czemu ojciec nie opisuje Michaela w sposób np.: Michael był wspaniałym człowiekiem, dobrym, szlachetnym itd. (tak zazwyczaj robią rodzice).? czemu opisuje go tylko i wyłącznie, jako międzynarodową gwiazdę wielkiego formatu?, może, dlatego, że w tej metodzie ukryty jest jakiś głębszy sens… może chodzi o zabezpieczenie się przed zdradzeniem jakiegoś szczegółu, który mógłby skomplikować całą sprawę?, coś niewątpliwie musi w tym być.

Od tego momentu do rozmowy dołącza znany promotor Leonard Rowe, który zajmował się promowaniem gwiazd wytwórni Motown między innymi zespołu „The Jackson 5”.

L: „Czy z Michaelem w ostatnim czasie działo się coś złego?, czy był uzależniony od jakichś leków?”

L.R: „Wiedziałem, że z Michaelem dzieje się coś niepokojącego, znam go od ponad 30 lat i wiem, kiedy jest wszystko w porządku a kiedy coś jest nie tak”.

L: „Joe co o tym myślisz?”

J: „Zgadzam sie z nim , on dobrze znał Michaela promował nas w Motown”

L: „ Ale jak podsumujesz słowa Leonarda, że z Michaelem nie było najlepiej?”
J: „ No tak wiem o tym, próbujemy dojść do tego, jak ta sprawa naprawdę wyglądała.”
L: „Nie byłeś zaskoczony, kiedy Leonard o tym mówił?”
J: „Nie, nie byłem”

Skoro zarówno Leonard Rowe jak i Joe wiedzieli, że z Michaelem coś się dzieje, czemu nie zareagowali?, czy to nie zastanawiające, że bliscy ludzie patrzyli na autodestrukcję Michaela i w żaden sposób mu nie pomogli?..., to wręcz niewiarygodne.

L: „ A co z wynikami autopsji, która była wykonana na zlecenie rodziny?”

J: „ Nie znam szczegółów, nie dostarczono mi jeszcze dokładnych wyników”.

L: „ Zupełnie cię nie rozumiem, jesteś przecież jego ojcem!”
J: „Tak jestem”

L: „a więc masz pełne prawo iść do nich i powiedzieć- chciałem prywatnej autopsji proszę pokazać mi jej wyniki”

J: ”Oni nie chcieli mi tego pokazać”.

Widocznie kiepsko się starał, albo żadnej autopsji najzwyczajniej w świecie nie było a on, żeby jakoś odwrócić uwagę po prostu zasłaniał się brakiem informacji.

Zwróćmy uwagę jak Larry drążył temat, naprowadzał, ale w taki sposób aby nie dostać konkretnej odpowiedzi. Niewątpliwie jest mistrzem talk showu umie tak manipulować swoim gościem, aby usłyszeć to co chce.

L: „Czy uważasz, że to tabletki stanowiły zagrożenia dla życia twojego syna?”
J: „To, co się stało Larry to coś innego niż tabletki.”
L: „Co masz na myśli?”
J: „Myślę, że to spisek”

L.R: „Według mnie jest wiele podejrzanych wydarzeń wokół całej sprawy śmierci Michaela.

Przez całe życie Michael był kontrolowany i manipulowany. Nie mógł samodzielnie podejmować, jakich kol wiek decyzji, nie mógł żyć tak jak chciał.

Podczas gdy Leonard mówił Joe kilkakrotnie szyderczo się uśmiechał jakby bardzo bawiły go słowa promotora.

L.R: „W ostatnich dniach życia Michaela oraz zaraz po jego śmierci w całej sprawie pojawiło się mnóstwo podejrzanych i niejasnych zachowań i zdarzeń.

Było wielu ludzi, którzy kontrolowali Michaela, i mam tu na myśli ludzi, którzy zajmowali się jego finansami”

L: „Masz na myśli ludzi zarządzali ranczem „Neverland”?”

L.R: „To byli ludzie, którzy zajmowali się promocją trasy koncertowej, ludzi związani z AEG”

L: „Ale po co AEG miałoby to robić?, przecież, koncerty Michaela miały przynieść również spore zyski im samym”

Leonard zamiast przejść do konkretów ponownie zaczął się powtarzać i obwiniać o wszystko ludzi z AEG.

Przez cały czas, gdy promotor mówił na twarzy Joe a momentami również i na twarzy Larrego pojawiał się uśmiech. Odniosłyśmy nawet wrażenie, że obaj panowie nabijali się z niedoinformowanego Leonarda. Widać, że albo człowiek zupełnie nie wie, o co chodzi lub też odgrywa rolę nieuświadomionego.

L.R: „Lekarz pomagał Michaelowi w domu, dostawał spore wynagrodzenie za swoją prace”

Hmm jesteśmy ciekawe jak to w ogóle było z Dr. Murrayem. Po co Michaelowi stała opieka lekarska skoro podobno był zdrowy (spójrzmy na wyniki autopsji i raportu, które tego dowodzą). Drugie sprawa jak zostało podane do opinii publicznej Murray nie miał podpisanej żadnej konkretnej umowy z AEG i ostatecznie nie otrzymał za swoją pracę pieniędzy. Więc kto w takim razie podpisał umowę z Dr. Conradem Murrayem?, czyżby sam Michael?!.

L.R: „ze mną lekarz nie mieszka, a z tobą Larry?

(Joe się śmieje)

Michael Jackson był uzależniony od leków i innych środków każdy o tym doskonale wie i nie jest to żadną tajemnicą.

(Joe ponownie się śmieje)

Leonard używając metafory zapytał: "czy umieściłbyś pod jednym dachem człowieka uzależnionego od kokainy i dilera?"

L: „Sugerujesz, że lekarz miał w domu kokainę?”

L.R: „ Tego nie powiedziałem Larry, chodzi o to, że lekarz był upoważniony do tego by podawać Michaelowi silne leki”

Od samego początku wywiadu Pan Rowe był zdecydowanym przeciwnikiem firmy AEG i starał się za wszelką cenę obwinić kogoś za to, co się rzekomo stało. A może jednak wie doskonale, o co chodzi i słowa, które wypowiedział miały być dla nas wskazówką. Może firma, AEG nie jest tutaj całkowicie bez winy, może była ona jednym z powodów, dla których Michael zdecydował się mistyfikować swoją śmierć.

L: „Joe, co myślisz o tym, co powiedział Leonard?”

J: „Jeżeli lekarz faktycznie podał Michaelowi jakieś leki uspokajające i on się więcej nie obudził to jest coś nie tak. Doktor nie był z nim obecny podczas snu. Nie wiem, co się tak naprawdę stało. Kiedy sanitariusze próbowali przywrócić Michaelowi podstawowe funkcje życiowe, on był już martwy”

Joe wcześnie kilkakrotnie bronił się swoją niewiedzą tym razem zabłysną i dowiódł, że jednak jest nieźle poinformowany np. na temat tego, że kiedy do domu Michaela przyjechała karetka jego syn już nie żył. Warto spojrzeć na oburzenie i dobitność, z jakimi Joe wypowiedział słowa „ He was dead”

L: „Joe rozmawiałeś z Michaelem o tych tabletkach i o jego problemach?”
J: „Nie”
L: „Dlaczego nie?”
J: „Nie miałem szansy.”
L: „Jesteś ojcem, mogłeś zadzwonić i powiedzieć, że się o niego martwisz. Widziałeś, że miał z tym problem. Dlaczego tego nie zrobiłeś?
J: „Utrudniała mi to ochrona Michaela”

J: „Kiedy ekipa medyczna nie mogła już nic zrobić, doktor uciekł. Szukano go 3 dni.

L: „A co powiesz o tym, że wszyscy wiedzą ze krzywdziłeś Michaela, kiedy był dzieckiem?

J: „To bzdura. Nigdy go fizycznie nie krzywdziłem, ja go tylko wychowywałem. To jest mój syn bardzo go kochałem i dalej go kocham.

Nie miał szansy na spotkanie się z własnym synem?, nie miał szansy na to, aby porozmawiać z nim telefonicznie?. Mocno naciągane.

L: „Czy czujesz sie winny? Masz wrażenie, że mogłeś coś zrobić?
J: „Mogłem, ale ochrona Michaela wszystko komplikowała”
L: „a co powiesz o tym wypadku, który wydarzył się na planie podczas kręcenia reklamy dla Pepsi?”

J: „Wiele czasu upłynęło zanim wrócił do pełni zdrowia. Ten wypadek zmienił całe jego życie”

Jak wiemy video z tego wypadku ujrzało światło dzienne dopiero po „śmierci” Michaela Jacksona, wcześniej wiedzieli o tym tylko najwięksi fani Michaela. Owszem wspominano o tym, ale nie przywiązywano do tego wypadku większej wagi. Według nas opublikowanie tego nagrania i cały szum wokół niego to nie przypadek. To jedyne video z udokumentowanym wypadkiem, więc posłużyło, jako dobre wytłumaczenie rzekomego uzależnienia Michaela od leków przeciwbólowych. Dowodem potwierdzającym nasze słowa niech będzie pytanie Larrego właśnie o to wydarzenie i odpowiedz ojca.

L.R: „Kiedy poznałem Michael nie miał żadnych problemów z lekami nie pił alkoholu ani nawet coli czy pepsi. W 1984 roku zaczął brać silne leki przeciwbólowe, aby uśmierzyć ból i z czasem zaczął się uzależniać. Powiedział mi o tym”
L: „Czy w związku ze skutkami tego wypadku i poważnym poparzeniom, jakim uległ robił sobie operacje plastyczne?”
J: „Nie wiem, jakie były powody, dla których robił sobie te operacje plastyczne, ale być może”
L: „A więc miał ich więcej tak?”
(Joe wyciąga telefon z kieszeni)
L: „Joe wszystko w porządku?:
J: „haha tak wszystko dobrze.”

Świetnie tylko, czemu wcześniej nikt nie mówił o tym wypadku, jako głównym powodzie wielu operacji plastycznych Michaela czy też właśnie, jako o początku uzależnienia od silnych leków?. Łatwiej było wypisywać głupoty typu: „Michael poddaje się kolejnym operacjom ponieważ chce być biały, Michael wszczepił sobie włosy, Michael bierze narkotyki itd. itp.). To video jest niewątpliwie istotną częścią całej sprawy, wiele wyjaśnia.

L: "Byłeś zaskoczony tym, że Michael nie uwzględnił cię w testamencie?”
J: „Nie, nie byłem zbytnio zaskoczony. To była jego decyzja, jego ostatnia wola. Nie czuję się pokrzywdzony, że nie wziął mnie pod uwagę. To się zdarza. Zostawił wszystko matce, która zadba o to by wszystko było tak jak ma być”.
L: „Jesteście w separacji?”
J: „Nie”
L: „Nadal jesteście małżeństwem?”
J: „tak”

Wygląda na to, że wszystkie informacje na temat tego, że Joe rości sobie prawa do części majątku syna i jest w stanie zrobić wszystko by dowieść, że on mu się należy to zwykłe plotki.

L: „Czy 25 marca otrzymałeś list od Randyego Phillipsa podpisanego przez Michaela, w którym było napisane, że zostałeś jednym z promotorów ?”
L.R: „to prawda”
L: „ a co z drugim listem pochodzącym z 20 maja 2009, w którym napisano, że tracisz swoje stanowisko na rzecz Franka Dileo i samego Randyego Phillipsa?”

L.R: „Nigdy nie otrzymałem takiego listu. Michael mógł się ze mną skontaktować przez telefon, napisać maila itd. jednak tego nie zrobił. Naprawdę nic o tym nie wiedziałem. AEG nie chciało, aby przy Michaelu był ktoś z poza ich grupy, która cały czas go kontrolowała.

L: „Joe czy planowałeś jechać na koncerty Michaela do Londynu?”

J: „Tak chciałem tam jechać, ale oni w ogóle nie chcieli, żebym kontaktował się z moim synem. Mieli świadomość tego, że będę obserwował wszystko, co oni robią”

L: „a ty Leonard?”

L.R: „Tak, ponieważ Michael mnie zatrudnił”

L: „ale przecież cię zwolnił…”

L.R: „Larry ja nigdy nie dostałem tego listu. Byłem na spotkaniu z Michaelem, Frankiem Dileo, Randym Phillipsem oraz Katherine i mogli mi wtedy spokojnie o tym powiedzieć albo wręczyć list nic takiego się jednak nie stało”.

L: „więc Michael nigdy nie powiedział, że cię zwalnia?”
L.R: „Nie, powiedział mi coś takiego: „Nie mogę wrócić z Londynu bez pieniędzy, mam dzieci”. Ja dałem mu słowo, że zrobię wszystko w mojej mocy, żeby było dobrze.

Byłem jedyną osobą, która myślała o Michaelu, inni patrzyli na niego przez pryzmat pieniędzy i chcieli to, co uda się zarobić na koncertach spożytkować w inny sposób.

L: „Także mówisz, że z tym listem jest coś nie tak?”

L.R: „Mówię, że nigdy go nie dostałem”
L: „Nie powiedział ci o tym liście nawet wtedy, kiedy spotkałeś się z nim w „Beverly Hills hotel” 3 tygodnie przed jego śmiercią?”
L.R: „Nie”
L: „Joe jak wyglądało to spotkanie?”
J: „Chciałem, żeby zapłacili Michaelowi w funtach, funt ma zawsze lepszy kurs niż dolar. AEG miało jednak inną opinię na ten temat”.

Dziwna historia z tym drugim listem. Tak właściwie nie wiadomo, o co chodzi, i czego tak naprawę oczekiwało AEG. Dalej twierdzimy, że koncerty w ogóle nie miały się odbyć a AEG niewiele o tym wiedziało. W momencie, kiedy Michael powiedział Randyemy Phillipsowi zdanie „…Randy dziękuję, że zaprowadziłeś mnie tak daleko, od tego momentu sam sobie poradzę”, skończył się bezpośredni udział Randyego w sprawie.

L: „Mówiłeś o tym, że AGE stosowało nieetyczne metody, możesz jeszcze raz o tym opowiedzieć Joe?
L.R: „Mogę odpowiedzieć za ciebie?”

J: „Jasne, jesteś w tym lepszy.”
L.R:„kiedy spotkałem się z MJ i poprosił mnie o współprace mówił, że musimy zrobić show dla AGE. Ale nie mogę zrobić 50 koncertów zgodziłem się na 10 a nie na 50. Zapytałem go, jaka jest twoja umowa Michael?, odpowiedział: "nie wiem nawet jak wygląda ta umowa"
L: „Chcesz powiedzieć, że decyzja o 50 koncertach była podjęta bez zgody Michaela?”
L.R: „Oczywiście, że tak”
L: „ale przecież bilety na 50 koncertów zostały wyprzedane”

L.R: „Michael o tym nie wiedział i się na to nie zgadzał”.

L: „jesteśmy w posiadaniu oświadczenia AEG, w którym napisano, że pierwotnie miało się odbyć 31 koncertów i, że początkowo sprzedawano bilety tylko na pierwszych 10 koncertów. Następnie po rozmowie z Michaelem dodano kolejne 19 koncertów.”
L.R: „ale nie posiadacie właściwego kontraktu więc nie wiemy co dokładnie podpisał Michael”

Media wykreowały nieskończenie wiele historii na temat liczby koncertów i kulis wszystkich ustaleń. Każdy z zabierających zdanie w tej kwestii mówił, co innego. Najbardziej szczegółowo skomentował całą tę sprawę Randy Phillips (wywiad z Randym znajdziecie w poprzedniej notce).

W tym momencie po raz kolejny powracają pytania: czy Michael zgodziłby się na zagranie kilkudziesięciu koncertów w tak, krótkim odstępie czasowym?, i czy 50 letni człowiek dał by sobą do tego stopnia manipulować?... Michael to bardzo inteligentny człowiek i nie ma takiej możliwości, żeby podpisał coś, co byłoby dla niego krzywdzące.

Nie wiemy czy Leonard jest wtajemniczony w całą sprawę czy też nie, ale wiemy, że angielska trasa koncertowa to ściema.

L: „Czy to prawda, że nie mieszkasz już z Katherine i nie będziesz miał udziału w wychowywaniu dzieci?”

J: „Nigdy nie mówiłem, że podpiszę jakiekolwiek dokumenty związane z tą sprawą. To nie jest prawdą”.

L: „Czy Michael był wyznawcą islamu?”

L.R: „Joe tego nie wie”

J: „ nie wiem”

L: „Czy masz jakieś zastrzeżenia, co do testamentu?”

L.R: „Larry podstawą jest to, że nikt tego testamentu nie potwierdził”.

No tak testament nie jest potwierdzony podobnie jak kilka innych dokumentów związanych ze „śmiercią” Michaela … np. akt zgonu dziwne, czemu żaden z lekarzy nie chciał go podpisać.

L: „Wiem, że mówisz, że nie biłeś Michaela, ale czy teraz zmieniłbyś coś w metodach wychowawczych?, czy możesz przyznać się do jakiegoś błędu?.

J: Nie, Michael jest dobrze wychowany. Często narzekał, że nie miał się z kim bawić, ale miał przecież braci i siostry. To ma swoje dobre strony, nie szwendał się po ulicach, nie miał żadnych problemów z prawem tak jak wiele innych dzieciaków. Chcę zaznaczyć, że większość z tych dzieci już nie żyje”

L: „Czy Michael nie mówił, i nie miał ci za złe, że go krzywdziłeś?”

J: „Nie robiłem tego”

L: „ale czy Michael tak powiedział?”

J: „nie wiem co on mówił”/

L.R: „Przepraszam mogę coś powiedzieć?”

J: „Moment Leonard, muszę coś wyjaśnić. Wiele osób uważa, że biłem Michaela, ale to nie prawda. Musicie zrozumieć, jaka jest różnica pomiędzy biciem dziecka znęcaniem się nad nim a danie zwykłego klapsa. Prawie każdy rodzić w Ameryce tak robi, jeśli mówią , że nie to po prostu kłamią. Nigdy nie biłem Michaela.

L: „Gdybyś miał jeszcze jedną szansę wychować Michaela czy coś byś zmienił?”

J: „Był bym bardziej stanowczy wobec mediów. Nie pozwoliłbym, aby wypisywali i wygadywali takie głupoty o Michaelu i relacjach panujących w naszej rodzinie.

Miałem dwie prace, zajmowałem się promowaniem chłopców. Miałem naprawdę wiele na głowie, ale wszystko mi się udało”

Idealny moment i miejsce na odkupienie wszystkich swoich win. O dziwo, to pierwszy temat,

na który Joe wypowiedział się dość szczegółowo. Zastanawia zdanie o dzieciach, które są wychowane bez dyscypliny i które zdaniem Joe w konsekwencji giną, czy Joe zapomniał, że jego syn też oficjalnie nie żyje?. Najwyraźniej tak.

Podkreślił, również, że media w zauważalny sposób uprzykrzyły życie Michaelowi.

L: „Jaka jest twoja ulubiona piosenka Michaela?”

J: „”Earth song”, Michael uwielbiał zwierzęta”

Kolejna piosenka, która jest istotna, przypomnijmy sobie całą otoczkę, jaka towarzyszyła jej

w filmie „This is it” słowa wypowiedziane na początku i zmiany w tekście „death” zamiast „us”. Nie wspominamy już o tribute, jaki został przygotowany i zaprezentowany na ostatnim rozdaniu nagród Grammy. To pytanie Larrego zadane prawie na samo zakończenie wywiadu miało sygnalizować, że ta piosenka pojawi się w hoax jeszcze nie raz.

L: „Jak twoim zdaniem powinien zostać zapamiętany Michael?”

J: „ Powinien być zapamiętany… będzie zapamiętany, jako osoba, która jest ogólnie znana i która sprzedała najwięcej płyt w historii”

Z powyższego wywiadu należy wyciągnąć następujące wnioski, które dowodzą, że ta rozmowa była niedorzeczna i momentami bardzo naciągana.

- zaskakująco bliskie kontakty Joe z fanami Michael, którzy informowali go o stanie zdrowia a następnie śmierci jego syna Michaela. Jego wersja wydarzeń różni się zdecydowanie od wersji innych członków rodziny.

- okrojone odpowiedzi na te najważniejsze pytania, sprytne wymijanie i zasłanianie się niewiedzą.

- próba obalenia wszystkich plotek, jakie w ostatnim czasie pojawiły się w mediach (chęć wprowadzenia dzieci do show biznesu, separacja z Kathrine itd. itp.).

- nie wiedział gdzie znajduje się ciało Michaela i nie znał szczegółów zawartych w raporcie z wynikami autopsji syna.

- dziwna pomyłka „chcę zobaczyć” zamiast „chcę zapamiętać” Michaela żywego.

- niejasna sytuacja z liczbą koncertów, podpisanym przez Michaela kontraktem z firmą AEG, doktorem Murrayem oraz zatrudnieniem i zwolnieniem Leonarda Rowe.

- próba oczyszczenia się z wszelkich zarzutów, jakie miał na swoim koncie Joe.

- nawiązanie do filmu z wypadku, jaki wydarzył się podczas kręcenia reklamy dla firmy Pepsi oraz przypomnienia, że był on głównym powodem uzależnienia Michaela od leków przeciwbólowych.

- zwrócenie uwagi na piosenkę „Earth song”

- dziwne zachowanie Joe przez cały okres trwania wywiadu, szydercze uśmieszki, wybuchowe reakcje na niektóre fakty, w końcu motyw z telefonem.

Przed ogólnym podsumowaniem przejdźmy do następnego wywiadu, tym razem osobą, której słowom postanowiłyśmy się przyjrzeć jest La Toya Jackson.

Redaktor: Witaj

La Toya: „Dzień dobry, jak się macie?”

R: „Wszystko w porządku?”

La Toya: „Tak”

O dziwo La Toya była bardzo zadowolona i ewidentnie bawiło ją uczestnictwo w tym programie. W końcu była w swoim żywiole a cała uwaga telewidzów skupiła się tylko na niej i jej czerwonej bluzie.

R: „To musiał być ogromny szok dla rodziny, wiemy jak na wiadomość o śmierci Michaela zareagował świat. Minęło już trochę czasu od tego wydarzenia, ale fani nadal są pogrążeni w żałobie.

L: „Właściwie to minęło już ponad trzy miesiące”

Lol cóż za informacja, z pewnością wszyscy zapomnieli, kiedy „umarł” Michael Jackson niewątpliwie trzeba było o tym wszystkim przypomnieć. Brak słów.

R: „Kiedy po raz ostatni się z nim widziałaś?”

L: „Jakieś trzy tygodnie przed jego odejściem. Michael był bardzo zajęty przygotowaniami do koncertów w Londynie”

R:„Kiedy usłyszałaś, tę smutną wiadomość?”

L: „Najpierw zadzwonił do mnie mój menager i poinformował o śmierci znanej mi osoby i pomyślałam: O Boże, ciekawo, kto będzie następny, bo to tak zawsze jest. Następnie, zadzwonił do mnie ojciec i kazał mi natychmiast przyjechać do szpitala. Powiedział, że Michael jest w szpitalu i muszę tam jechać. Wsiadłam w samochód i pojechałam. Rozmawiałam przez telefon z moją matką i siostrami i zapytałam, co z nim?. Nie chciały mi powiedzieć, chociaż je prosiłam. Nagle moja matka zaczęła krzyczeć, że Michael nie żyje. Na miejscu była moja matka, oraz dzieci Michaela, które płakały.”

Ciekawa historia, tylko znacząco różni się od wypowiedzi innych członków rodziny i np. Franka Dileo. Czemu La Toya nie wspomniała, że w szpitalu byli również Randy Jackson i Frank Dileo?. I od kiedy to jest coś takiego jak prawo serii? Umiera jedna osoba to znaczy, że w niedługim odstępie czasowym musi umrzeć kolejna?. Może bez przesady.

R: „A co z twoją mamą Kathrine, to ona zajmuje się dziećmi Michaela. Jak ona się czuje?, jak radzi sobie z tą odpowiedzialnością?”

L: „Ona pomimo wieku cały czas jest młoda sercem i duszą. To, co robi jest wspaniałe, zajmuje się wszystkimi naszymi kuzynami, Myślę, że sprawia jej to przyjemność, ona naprawdę kocha dzieci”.

R: „Wiem, że twoja starsza siostra Rebbie ma długi staż małżeński i ma trójkę dzieci to naprawdę duży sukces. Nie zaskoczyło ją to, że ma się zajmować dziećmi Michaela?”

L: „Nie, opieka nad dziećmi Michaela to zadanie mojej mamy i tak jest dobrze.”

Czemu La Toya miała taki wielki problem z odpowiedzią na pytanie związane z dziećmi i siostrą Rebbie?. Sprawiała wrażenie zagubionej, zaczęła się jąkać i zupełnie nie miała pomysłu na wybrnięcie z tej sytuacji. Skwitowała wszystko bardzo uniwersalnym słowem „fine”. Kolejna osoba po Joe Jacksonie, która nie jest zbyt wylewna w temacie dzieci i całej rodziny.

R: „Podobno Paris mówiła, że tata zbyt ciężko pracuje, czy to prawda?”

L: „Paris bardzo kocha swojego tatę. Jak opuszczałyśmy szpital mówiła, że zmuszali Michaela do zbyt ciężkiej pracy. Ona jest dokładnie taka jak jej matka. Michael powiedział kiedyś Paris bardzo smutną rzecz, że jeśli jego zabraknie to ona ma przejąć rolę matki.

To bardzo emocjonalne, kiedy mała dziewczynka mówi takie rzeczy. To wszystko stało się tak szybko.”

R: „Tak to bardzo smutne. Ale czy jest prawdą, że Michael miał zagrać 50 koncertów?. Nie mogę w to uwierzyć, czy on dałby sobie z tym radę?”

L: „Tak 50 koncertów to stanowczo za dużo. On słyną z tego, że w każde show wkładał całe swoje serce. Nikt się go nie zapytał czy zgadza się na 50 koncertów, zgodził się tylko na 10.”

Jak dotąd rodzina zgadza się ze sobą tylko w jednej sprawie. Wszyscy jednym głosem mówią, że Michael miał zagrać tylko 10 koncertów a do reszty zmusiła go firma AEG. Czyżby było to prawdą?. Przypominamy, że jak dotychczas w prawie każdym szczególe zdania rodziny, oraz współpracowników różniły się diametralnie, w tym przypadku mamy pierwszą jednomyślność. Całkowicie od siebie musimy dodać, że nam liczba 50 koncertów też się bardzo nie podoba i była bodźcem, do tego, aby zacząć myśleć, że koncerty są tylko przykrywką.

R: „ Zdaję sobie sprawę, że ten temat jest przykry dla całej rodziny, ale muszę zapytać, co ze śledztwem?. Jaka jest twoja opinia na temat współpracy Michaela z firmą AEG?

L: „Michael był zawsze bardzo miły i uprzejmy. Ludzie, którzy znajdowali się w jego bliskim otoczeniu nie zawsze byli w porządku i nie zawsze chcieli jak najlepiej dla Michaela”

La Toya nawiązała w tym fragmencie do pseudo przyjaciół i współpracowników, którzy chcieli się wzbogacić kosztem samego Michaela. Jak wiemy to najprawdopodobniej jeden z powodów, dla których Michael zdecydował się na hoax.

R: „Czy Michael podejmował sam w ogóle jakieś decyzje?”

L: „Ludzie z jego otocznie kontrolowali go a jemu było bardzo ciężko komukolwiek odmówić”

R: „Widzę, że miałaś świadomość tego, że oni mu szkodzili, byłaś w stanie coś z tym zrobić?, mogłaś zmienić tę sytuację?”

L: „To bardzo trudne, dlatego, dlatego, że oni nas do niego nie dopuszczali, wiem coś o tym ponieważ sama kiedyś byłam w podobnej sytuacji. To nie jest takie proste, nikogo do ciebie nie dopuszczają nie ma się nawet telefonów w domu”

R: „Cieszysz się, że śledztwo w sprawie śmierci twojego brata niedługo dobiegnie końca?”

L: „ Spisują się doskonale (robi bardzo dziwną minę) będziecie zaskoczeni niektórymi rzeczami, które wyjdą na jaw. To, co się teraz dzieje jest naprawdę niesamowite, ale póki co nie mogę o wszystkim mówić”

R: „A kiedy dowiemy się czegoś więcej?”

L: „Może za miesiąc – dwa”

”będziecie zaskoczeni niektórymi rzeczami, które wyjdą na jaw. To, co się teraz dzieje jest naprawdę niesamowite, ale póki, co nie mogę o wszystkim mówić” to najciekawszy fragment całego wywiadu. Czy La Toya, aby na pewno mówiła o śledztwie?, czy raczej, o hoaxie?. My nie mamy żadnych wątpliwości, bo co nas może zaskoczyć w śledztwie dotyczącym śmierci?, raport z kolejnej autopsji?.

R: „Porozmawiajmy chwilkę o twojej piosence „Home””

L: „Tak, nazywa się „Home”, wytwórnia zdecydowała się ją wydać a ja uznałam, że każdy grosz z tej piosenki zostanie przeznaczony na jedną z fundacji, którą wspierał Michael. Napisał ją mój wspólnik 5 lat temu opowiada ona o rodzinie, która od długiego czasu jest obecna w show biznesie i o Michaelu, o tym jak show biznes nas rozdzielił i o tym jak wszyscy za sobą tęsknimy”

A więc piosenka „Home”, którą tak promowano nie została napisana ku czci Michaela, to zdecydowanie dobra informacja, która dowodzi, że La Toya nie stworzyła nic dla „zmarłego” brata.

R: „Czy jest prawdą, że w przyszłym roku odbędą się koncerty w hołdzie dla Michaela?”
L: „Tak, odbędą się, jeszcze nie wiem dokładnie, kiedy ale się odbędą”.

Jak wiemy zrezygnowano z organizowania jakichkolwiek tributów. Ale patrząc na to, z jaką pewnością mówiła o tym La Toya możemy być pewni, że coś wielkiego nas czeka.

Podsumowując oba omówione przez nas wywiady musimy stwierdzić, że nie mamy żadnych wątpliwości, że zarówno Joe jak i La Toya nie są w większości swoich wypowiedzi szczerzy. No cóż to właśnie takie role w całej sprawie zostały im przydzielone. Wbrew temu, co mówi większość uważamy, że są oni jednymi z osób, które aktualnie najbardziej pomagają Michaelowi. Jako osoby posiadające opinie niezrównoważonych psychicznie jest im łatwiej opowiadać niestworzone historie, które tylko mieszają fanom w głowach. Zwróćmy uwagę również, którzy członkowie rodziny podróżują sobie po Europie (Niemcy, Polska)? Czyż nie Joe i La Toya? Otóż to. Mogą robić, co chcą, bo i tak nie bierze się ich na poważnie.

Na zakończenie jeszcze kilka ciekawych słów pochodzących z jednego z najnowszych wywiadów z Jermaine Jacksonem.

"To były jego przygotowania do wielkiego show. To on rozdawał karty, dbał o przyszłość wszystkich, którzy tworzyli z nim „This is it” troszczył się żeby każdy zaistniał, żeby każdy miał szansę stanąć w świetle reflektorów”

Zdecydowanie, cała rodzina Jacksonów ponownie stała się popularna. Zaczęto zapraszać całe rodzeństwo do różnego rodzaju programów. Tancerze ciągle dostają nowe propozycje współpracy w wielu ogromnych przedsięwzięć. Gitarzystka Orianthi Panagaris niedawno wydała płytę. Plan Michaela został zrealizowany.

„Każdy kto widział „This is it” wie, że Michael dawał z siebie tylko 30% to były próby, który miały za zadanie przetestowanie oświetlenia, chórków i tancerzy”

Idealne tłumaczenie dla niektórych dziwnych ruchów i zachowań Michaela, jakie są widoczne w filmie „This is it”. Weźmy to na logikę dwa tygodnie przed rozpoczęciem trasy Michael dawał z siebie 30% ??, ten niesamowity profesjonalista? Nie możliwe.

”Jak się dowiedziałeś o śmierci swojego brata?.”

„Moja mama zadzwoniła….. nie, czekaj, CNN zadzwoniło do mojej żony – Larry King zapytał czy wiemy coś o Michaelu?

Oj tak można się już pogubić w tym wszystkim, Jermaine najwyraźniej zapomniał, jaką wersję on miał przekazywać. W każdym wywiadzie mówił zupełnie, co innego. Ponownie pojawia się postać Larrego Kinga.

W dalszym fragmencie tego ekskluzywnego wywiadu, rozmawiają o tym, że przez 17 lat ostatecznie nie zamknięto śledztwa w sprawie molestowania, powodem tego była chęć zniszczenia Michaela.

Może to był jeden z powodów hoaxu? W końcu trzeba było zamknąć sprawę kogoś, kto oficjalnie nie żyje.

" Michael był jest i zawsze będzie dobrym człowiekiem.."

To motyw przewodni tego wywiadu, ale to nas w ogóle nie dziwi.

„Po tym jak Michael został uniewinniony nie skończyły się jego problemy… dalej był prześladowany i zastraszany”

Z tego fragmentu rozmowy wynika, że to było głównym powodem wyjazdu (ucieczki) Michaela do Bahrajnu. Wszystko wskazuje na to, że to, czego jesteśmy teraz świadkami to nie pierwsza ucieczka Michaela.

Na tą niewątpliwie trudną decyzję Michaela najwyraźniej miało wpływ , kilka poważnych spraw, które się na siebie nałożyły od problemów zdrowotnych, po chęci zemsty na mediach na zagrożeniu życia kończąc

J.A.M

Interesujące wywiady część 4 - ostatnia.

2010-02-01T03:03:00.002+01:00

Kończąc cykl notek poświęconych ciekawym i dającym do myślenia wywiadom omówimy jeszcze ostatnie cztery rozmowy. Chcemy oznajmić, że to, co najlepsze zostawiłyśmy sobie na koniec. Otóż po zapoznaniu się z poniższymi analizami najprawdopodobniej nie będziecie mieć już żadnych wątpliwości, że mamy do czynienia z hoaxem i to na wielką skalę.

Pierwszy wywiad, jakim się zajmiemy to wywiad z Randym Phillipsem prezesem AEG oraz, znanym producentem między innymi takich gwiazd jak Prince czy Britney Spears.

Zdradził on w nim wiele szczegółów organizacyjnych rzekomej trasy „This is it” oraz przy okazji zostawił, kilka istotnych wskazówek dla ludzi wierzących, w to, że Michael Jackson nadal żyje. O to najciekawsze fragmenty tej rozmowy:

Na pytanie prowadzącego „czyim pomysłem było zorganizowanie powrotnej trasy koncertowej ?. Jak powszechnie wiadomo Michael przez ostatnie lata niechętnie pokazywał się publicznie, skąd zatem zmiana decyzji, i jak to właściwie było z liczbą koncertów, początkowo miało być ich 10?” Randy odpowiedział następująco:

"Oryginalna umowa opiewała na 31 koncertów, jednak początkowo wydrukowano bilety na 10 pierwszych. Michael kilkakrotnie pytał się mnie jak długo będzie musiał zostać w Londynie. Odpowiedziałem mu, że tak długo, że będzie mógł otrzymać brytyjskie obywatelstwo. Z uśmiechem stwierdził, że nie może zostać w Anglii tak długo i zgodził się, aby dodać jeszcze 19 koncertów. Postawił mi natomiast dwa warunki, nieruchomość w Anglii, aby dzieci nie musiały przebywać w pokoju hotelowym oraz nagrania płyt dokumentujących koncerty".

Chcemy w tym momencie zwrócić waszą uwagę na sam pomysł organizacji trasy „This is it”

Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy normalnym jest granie 50 a nawet 31 koncertów w jednym miejscu w tak krótkim odstępie czasowym?. Czy którykolwiek artysta do tej pory wziął udział w takim wyczerpującym i dziwnym przedsięwzięciu?. Przypominamy, że mówimy tutaj o 50 letnim wówczas Michaelu mającym mniejsze lub też większe problemy zdrowotne. Mamy spore wątpliwości czy całkowicie zdrowy i młody człowiek wytrzymałby tak ogromną częstotliwość pracy…. To każe nam twierdzić, że od samego początku koncerty nie miały dojść do skutku.

Michael poznał Randiego dwa lata temu i w tym czasie Michael odmówił zagrania trasy koncertowej, ponieważ jak sam twierdził nie był na to gotowy. Po ponad roku Michael, Randy oraz Thome Thome spotkali się w „Bel air hotel” i tam rozmawiali na temat trasy. Wszyscy mówili Randyemu, aby tego nie robił, bo wiąże się z tym duże ryzyko i niebezpieczeństwo, ale on postanowił zaryzykować.

"Jaki był Michael Jackson na próbach?"

"Zmotywowany, szczęśliwy, gotowy do pracy, wprost nie mógł doczekać się trasy. Był po prostu niesamowity".

"Film „This is it”, o którym tutaj mówimy, jest odpowiedzią Michaela zza grobu na wszelkie

krytyki. Ten film odpowie na wszystkie pytania dużo lepiej niż ja. Wstęp do „Billie Jean” jest niesamowity. Słyszałem pogłoski o tym, że Michael był manipulowany i nieskoncentrowany, ale to bzdura."

"Czy w filmie „This is it” widzimy tylko prawdziwego Michaela?"

"Tak, tak hmmm ffff film… po obejrzeniu filmu wszyscy zobaczą, że Michael wypadał najlepiej z pośród wszystkich młodych tancerzy będących z nim na scenie."

Dlaczego przy tym pytaniu Randy się jąkał?, wyglądał jakby nie wiedział czy może to wszystko określić mianem filmu czy też nie. Nie udzielił też konkretnej odpowiedzi

na zadane po wymijającym „tak, tak” szybko zmienił temat.

Dziennikarz wspominał o tym, że Michael był wspaniałym ojcem, a Randy opowiedział pewną „anegdotkę”.

"Kiedy robiliśmy tę ogromną konferencję, która była transmitowana na całym świecie wtedy zdałem sobie sprawę jak niesamowite jest to, przedsięwzięcie. Razem z Michaelem i jego dziećmi poszliśmy na „Oliwera Twista” oni mogli spędzić ze sobą trochę czasu wtedy to też zapytałem Michaela, dlaczego tym razem zgodził się na „trasę”? odpowiedział: „moje dzieci są na tyle duże żeby docenić to, co robię, a ja jestem na tyle młody żeby to zrobić”.

Po pierwsze czy konferencja była faktycznie taka „ogromna” jak mówił Randy???. W notce poświęconej konferencji udało się nam udowodnić, że nie była ona niczym wyjątkowym. Zorganizowana w pośpiechu, gdzieś na korytarzu hali O2, z udziałem nielicznej publiczności, na małej scenie, którą w TV przedstawiano nam, jako wielką. Potwierdzenie tego mamy na filmikach i w recenzjach jednego z uczestników konferencji.

Drugą sprawą są słowa samego Michaela. „Dzieci są na tyle duże, żeby docenić to, co robię…” a może nie docenić tylko zrozumieć?. Jeśli Michael miał istotny powód, aby mistyfikować swoją śmierć, to musiał poczekać aż dzieci będą dostatecznie duże by przyjąć coś tak skomplikowanego do wiadomości, szczególnie, jeśli miały odegrać w tym wszystkim swoją rolę.

Producent wspominał także o rzekomych problemach Michaela z jedzeniem oraz o tym, że nikt z bliskich współpracowników nie wiedział, o tym, że Michael przyjmował jakiekolwiek leki czy też, że był od nich uzależniony. Podobno Kenny karmił Michaela w przerwie kurczakiem.

To naprawdę zaskakujące, że ludzie znajdujący się przy Michaelu prawie non stop nie zauważali jego problemów zdrowotnych, i tego, że przyjmował silne leki. Albo nie przyjmował żadnych leków a wszystko jest wymyślone na potrzeby całej sprawy, albo też udawali, że nic nie widzą zupełnie nie licząc się z nikim i z niczym byle tylko zarobić.

"Nie mieliśmy świadomości, że z zapisów tych prób powstanie kiedykolwiek film. Jest to całkowicie przypadkowe dzieło. Nikt nie przypuszczał, że zrobimy z tego coś tak niesamowitego."

Kolejna próba zwrócenia uwagi na dyskusyjną sprawę. Trasa – film, film – trasa to cały czas budzi sporo emocji.

Kenny Ortega kilkakrotnie wspominał, że próby były nagrywane na życzenie Michaela, który chciał mieć te nagrania w swoich prywatnych zbiorach. Na początku filmu „This is it” została nam podana następująca informacja. „Ten film zawiera materiał nakręcony podczas prób od marca do maja. Pierwotnie miał on trafić do prywatnej biblioteki Michaela oraz być wykorzystany przy produkcji filmu będącym upamiętnieniem tych koncertów”.

"Jaki był Michael tego ostatniego dnia?, jak się zachowywał?"

„Dopiero tego ostatniego dnia uświadomiłem sobie, o co w tym wielkim przedsięwzięciu właściwie chodzi”.

„Kiedy wychodziliśmy z hali Staples center i wchodziliśmy do samochodów Michael powiedział mi: „Randy dziękuję, że zaprowadziłeś mnie tak daleko, od tego momentu sam sobie poradzę”.

„To co stało się rano 25.06 w jego domu na pewno nie było czymś czego się spodziewał, co sobie wymyślił czy zaplanował”.

Co tak naprawdę tego ostatniego dnia uświadomił sobie Randy?, może właśnie tego wieczora dowiedział się jak wielka jest sprawa w której bierze bezpośredni udział, lub też zrozumiał co

Tak naprawdę planuje Michael.

„Randy dziękuję, że zaprowadziłeś mnie tak daleko, od tego momentu sam sobie poradzę”.

Zaskakujące słowa nieprawdaż?, i to wypowiedziane zaledwie kilkanaście godzin przed „śmiercią”?. Interpretujemy to w następujący sposób: Randy pomagał Michaelowi w perfekcyjnym przygotowaniu każdego szczegółu , teraz, kiedy wszystko wkroczyło w decydujące stadium Michael podziękował mu i dalej sam realizował swój plan.

Na koniec, nawiązanie do dnia 25.06 hmm po co w zasadzie powiedział to zdanie? Co to miało na celu?. Czy chciał aby zwrócić na to uwagę, a może najzwyczajniej w świecie się wygadał. Jak wiemy w przypadku ludzi powiązanych z tym hoaxem to częste zjawisko. Mogła to być również swoista odpowiedz na fora, strony itd. itp. jakie powstały w związku z dyskusjami ludzi na temat możliwości mistyfikowania śmierci przez Michaela Jacksona. Jakby na to nie patrzeć, było to bardziej dowodem za niż przeciw.

Interesujący jest również fakt, iż pierwsze 500 osób, które w Stanach Zjednoczonych kupiło bilety na film „This is it” otrzymało specjalnie bilety na bliżej nieokreślone występy w Londynie. Na koncerty Michaela, które miały się odbyć w hali O2 zaprojektowano 8 różnych wzorów biletów. Sam Michael uczestniczył w ich tworzeniu.

Podobno Michael spóźniał się na próby nawet po kilka godzin, i bardzo się starał, aby trzymać swoją rodzinę z dala od interesów.

"Kiedy dowiedziałem się o śmierci Michaela byłem w pralni."

Następnie opowiada o całej sytuacji w szpitalu, jego wersja nie różni się od wersji przedstawionej przez Franka Dileo.

"Cały film „This is it” jest jak najbardziej autentyczny, nie ma mowy o żadnym dogrywaniu vocalów, nic nie zostało dodane ani zmienione."

Czy aby na pewno jest całkowicie autentyczny?. Kilka miesięcy temu świat obiegła informacja, że w niektórych fragmentach filmu głos został podłożony. Jak można było przeczytać, twórcy byli do tego zmuszeni, ponieważ niekiedy Michael śpiewał zbyt cicho.

Małe kłamstewko Randyego. W zasadzie, dlaczego o tym opowiadał, pytanie prowadzącego było zupełnie inne i nawiązywało do sobowtórów, ale Randy nie raczył ani potwierdzić ani też zaprzeczyć tej teorii, „tak, tak„to w zasadzie żadna odpowiedz.

Aby podsumować jakoś ten wywiad należy użyć jednego słowa DZIWNY. Randy to kolejna osoba, która chyba nie do końca wie o czym i co może powiedzieć. Niewątpliwie swoim momentami dziwnym zachowanie oraz niektórymi odpowiedziami udowodnił, że coś jest na rzeczy.

Drugim wywiadem, jakiemu poświęcimy chwilę to wywiad z fotografem Benem Evenstadem.

Jak wiadomo Ben to fotograf, który od wielu lat za pomocą aparatu dokumentował prawie wszystkie poczynania Michaela, był obecny przy ważniejszych wydarzeniach takich jak imprezy, w których uczestniczył Michael czy np.wizyty w różnego rodzaju klinikach. Ben był również jedynym fotografem, który zrobił zdjęcie Michaela Jacksona w karetce.

Jak sam twierdzi z Michaelem łączyła go wspaniała przyjaźń, co jak już kilkakrotnie podkreślałyśmy świadczy o tym, że jest zamieszany w mistyfikację. Spójrzmy na ciekawostki o, jakich opowiedział.

Wywiad jest krótki także, w myślnikach wypiszemy najważniejsze zawarte w nim rzeczy.

- „W ciągu ostatniego roku wielokrotnie kontaktowałem się i rozmawiałem z Michaelem”

Jakoś trzeba było wszystko ustalić i dopracować także to nas w ogóle nie dziwi.

- „ Nie mieliśmy pojęcia, kto znajduje się w karetce”.

Powtarzał to aż trzykrotnie co można przyjąć jako reakcję obronną w momencie kłamstwa, wmawianie, że nie wiedzieli kto jest w karetce zupełnie nas nie przekonuje. Dodatkowo chaotyczny sposób opowiadania o tym, świadczy, że jednak nie mówi prawdy.

- „ może Michael wcale nie chciał grać tych koncertów, dlatego poszedł do szpitala, aby się od tego wykręcić”.

Zaskakujące słowa, ale jakże prawdziwe.

- „wiem, że to okropne, ale my próbowaliśmy zrobić po prostu dobry interes”.

Chyba się to udało, zarówno im jak i samemu Michaelowi.

- „Wszyscy ci, którzy byli tam tego oraz innego dnia zarobią dużo pieniędzy”.

Czyli mamy dowód na to, że ekipa była pod domem Michaela również innego dnia. Pytanie tylko po co?, czy przygotowywano części składowe zdjęcia (karetka, samochód, teren) aby następnie przy wykorzystaniu photoshopa stworzyć ostateczną wersję zdjęcia?, a może to filmy z karetką tudzież karetkami były nagrywane w kilka dni?.

Ten wywiad potwierdza, że wszystko jest pieczołowicie przygotowane, a zdjęcie pochodzące z 25.06 to fake.

Trzecim wywiadem jest wywiad z jednym z tancerzy biorącym udział w całym projekcie „This is it”. Timor Steffens, bo o nim mowa to 23 letni chłopak mieszkający w Holandii.

Jak poinformował na samym początku rozmowy, notabene prowadzonej w bardzo luźnej atmosferze poinformował, że w tym wywiadzie po raz pierwszy opowie o wszystkim i, że dostał na to pozwolenie.

Hmm pozwolenie??? A niby od kogo?. Od Kennego Ortegi?, Travisa Payne?, a może samego Michaela?... ciekawe.

- „Początkowo my tancerze pracowaliśmy z choreografami, aby nauczyć się porządnie wszystkich układów. Dopiero potem dołączyliśmy do Michaela”

Swoją drogą szkoda, że nie powiedział dokładnie ile trwały te ich przygotowania, znacznie ułatwiłoby to nam postawienie tezy jak długo pracowano nad „This is it”. Idźmy jednak dalej.

Pytanie: „czy możesz rozmawiać, o kondycji i stanie zdrowia Michaela, oraz o tym jak czuł się na próbach?”

- „Jak już wspominałem, kiedy znajdujesz się na scenie z Michaelem Jacksonem zapominasz dosłownie o wszystkim. On pomimo swojego wieku tańczył jak dwudziestolatek”.

Czy jest to odpowiedz na zadane pytanie? Chyba niekoniecznie. Coraz częściej odnosimy wrażenie, że osoby zamieszane w hoax i decydujące się na jakikolwiek wywiad nie za bardzo wiedzą co i w jaki sposób mogę powiedzieć. Najprostszym sposobem na to jest wtedy oczywiście szybka zmiana tematu.

Pytanie: „Śmierć Michaela musiała być dla ciebie zaskoczeniem”

- „ Tak, zupełnie się tego nie spodziewałem. Michael był naprawdę w znakomitej formie i na 100% mógł zagrać te pięćdziesiąt koncertów”

Takie mało emocjonalne podejście do tak trudnego tematu.

Opowiadając o memoriale w hali Staples center nawiązał do wielu sław obecnych za kulisami. Nam kojarzy się to tylko z jednym mianowicie z „Liberian girl”. Chyba nie musimy pisać, dlaczego. Timora najprawdopodobniej bardziej niż powaga całej sytuacji interesowali wielcy tam obecni.

Timor informował również, że musi wrócić do Stanów załatwić jeszcze kilka spraw. Może praca nad całą sprawą jeszcze się nie zakończyła, może próby nadal trwają?!.

Najistotniejsza rzecz, jaka pochodzi z tego wywiadu to fakt iż Timor przez cały czas mówił o Michaelu w czasie teraźniejszym. Zapytał go o to również prowadzący:

P: „Mówisz o Michaelu w czasie teraźniejszym, tak jakby on był nadal wśród nas, ale on przecież nie żyje”.

- „On nie umarł, przynajmniej dla mnie. Michael żyje w każdym z nas, czuję go w każdym z tych wydarzeń, których jestem świadkiem, i w których biorę udział. Mam wrażenie, że on tu nadal jest, że jest tu dla mnie”.

Najłatwiejszym tłumaczeniem jest właśnie to, że Michael żyje w naszych sercach czy też w nas, to nie powinno jednak wpływać na zacieranie pewnych faktów tzn tego, że MJ nie żyje. No chyba, że tak nie jest….

Natrafiłyśmy ostatnio na bardzo ciekawy zapis rozmowy z Kennym Ortegą. Pochodzi on dokładnie z 18 marca 2009 roku i najprawdopodobniej miał on zapowiadać wszystko to czego jesteśmy teraz świadkami lub też jak kto woli uczestnikami. Tak, tak dokładnie jak już kilkakrotnie wspominałyśmy wszystko ma swój początek w marcu. Konferencja w O2 była startem teraz mamy długie rozwinięcie po czym nastąpi tryumfalne i wielkie zakończenie. Spójrzcie sami o czym mówił Kenny i odpowiedzcie sobie na pytanie czy wszystko z tej nazwijmy to listy nie miało następnie swojego potwierdzenia w ostatnich siedmiu miesiącach?. Michael z pomocą Ortegi, Phillipsa i jeszcze kilku osób wszystko idealnie zaplanował. 3 letni plan to jest to.

Zamieszczamy tłumaczenie oryginalnego tekstu:

Dobra wiadomość dla wszystkich fanów Michaela Jacksona: choć trasa „This is it” będzie jego ostatnimi występami jak sam powiedział, koncerty mogą się odbyć w większej ilości miejsc niż tylko hali O2. 50 występów w Londynie mogą być zaledwie częścią 3 letniego planu który opracował Michael. Kenny Ortega mówi, że następne będzie USA.

Kiedy piosenkarz zapowiedział 10 pierwszych występów z trasy „This is it”, która zaczyna sie tego lata pojawiły się spekulacje, że MJ będzie występował tylko w Anglii, gdyż jest bardziej popularny w Europie niż w USA.

To nie znaczy, że nie ma swoich fanów w ojczyźnie ale, że są znacznie większe szanse powodzenia jeżeli jego comeback odbędzie się gdzieś indziej. Teraz Ortega mówi, że wszystkie znaki wskazują na to, że Londyn będzie tylko rozgrzewką a występy w USA być może odbędą sie latem 2010

"to wysoce prawdopodobne, że 50 występów w Londynie jest tylko częścią 3 letniego planu, który może przynieść Michaelowi 500 mln zysku. Prawdopodobnie pierwsze występy skończą sie we wrześniu i zostaną wznowione w styczniu. Być może zrobi serie koncertów w USA. Pomimo, że AEG chce żeby pojawił się on w Las Vegas bardziej prawdopodobny jest Nowy York albo Los Angeles gdzie są sale z 15-20 tysiącami miejsc. 'sprzedaż biletów w Londynie było tylko badaniem wód powiedziało mi jedno ze źródeł. 'nie ma wątpliwości, że Michael i AEG uzgadniają teraz światową trasę koncertową'" informuje Ortega.

Nawet jeżeli to się okaże tylko pozytywnym myśleniem fanów Michaela (tych którzy byli wystarczająco szybcy by dostać w swoje ręce bilety) to maja przynajmniej trasę w Londynie. sprawozdania mówią, że muzyk zrobi kilka dodatkowych kroków do przodu, żeby mieć pewność, że jego występy będą największym show w historii muzyki. Nie wyklucza to też pomocy muzyka i iluzjonisty Crissa Angela, który sprawi, że muzyk będzie latał nad scena i lądował w wyznaczonym miejscu, zdradza dobrze poinformowane źródło.

Według raportów inne niespodzianki to wielu sobowtórów tańczących wraz z Michaelem bądź zastępujących go kiedy muzyk będzie zmęczony "mała armia tancerzy- sobowtórów może być zatrudniona do wykonywania trudniejszych zadań którym 50 letni muzyk nie będzie w stanie podołać podczas 100 minutowego występu (pierwszego od roku 1997, nie licząc lat 1999 oraz 2001)"dodaje Ortega. ostatnia rzecz o jakiej mówią informatorzy o bardzo głośnym powrocie Michaela to jego nowy album

Zaskoczeni??? Bo my bardzo…..szczerze ten tekst spowodował, że jesteśmy z siebie dumne. Co do wszystkiego miałyśmy rację….

Przed podsumowaniem, pozwolimy sobie jeszcze przypomnieć krótki wywiad z Randym Phillipsem, który został nakręcony zaraz przed marcową konferencją w Londynie.

Już wtedy producent usprawiedliwiał dziwne zachowanie Michaela, hmmm „Michael na pewno będzie bardzo zdenerwowany, ponieważ bardzo długo nie występował publicznie”

Czy nie mówimy o Michaelu Jacksonie?? Wielkiej gwieździe , która ma na swoim koncie długą karierę sceniczną i tysiące przemówień?.

Przeanalizujmy, krótko to, co należy wywnioskować z powyższego tekstu:

1). Wygląda na to, że londyńska trasa nie miała być całkowitym pożegnaniem Michaela ze sceną ba te słowa Kennego to kolejny argument przemawiający za tym, że w ogóle miało jej nie być. Jak pisałyśmy na początku tej notki 50 koncertów w Anglii to była istna paranoja. Tutaj mamy potwierdzenie, że sprzedaż biletów na te koncerty to było takie swoiste badanie opinii publicznej na temat tego, czy Michael cieszy się nadal sporą popularnością. Wszystkie bilety sprzedały się w szybkim tempie, co potwierdziło, że ludzie nadal chcą słuchać jego muzyki.

2) Michael planował kolejne trasy koncertowe.

3) Współpraca z Crissem Angelem a jak wiemy ten iluzjonista ma związek z głośnym przedstawieniem „BeLIEve”, może nie miał pomagać Michaelowi w niesamowitych pokazach scenicznych, ale w całej mistyfikacji, patrząc na jego ogromne zdolności to wielce prawdopodobne.

4) Kolejne koncerty latem 2010 roku, może to najbardziej prawdopodobny termin powrotu?

5) Sobowtóry zastępujące lub też występujący u boku Michaela?, ale co dokładnie Kenny miał na myśli?, koncerty, czy może film „This is it”?.

6) Nowy album Michaela, czyli powstał takowy. Zatem dlaczego do tej pory nie ujrzał światła dziennego?. Czyżby, dlatego, że czeka sobie spokojnie na powrót Michaela?.

Jedno jest pewne nie ma możliwości aby KRÓL nie powrócił…..

źródło:

http://news.softpedia.com/news/Michael-Jackson-to-Extend-Final-Tour-to-the-US-107141.shtml

J.A.M

Interesujące wywiady część 3.

2010-01-25T00:43:00.000+01:00

Na początku trzeciej części notki poświęconej interesującym wywiadom, jakie zostały udzielone po rzekomej „śmierci” Michaela Jacksona chcemy jeszcze na chwilę wrócić do analizy fragmentów wywiadów związanych z filmem a dokładniej premierą filmu „This is it”. Oczywiście podobnie jak i wcześniej na omówienie i analizę zasługują nagrania z doskonale nam znaną dwójką Kennym Ortegą i Travisem Paynem. Jak sami panowie wielokrotnie podkreślali łączy ich głęboka przyjaźń, świetnie im się ze sobą pracuje i rozumieją się dosłownie bez słów. Wspaniałe wyznania, ale spójrzmy na to z trochę innej strony czy takim serdecznym przyjaciołom i wspólnikom (chyba tak możemy o nich mówić) ciężko było ustalić spójne wersje wydarzeń, o jakich następnie opowiadali mediom?. Ich wersje, co do np terminu rozpoczęcia prób różnią się diametralnie.

Popatrzmy na film:

Travis mówi, że rozpoczęli próby w kwietniu, Kenny natomiast, że w marcu. Więc kiedy właściwie odbyła się pierwsza próba? Pomylić się o miesiąc dziwne? trochę to dziwne, użyjemy nawet słowa podejrzane. Czyżby jakaś chwilowa amnezja a może coś bardziej skomplikowanego??.

Obu Panów cechuje też jeszcze jedna tendencja. Na jaki wywiad by nie spojrzeć niezależnie czy udzielany jest dla jakiejś telewizji czy gazety zawsze się powtarza, chodzi o ogromny talent do dobierania słów, i umiejętność sprytnego omijania odpowiedzi na właściwe pytania.

Spójrzmy na poniższy wywiad:

Travis Paine po raz kolejny nawiązuję, do głównego powodu nakręcenia filmu „This is it”, tym razem okazuje się, że chodziło o zwrócenie uwagi wszystkich ludzi na problemy naszej planety i zasygnalizowanie im, aby zaczęli o nią dbać.

Wspominamy o tym, ponieważ jak możecie przeczytać w części drugiej naszej notki wszyscy wymienieni panowie widzieli inny cel stworzenia filmu inaczej też interpretowali jego przesłanie. To kolejny dowód na to, że myślą i mówią zupełnie, co innego.

Zaskakujące jest również to, z jaką łatwością Travis opowiada o śmierci, bez żadnego zająknięcia jakby został wcześniej zaprogramowany. Spójrzmy na filmik od 3 min. Nie wierzymy w to, że śmierć notabene bliskiej mu osoby nie wywoływała u niego żadnych emocji. Większość ludzi nie potrafi w ogóle mówić o ostatnich dniach spędzonych z osobą, którą się bezpowrotnie traci, Payne nie miał żadnych zahamowań, i z uśmiechem na twarzy mówił o ostatniej próbie, o ostatnim wieczorze i ostatniej nocy. Czyżby był człowiekiem całkowicie pozbawionym uczuć? Na pewno na takiego nie wygląda.

W związku z próbami i filmem wypowiedziano bardzo wiele ciekawych i zastanawiających słów. W następnym wywiadzie możemy zobaczyć, z jakim ogromnym przejęciem i zaangażowaniem reżyser Kenny Ortega mówi o współpracy z Michaelem, o tym jak cała ekipa pracująca nad tym przedsięwzięcia (czymkolwiek by ono nie było) bardzo się ze sobą zżyła…

Ponownie możemy tu usłyszeć, jakim niesamowitym i wielkim wydarzeniem miała być trasa… ahh no cóż zapisy z prób zupełnie na to nie wskazują. No chyba, że mowa o czymś, co dopiero ma nastąpić…..

Wypowiedzi typu: jakim to Michael był wspaniałym człowiekiem oraz niesamowitym i innowacyjnym artystą już chyba nikogo nie dziwią. Wiemy doskonale, jaką rolę w całej sprawie pełnią. Pisałyśmy o tym już kilkakrotnie także nie ma sensu się powtarzać.

Zwróćmy uwagę na 4:50 i stwierdzenie „widzicie go jak robi film?!?!” ale jaki film? czyżby kolejna subtelna wskazówka, która miała przypomnieć, że filmy to jedna z największych miłość Michaela i, że planował on zrewolucjonizować przemysł kinematograficzny… może chodzi o „This is it”??? a może o coś, co dopiero powstaje?!.

W tym samym wywiadzie pod koniec pojawia się ponownie Travis Payne. Powtórzył to o czym mówił już w poprzednich rozmowach ale nas zainteresowała sama końcówka, wspomniał w niej o tym, że:

„jeżeli Michael chciał być w dowolnym pomieszczeniu tak żeby nikt o tym nie wiedział to zawsze mu sie to udawało” no tak, tylko po co właściwie o tym wspomniał… nie wiemy jak brzmiało pytanie ale to po prostu nie pasowało do całości składni.

Czyżby znowu ktoś chciał nam coś przekazać pomiędzy tymi właściwymi słowami?. Na to wygląda, bo innego logicznego wytłumaczenia po prostu nie ma.

Przejdźmy teraz do wywiadu z Frankiem Dileo, przeprowadził go oczywiście Larry King i jak przekonacie się za chwilę Frank to kolejna osoba, która swoimi słowami potwierdziła, że mamy do czynienia z hoaxem.

Na wstępie opowiada, że był menagerem Michaela przez wiele lat i po kilkuletniej przerwie w marcu 2009 roku zaczął ponownie z nim pracować.
Pierwsze pytanie brzmiało:

Dlaczego Michael zdecydował się ponownie nawiązać z tobą współpracę?

“Well, first of all, you should understand that Michael and I have been speaking for the last couple of years when he came back from (INAUDIBLE). We were talking primarily about movie projects.” – Po pierwsze musisz wiedzieć, że rozmawialiśmy z Michaelem o jego powrocie od kilku lat. Jednak głównym tematem, który poruszaliśmy był film.

Kolejna osoba, która potwierdza, że celem numer jeden Michaela był ostatnimi czasy film.

„Dome Project”? na to wygląda. W innym przypadku rozmawialiby o planach związanych z trasą koncertową a nie scenariuszem filmu.

Następnie zaczął mówić o dniu 25.06 i o tym jak udał się pod dom a następnie pod szpital, że pojawił się tam, obok Randiego, jako pierwszy i, że to właśnie on poinformował dzieci o tym tragicznym wydarzeniu.

Trochę dziwne, że w zasadzie obca (tzn niespokrewniona) z Michaelem osoba znalazła się w szpitalu przed rodziną i, że to on przekazał tak straszną wiadomość małym dzieciom. Czy nie powinna zrobić tego babcia lub któraś z sióstr Michaela, na pewno było by to dla nich dużo lepsze. Ahh wcześniej informowano nas, że to Jermaine lub Randy powiedział dzieciom o śmierci ich ukochanego ojca. Okazuje się, że jednak nie tylko jaka jest prawda i komu wierzyć?!.

Larry King sprowokował go również do wypowiedzi na temat stanu zdrowia oraz tego jak to naprawdę było z ilością zakontraktowanych koncertów.

„Michael był w bardzo dobrej formie zarówno psychicznej jak i fizycznej. Nie zaobserwowałem, aby Michael w ostatnim czasie był uzależniony od jakichkolwiek leków. Miał świadomość tego ile koncertów musi zagrać, zgodził się na 50 koncertów żeby pobić rekord ustanowiony przez Prince”.

Czy rzeczywiście tak było? Czy osobisty menager, którego Michael szanował tak bardzo byłby w stanie kłamać w sprawie tak istotnej jak zdrowie Michaela? Może i tak, ale tylko w przypadku, gdy dostał takie polecenie od samego Jacksona a najwyraźniej tak było.

Kolejnym tematem, jaki poruszono był testament. Frank wspomniał, że nie jest prawdą fakt, iż Michael nie mógł samodzielnie podejmować ważnych dla siebie i innych decyzji.

Zaskakujące jest, że Larry nawiązywał do tego tematu aż trzykrotnie, czyżby było to takie istotne, że za wszelką cenę, próbowano zwrócić na to naszą uwagę? Zdecydowanie. Michael był świadom tego co robi i co nastąpi.

Okazało się, że Dileo wie też niewiele na temat dr. Conrada Murraya: „nie znałem wcześniej doktora Murraya, nie miał on właściwie podpisanego kontraktu z AEG” ???, jak to możliwe?, osobisty menager nie zna osobistego lekarza? I skąd w takim razie w ogóle wziął się Murray?.

Na pytanie o tym czy śmierć Michaela była przypadkiem czy ktoś popełnił błąd nie odpowiedział. W sumie, co miał odpowiedzieć?

Podobno Frank wybierał się w jakąś 8 miesięczną trasę, Murray też miał jechać… ale o jakiej trasie mowa? Przecież występy w Londynie miały być ostatnimi w karierze Michaela. Więc o co chodzi?, może taka wielka trasa jest dopiero planowana, może to jest to, co nastąpi po powrocie Króla?.

Pod koniec skupiono się jeszcze na kilku innych sprawach takich jak zarzuty o molestowanie… „to kompletna bzdura, Michael nigdy nikogo by nie skrzywdził a już na pewno nie dzieci”,

dzieciach Michaela, „mają one bardzo dobre geny i są takie dobre i wspaniałe”, oraz

przygotowaniach do trasy „przygotowania do trasy kosztowały ok. 27 milionów dolarów”.

Wszyscy chcą przywrócić Michaelowi dobre imię, dlatego też w każdym możliwym wywiadzie starają się opowiedzieć o nim najlepiej jak tylko mogą. Przygotowania do trasy?, a może jednak do filmu?.

Na koniec jeszcze zadeklarował, że nie wybiera się na emeryturę… jak ma się wybrać, a kto zajmie się interesami Michaela po powrocie?

Odnosimy wrażenie, że Dileo poprzez ten wywiad chciał sprostować wszystkie plotki, które pojawiły się w mediach po rzekomej śmierci Michaela. Nie chce się nam wierzyć, że tak bliski współpracownik robił by coś bezcelowo zaryzykujemy stwierdzenie, że Michael specjalnie zatrudnił go ponownie by odegrał w całym hoaxie ważną rolę, był jego prawą ręką.

Chciałyśmy zakończyć opisywanie intrygujących wywiadów na trzeciej części, ale z powodu wielkiej ilości materiału zostałyśmy zmuszone do napisania czwartej części. Na niej już na pewno zakończymy ten cykl postów i przejdziemy do kolejnych tematów, których mamy jeszcze naprawdę sporo.

J.A.M

Przerywnik – gra kolorów.

2010-01-20T02:02:00.010+01:00

Robiąc sobie małą przerwę od analizy wywiadów (do trzeciej części oczywiście powrócimy), postanowiłyśmy napisać o czymś, co od dawna przykuwało naszą uwagę, ale nie byłyśmy do końca przekonane, w jaki sposób to wszystko przedstawić. Kilkakrotnie wspominałyśmy już o wszechobecnych w najważniejszych momentach i wydarzeniach całej mistyfikacji kolorach żółtym i czerwonym. Dotychczas łączyłyśmy je tylko i wyłącznie z teledyskiem do piosenki „Liberian girl” jak się okazało zupełnie błędnie. Teraz już wiemy, że więcej czasu należało poświęcić na przestudiowanie całej ich symboliki.

Wymienione kolory oraz jeszcze kilka innych rzeczy mają swoje drugie nieco ukryte znaczenie, które należałoby bliżej poznać, ponieważ po zebraniu wszystkiego w jedną całość robi się naprawdę bardzo, ale to bardzo ciekawie.

Jak zapewne wszyscy wiemy na memoriale oraz pogrzebie w Forest Lawn mogliśmy zaobserwować u braci Jacksonów, żółte i czerwone krawaty, oraz czerwone róże przy ich marynarkach. Artyści mieli róże w kolorze żółtym. Zauważalne były również, liczne białe elementy takie jak kwiaty czy np. sukienka Jennifer Hudson, (która notabene w tym czasie była w ciąży. Któż lepiej mógł skupić uwagę ludzi na biel jak nie kobieta nosząca w sobie nową, nieskazitelną istotę).

Aby wszystko dokładnie zrozumieć, trzeba przyjrzeć się symbolice czterech dominujących kolorów, otóż popatrzmy:

CZERWONY: czerwona barwa jest najbardziej pozytywną, i najbardziej kreatywną barwą. Symbolizuje dwie najważniejsze dla człowieka cechy: życie i miłość. Kojarzona jest ona z wyjątkowością, ale zarazem wściekłością i rozgoryczeniem, niekiedy jest również ostrzeżeniem.

ŻÓŁTY: żółta barwa symbolizuje słońce, boską niepojętą władzę, rozwiązanie i oświecenie. Często prowadzi do prawdy jest swoistą wskazówką. Nawiązuje do zmartwychwstania. Tej barwie przyporządkowane są również negatywne cechy takie jak oszustwo czy fałszerstwo.

BIAŁY: biała barwa jest odpowiednikiem niewinności, jedności, nieskazitelności oraz sprawiedliwości. Jest związana z czymś niewiarygodnym, czyli świętością. Co ciekawe ma przywracać równowagę i ułatwiać nowy start, nowy początek.

FIOLETOWY: barwa fioletowa symbolizuje tajemnicę, szlachetność i oryginalność.

Stymuluje przypływ inspiracji i percepcji, pozwala wzmocnić siłę psychiczną, oraz odzyskanie spokoju wewnętrznego. Odpowiada również za dobre zdrowie i samopoczucie.

Po przeczytaniu całej tej symboliki same byłyśmy zaskoczone i starałyśmy się to jakoś racjonalnie wytłumaczyć., Doszłyśmy do wniosku, że Michael wszystko idealnie sobie zaplanował najpierw kolory, które miały być wskazówkami potem sprytnie dołączył do tego „Liberian girl”, która z wiadomych przyczyn idealnie pasowała. Niespodziewane zakończenie teledysku nadało całej sprawie jeszcze większy wydźwięk. Spójrzmy dokładnie… czerwone róże na trumnie oraz przy marynarkach Jacksonów podczas memoriału miały dawać do zrozumienia, że Michael żyje, że jako geniusz z innowatorskim podejściem wszystko idealnie zaplanował, że jednymi z powodów, dla jakich to zrobił była wściekłość i rozgoryczenie (media i pseudo przyjaciele), możliwe jest również to, że zagrożone było jego bezpieczeństwo… jednak przesłaniem jest „wszystko dla miłości….”

Żółte krawaty braci, żółte róże u artystów występujących na scenie oraz niektóre obrazy emitowane na telebimie podczas memoriału miały zwracać uwagę na to, że całe pożegnanie jest oszustwem i wiele rzeczy z nim związanych jest sfałszowane, oraz potwierdzać, że Michael nie umarł. Dodatkowo miały dawać wskazówki i przekonać, że prawda zwycięży i nastąpi zmartwychwstanie.

Białe kwiaty, których było sporo zarówno na memoriale jak i na pogrzebie na FL wybrano po to, aby zasygnalizować, że Michael jest wspaniałym, człowiekiem pełnym niewinności i aby,

mogły one zaznaczyć ogromną chęć dotarcie do sprawiedliwości, której nie można było się doczekać przez te wszystkie lata. Dodatkowo miały wyrażać szlachetne zamiary. Wspominana już biała sukienka Jennifer Hudson, również odegrała ważną rolę, kobieta w ciąży ubrana w biel oznaczała przywrócenie równowagi, odrodzenie i nowy początek. Warto też zwrócić uwagę na białe koszulki dzieci, które pojawiły się na scenie podczas piosenki „Heal the world”, któż będzie lepszym posłannikiem czystości i świeżości jak nie dzieci?!.

W każdym z bukietów znajdujących się na obu uroczystościach pożegnalnych wykorzystane,

były elementy w kolorze filetowym. Podobnie jak w przypadku bieli miały one podkreślić szlachetność Michaela, oraz jego dobre i wrażliwe serce. Najprawdopodobniej miały również dać do zrozumienia, że Michael ma się dobrze i, że wszystko jest utrzymywane

w tajemnicy z jakiegoś ważnego powodu.

Wygląda jakoś tak znajomo nieprawdaż??? Aż tyle zbiegów okoliczności??? Niemożliwe.…. Hmmm….

Mamy świadomość, że nie wszyscy wierzą w symbolikę, ale patrząc na Michaela, który od dawna otwarcie przyznawał, że wierzy w różne dziwne i magiczne rzeczy nie ma wątpliwości, że mógł coś takiego przygotować.

Warto jeszcze zwrócić uwagę na kwiaty, jakie wybrano do stworzenia tych imponujących bukietów.

Każdy z bukietów był w doskonale nam znanych kolorach: czerwono- biało- żółto – fioletowym, co tylko potwierdza wysnutą wyżej teorię. Przyjrzyjmy się teraz bliżej znaczeniu poszczególnych kwiatów:

IRYS, fioletowy: (obecne również w sesji zdjęciowej do teledysku do piosenki „Liberian Girl”. Zdjęcia z tej sesji były wystawione przy trumnie na pogrzebie w Forest Lawn. Stanowiły również podstawę dwóch bukietów znajdujących się na i za trumną) kwiat będący symbolem nieśmiertelności, wzmacniający twórczą wyobraźnię, a także namawiający do obdarzenia kogoś zaufaniem.

IRYS, biały: (wpleciony w bukiety) jego symbolika opiera się głównie na budowaniu zaufania.

LILIA, biała: (dominujący kwiat szczególnie podczas pogrzebu na FL, obecna również w SC) kwiat symbolizujący czystość, niewinność i szlachetność oraz dobre intencje i przede wszystkim nadzieję.

RÓŻA, czerwona: (z tych kwiatów stworzony był główny bukiet znajdujący się na trumnie podczas memoriału w SC), to królewski kwiat symbolizujący głównie MIŁOŚĆ.

Brzmi zaskakująco? Przypominamy, że w tej sprawie nie ma żadnych przypadków i można się spodziewać dosłownie wszystkiego. Jeśli całą symbolikę dołączymy np. do lipcowej wypowiedzi Marlona wszystko robi się jasne.

Na koniec jeszcze pamiętajmy, że biała lilia symbolizuje przede wszystkim WIARĘ, dlatego trwajmy w niej…

Keep the faith.

J.A.M

Interesujące wywiady część 2.

2010-01-10T20:25:00.006+01:00

Kolejnymi wywiadami, na które niewątpliwie trzeba zwrócić uwagę są wywiady z osobami bezpośrednio pracującymi przy powstaniu filmu „This is it”. Pozwólcie, że od tej pory będziemy używać już tylko słowa FILM, trasa koncertowa najprawdopodobniej jest tylko jednym z początkowych i bardzo pomocnych epizodów w całej sprawie mistyfikacji.

Spójrzmy, zatem na fragmenty dwóch wywiadów z Michaelem Beardenem kompozytorem i dyrektorem muzycznym przy „This is it”. Po obejrzeniu tych wywiadów odniosłyśmy wrażenie, że widziałyśmy człowieka bardzo zdenerwowanego, który plącze się w swoich własnych słowach. Wyglądało na to, że zupełnie nie wiedział, co może powiedzieć na tematy związane z Michaelem Jacksonem i tajnikami powstania filmu.

Na pytanie dziennikarza, jak się czujesz po śmierci Michaela, odpowiedział bardzo dziwnie. Najciekawsze zdania tudzież słowa pogrubiłyśmy.

http://www.movieweb.com/movie/FIasiidas1RPdb/VI9Oehca9qxRcc

Nadal nie mogę uwierzyć w śmierć Michaela, musisz mnie zrozumieć. Ja, Kenny Ortega (reżyser) oraz Travis Payne (choreograf i producent) ciężko pracowaliśmy z Michaelem codziennie przez ostatnie 4-5 dni...eeee 4-5 miesiące jego życia.

Hmm w końcu dni czy miesiące?. Jakby nie patrzeć robi to wielką różnicę i jest istotne gdyż do tej pory nie wiemy, kiedy tak naprawdę zaczęto najbardziej aktywnie pracować nad ostatecznym kształtem filmu. Sam muzyk najwyraźniej nie był zadowolony z tego, co powiedział gdyż na jego twarzy pojawił się dziwny grymas… to jeszcze bardziej potęguje uczucie, że najzwyklej w świecie się wygadał.

Idźmy dalej…

„Wkładaliśmy w to przedsięwzięcie wszystkie swoje siły i emocje. Kiedy oglądaliśmy ten film na premierze miałem słodko – gorzkie odczucia. Widzieliśmy go 1000 razy, ponieważ byliśmy jego twórcami, ale po raz pierwszy oglądała go również publiczność. Byliśmy ciekawi ich reakcji i opinii.
Jestem przekonany, ze byłoby to największe show wszechczasów, najbardziej niewiarygodne show, jaki kiedykolwiek widział świat.

Kenny, Travis i ja przez cały okres pracy z Michaelem, przeżyliśmy wiele wzruszających momentów. To, że mieliśmy okazję znać i widzieć Michaela takim, jakim był naprawdę to dla nas cudowne doświadczenie.

Chcę, aby wszyscy mieli świadomość, że ten projekt nie był zrobiony dla sławy, był to projekt, który miał być swoistym hołdem złożonym Michaelowi. Zrobiliśmy to dla jego dzieci i fanów, których MJ kocha tak bardzo. Często mi mówił, że chce to zrobić, bo jest jeszcze wystarczająco młody a jego dzieci już na tyle duże żeby to docenić. Więc dlatego to zrobiliśmy. To dobrze, że świat może zobaczyć Michaela dokładnie tak ja my go widzieliśmy.

Odpowiedzmy sobie szczerze na pytanie, czy to, co widzieliśmy na wielkim ekranie zapowiadało wspominane wielkie, niesamowite i porażające show???. Według nas (z całym szacunkiem dla Michaela) nie ma tam nic nadzwyczajnego, stare hity, żadnej nowej piosenki, doskonale znane i oklepane układy choreograficzne. Jedyne nowości to krótkie filmy do piosenek: „Smooth criminal”, „They don’t care about us”, „Earth song” i „Thriller”, nakręcone z wykorzystaniem najnowszych osiągnięć techniki komputerowej (2D, 3D).

Jak wam się wydaje, czy Michael Jackson, największa gwiazda muzyki pop, swoista ikona, urodzony perfekcjonista, geniusz wymyślający i wykorzystujący najróżniejsze efekty specjalne przy swoich występach tak widział powrót, na scenę po prawie dziesięcioletniej przerwie?, czy w taki sposób chciał przykuć uwagę teraźniejszej znudzonej młodzieży?. No cóż… zaryzykujemy stwierdzenie, że jednak nie… jego stać na dużo, dużo więcej.

Słowa te nabierają jednak sensu, gdy odniesie się je do samego hoaxu, (zakładając, że mamy z nim do czynienia). Taki powrót po dłuższym okresie, kiedy cały świat myśli, że król nie żyje to w zamyśle niektórych mogłoby być czymś, co wiele by zmieniło, skupiło by uwagę każdego człowieka, niezależnie czy wcześniej był fanem Michaela czy też nie. Pamiętajmy, że dzieci Michaela jak mówi nam Pan Bearden były już na tyle duże, aby to docenić i zrozumieć, ale co powrót??? Raczej nie!.

Kolejne zadane pytanie brzmiało następująco:

-Czy Michael miałby coś przeciwko, żeby świat zobaczył go takim, jakim pokazaliście go w filmie?

Myślę, że nie miałby nic, przeciwko bo sam na to pozwolił.

Wyraził zgodę na kręcenie, chciał to wszytko udokumentować. Zgodził się, aby kamery nam towarzyszyły. Jak sami zobaczycie MJ nie gra (do kamer). On był nieśmiały, ale nie dla ludzi, którzy go znali i kochali.

Powiem wam ciekawą rzecz, że kiedy już cię poznał i spotykałeś się z nim drugi raz nigdy by nie pozwolił żebyś czuł się nieswojo. Zawsze starał się żebyś czuł miłość. Znam MJ’a od 2001 roku i zdziwiło mnie to, że tak doskonale sobie radził. Często się przytulał to było dla niego takie łatwe i naturalne.

Oczywiste jest, że na to pozwolił na nagrywanie a może i wszystko przygotował?!. Co do grania pod kamery tutaj mamy małe wątpliwości i to zarówno, co do osoby Michaela jak i innych, których możemy ujrzeć w filmie między innymi tancerzy oraz wymienianych już wielokrotnie panów: Payne, Ortege oraz bohatera tegoż wywiadu Michaela Beardena.

- MJ oszczędzał swój głos, ale nadal był niesamowity….
To prawda wciąż był niesamowity.

To trochę dziwne pytanie a dlaczego niby miałby przestać być niesamowitym?, czyżby z wiekiem traciło się takie umiejętności??? Bez sensu.

-Jakie to uczucie pracować z nim nad muzyką każdego dnia?
To było niesamowite. Dorastałem przy jego muzyce a to, że teraz mogłem z nim tworzyć to było cudowne. Starałem się jak najwięcej z nim rozmawiać.

Każdy dobry artysta musi oszczędzać swój głos na 50 dni przed planowanym występem. Czasami śpiewał głośniej, ale zazwyczaj tego nie robił. Jak widzicie na filmie "musze oszczędzać głos" mieliśmy tylko 50 dni do koncertów i nie chcieliśmy rozczarować i oszukać fanów.

Druga część odpowiedzi jest zaskakująca. Po pierwsze, co ma wspólnego z pytaniem?, po drugie jak to oszukać fanów??? czyżby ponownie powiedział zbyt dużo?. Dla nas to ewidentne, że w momencie kłamstwa nawiązuje się do tematu, o którym w ogóle miało się nie mówić. Podświadoma reakcja.

Zastanawia nas jeszcze jedno mianowicie te wspomniane 50 dni… hmm jeśli dobrze liczymy 3 tygodnie jakie według Pana Ortegi pozostały Michaelowi do koncertów, oczywiście od ostatniej próby to 21 dni także skąd muzykowi wzięło się raptem 50 ???..., powtórzył to dwukrotnie, więc o żadnym przejęzyczeniu nie może być mowy. Czy Panom tak ciężko było ustalić jedną wersję, jaką będą przekazywać mediom… najwyraźniej tak…

-Co pomyślą fani po obejrzeniu tego filmu?
Fani na pewno zauważą, że MJ był w dobrej formie, że był szczęśliwy i zdrowy. Bardzo chciał zrobić ten film...eee trasę koncertową no i kochał wszystkich. Miłość to, to co chciał wam wszystkim przekazać.

No i mamy słowa, na które najbardziej czekałyśmy. To już druga osoba, która oficjalnie bez żadnych ogródek wyznaje nam, że od samego początku chodziło o film. Przypominamy, że pierwszą był Travis Payne. Wszystko zaczyna się kręcić w około wielkiej trójcy: Ortega, Payne i Bearden, których w niektórych momentach wspomaga jeszcze Randy Phillips.

Nasza teoria zdaje się być coraz bardziej prawdopodobna….

Zainteresował nas jeszcze jeden, króciutki fragment z innego wywiadu z Beardenem.

od 1:05 słowa „mam nadzieję, że nie będę miał przez to kłopotów”

Kłopotów? A niby dlaczego?, bo opowiedział historyjkę o Michaelu?. Chyba nikt oprócz samego Michaela nie mógłby mieć mu tego za złe… zatem czego się boi? reakcji Michaela?, ale on przecież nie żyje… więc o co w ogóle chodzi?.

Podsumowując Michael Bearden to kolejna osoba, która, chcąc uciszyć plotki wzbudziła jeszcze więcej podejrzeń, ale nas to już w ogóle nie zaskakuje. Niektóre wpadki są tak infantylne, i banalne, że łatwo przypuszczać, że nie są upubliczniane bezcelowo.

Do wszechobecnego wychwalania i oczyszczania Michaela zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Rodzina, przyjaciele oraz mniej lub bliżej związani z Michaelem ludzie robią to non stop. Nie zapomniał o tym również Michael Bearden, który zaznaczył jak wielka była wrażliwość Michaela, jak bardzo chciał on troszczyć się o naszą planetę i o tym jak kochał dzieci.

Przejdźmy do następnego wywiadu tym razem z, Travisem Paynem. Choreograf udzielił go w dniu oficjalnej premiery filmu „This is it” magazynowi kulturalnemu, „Buzzine”. Wywiad jest długi, dlatego też pozwoliłyśmy sobie wybrać najciekawsze fragmenty oraz zastosować tak zwaną analizę punktową.

http://www.buzzine.com/2009/11/travis-payne-interview/

Travis to osoba, która najwyraźniej nie zdaje sobie sprawy, czym tak naprawdę jest śmierć i wygląda na to, że nie potrafi opisać wszystkich smutnych i traumatycznych uczuć, jakie zawsze jej towarzyszą. No chyba, że po prostu umie dobrze grać….

1) “The children see it today. Everybody is excited. Everybody is happy” – Dzieci dzisiaj oglądały film. Wszyscy są podekscytowani, wszyscy są szczęśliwi…

Czy takimi słowami można opisać reakcję i odczucia rodziny w tym przypadku głównie małych dzieci, które na ekranie widziały swojego ojca, który zmarł zaledwie 3 miesiące wcześniej?.

2) Na pytanie dotyczące niektórych zmian w układach choreograficznych, Travis sprytnie wplótł w swoją odpowiedz następujące zdanie, które zbytnio nie pasowało do całego kontekstu
”That is part of his vocabulary, quite like an opera singer who doesn’t always need to hit the high notes — you warm up to those moments”
To była część jego powtórek, prób…podobnie jak u śpiewaka operowego, który nie zawsze musi śpiewać wysokie nuty - przygotowując się do tego najważniejszego momentu.

Czy to nie było lekkie tłumaczenie zmian w zachowaniu Michaela, które widzieliśmy w „This is it”? Wszyscy doskonale wiemy, że Michael zawsze dawał z siebie wszystko nawet na próbach. Dowodem niech będą nagrania pochodzące np. z prób z Neverlandu. Odsyłamy też do oficjalnej autobiografii Michaela „Moonwalk”, w której wielokrotnie mówił o tym, jak poważnie podchodzi do prób i jak zawsze jego taniec kształtuje rytm danej piosenki.

3) “Oftentimes, it’d be one or two people or a new guitarist, or he’s working with a different drummer, but this was everybody was different. The only person who’d been there was Jonathan Moffett because he was the drummer for 30 years and, of course, Kenny and myself. But everybody on stage with Michael was different.Dorian (Holley) and Darryl Phinnessee, two of his singers, returned. Other than that, the stage crew — the people, hanging the lights, everything, all different”

Czasami z Michaelem współpracowało jeden lub dwóch nowych ludzi albo nowy gitarzysta, czasami też pracował z innym perkusista, ale w tym projekcie cala załoga była zupełnie nowa.. Wyjątkami byli JM (jego perkusista, z którym grał od 30 lat), oraz dwóch członków chórku: Dorian Holley i Darryl Phinnessee nie licząc oczywiście Kennego i mnie. Pozostali ludzie obecni z Michaelem na scenie byli inni. Ludzie pracujący przy oświetleniu, przy scenie itd. byli nowi.
Dlaczego Mike postanowił współpracować z jak największą ilością ludzi, którzy go bliżej nie znali? Przyjmijmy na chwilę (oczywiście czysto teoretycznie), że w „This is it” oprócz Michaela był również sobowtór to może nowa ekipa była skompletowana po to, aby go nie rozpoznała?!.

4) Na pytanie o to jak chciałby, aby zapamiętano Michaela Travis odpowiedział następująco: Michael był bardzo dobrym i troskliwym człowiekiem, wrażliwym na krzywdę innych, oraz doskonałym ojcem. Przekazał na cele charytatywne bardzo dużą liczbę pieniędzy (rekord Guinessa).

To nie wymaga chyba dłuższego komentarza, choreograf jest kolejną osobą starającą się oczyścić Michaela z wszystkich postawionych mu zarzutów oraz przedstawienia go za pomocą najlepszych cech, jakie posiadał.

5) “I hope that, after seeing the film, the audience will feel a sense of responsibility and accept the challenge of trying to affect some positive change on the planet, because ultimately, that was his main reason for returning to the stage.”
Mam nadzieję, że po obejrzeniu filmu publiczność zrozumie sens i przekaz, jaki chciał dać ludziom Michael. Chodzi o odpowiedzialność i walkę, jaką wszyscy musimy podjąć by wprowadzić zmiany na naszej planecie. To właśnie było głównym powodem powrotu Michaela na scenę.

Pierwsze, co w tym fragmencie przykuwa uwagę to informacje dotyczące celu powrotu Michaela na scenę. Każdy wypowiadający się na ten temat, mówi zupełnie, co innego, podobnie jest z przesłaniem zawartym w filmie. Michael Bearden twierdzi, że jest nim MIŁOŚĆ, Travis natomiast uważa, że jest nim troska o planetę. Więc jaka jest ta prawdziwa teoria?.

6) Poniższy fragment, dał nam dużo do myślenia zupełnie nie wiemy, o co chodziło Travisowi, ale z pewnością nie wypowiedział niektórych słów przypadkowo.

Opowiedział o tym, że MJ czasami dzwonił do niego w nocy, wtedy też razem dyskutowali o minionym dniu i o rzeczach, których mogliby jeszcze spróbować. Przytoczył również sformułowania jakich używali podczas tych rozmów "trzeba zrobić to czy tamto", bez większych, szczegółów. Pod koniec wypowiedzi jednak pada następujące zdanie:
”where’s that thing coming from?”, “It’s coming from Germany.” ,“When is it going to be here?”, “Okay. I need to see that thing.”
Skąd to pochodzi? z Niemiec. Kiedy to będzie tutaj? ok. musze to zobaczyć….

O co właściwie chodziło???. Dlaczego Travis postanowił posłużyć się zaledwie jednym konkretnym przykładem a były to właśnie Niemcy? Czyżby kolejna subtelna wskazówka?. Pragniemy jeszcze przypomnieć, że dużo śladów prowadzi właśnie do tego kraju: wizyty członków rodziny (Joe, La Toya), cała afera z filmikami, nagranymi i emitowanymi przez niemiecką stację telewizyjną RTL, w których, to rzekomo Michael wychodzi z karetki.

To jednak nie ostatnia ciekawostka, jaką można znaleźć w tym wywiadzie… na pytanie o to czy Michael bał się powrotu na scenę, Travis po dosyć wyczerpującej odpowiedzi, która brzmiała następująco:

„Powiem ci dokładnie to, co on mi powiedział. Także odświeżyliśmy niektóre układy choreograficzne i on pracował nad wokalami, których od niego wymagano, ale kiedy zapytałem go po prostu: "stresujesz sie?" on odpowiedział: "nie" chciałem się upewnić "naprawdę?" on powtórzył: "nie, jeśli zaczynasz sie denerwować to panika sie rozprzestrzenia w całym obozie, wtedy masz całą armię zestresowanych żołnierzy, nie wygrasz w ten sposób wojny". Miał rację, dlatego też powiedziałem: "ok., więc nie denerwujemy się, bierzemy sie do pracy. Od którego momentu chcesz zacząć?". Zawsze mówił coś mądrego np.: "nie denerwuję się, nie ma na to czasu, to strata energii. Musisz stawić temu czoła. Jeżeli jesteś niepewny nigdy nigdzie nie zajdziesz" To ma dla mnie sens, bo kiedy byliśmy młodsi dużo łatwiej było robić te rzeczy, było mniej strachu i wahania, nie planowało się tyle. Po prostu się to robiło…

Michael taki właśnie jest trochę wścibski i figlarny”

, całkowicie zmienił temat i zaczął kolejną dziwną opowieść:

"He was going through my bag one day and found a cut – it was open so it invited his eyes. I had a copy of The Secret DVD in my bag, and he goes, “What do you know about this?” I go, “Well, I’ve learned about it for about two years so I keep it with me, and if I get stressed out, I’ll pop it in and listen to it.” And he was like, “I’ve known about this for a long time,” and I was like, “I figured you did,” and he goes, “Yeah. Thoughts become things, don’t they?” and I was like, “Yes, they do.”
Jak sami widzicie ta druga część to zupełnie pozbawiona sensu historyjka (w ogóle nie pasująca do kontekstu) opowiada o tym, że Travis rozmawiał z Michaelem o DVD, które zawsze miał przy sobie. Podobno film ten poprawiał mu humor. Któregoś razu Michael znalazł płytę i powiedział, że zawsze wiedział o tym, że Travis nosi ze sobą to dvd.

Wydaje nam się, że jedynym zamysłem przytoczenia tej historii było zacytowanie jednego zdania, które wygłosił sam Mike: „Thoughts become things, don’t they?” co, znaczy "myśli stają sie rzeczami, czyż nie?". W rozwinięciu pewnie brzmiałoby to, że czasami najdziwniejsze i najbardziej nierealne rzeczy mogą stać się rzeczywistością. Może chodziło o naszą wiarę w to, że Michel żyje… na razie dla większości jest ona głupia i nierealna, ale co będzie potem….

7) “I think Michael Jackson has created a language and a style all his own. Like the greats that have come before him, like Bob Fosse and Baryshnikov who he admired so much, I think he’s contributed immense amounts to dance over the years, and I think he will continue to.”
Myślę, że MJ stworzył swój własny język i styl. Podobnie jak wielcy, którzy byli przed nim jak Bob Fosse i Baryshnikov, których tak bardzo podziwiał, myślę, że przez te wszystkie lata Michael wniósł ogromnie dużo do wielu technik tańca i według mnie, nadal będzie to robił.

Ostatnie słowa są dwuznaczne, czy chodziło o to, że ludzie będą czerpać inspirację z tego co pozostawił po sobie Michael, czy może jednak o to co Michael pokaże jeszcze po swoim powrocie?. We will see….

Cóż reasumując, analiza ta potwierdziła nam, że każdy z ludzi pracujących przy filmie, „This is it” ma różne wersje, co do terminów prób, przesłania, i najważniejszych przekazów. Nie wygląda nam to na nieporozumienie, ale ocenę pozostawiamy wam.

To be continued….

J.A.M

Interesujące wywiady część 1.

2010-01-03T17:08:00.003+01:00

Kolejną bardzo istotną kwestią w całej sprawie są wywiady, jakich udzieliły osoby bliskie Michaelowi tuż po jego rzekomej śmierci. Mowa o członkach rodziny oraz współpracownikach, którzy stali się wyjątkowo wylewni i z łatwością opowiadali o ostatnich momentach życia Michaela oraz bardzo szczegółowo streścili dzień 25.06.2009.

Czy normalnym jest publiczne dzielenie się tak przykrymi wydarzeniami z mediami (tabloidami), których Michael tak bardzo nienawidził?, czy pieniądze są ważniejsze od syna, brata czy przyjaciela?

Już sam fakt, że ci wszyscy ludzie byli do tego zdolni każe przypuszczać, że coś tu nie gra. Chcemy wam pokazać jak bardzo różniły się od siebie niektóre wypowiedzi oraz przekazywane informacje. Zacznijmy od przeanalizowania wywiadu przeprowadzonego przez popularną Oprah Winfrey z Kennym Ortegą, reżyserem filmu „This is it”. Generalnie wywiad dotyczył właśnie filmu, ale nie zabrakło tam również innych tematów takich jak moment poznania obu panów w 1984 roku, długiej współpracy oraz wielu dziwnych i zastanawiających wypowiedzi. Otóż najbardziej dobitnie brzmiącymi słowami były „He's still so much alive for me, thanks God” – „ Dla mnie on nadal jest żywy, dzięki Bogu”. W tej sytuacji chyba nie ma mowy o żadnej osobistej więzi.

Spójrzmy na kolejne zdanie tutaj po minie i zmieszaniu można wywnioskować, że nie było to powiedziane celowo, najprawdopodobniej Kenny po prostu się rozpędził jednocześnie uchylając rąbka tajemnicy. „He is so present in the film, that you can forget that he is still not with us" czyli- on jest tak obecny w filmie ze czasami można zapomnieć, że nadal go z nami nie ma. Pomyślmy czy nie powinien powiedzieć:, że już go z nami nie ma a nie nadal go z nami nie ma? Hmm czyżby Ortega również czekał na powrót Michaela podobnie jak i my wszyscy?!.

Następnie Kenny opowiadał jeszcze o innowacyjnych pomysłach, jakie w ostatnim czasie miał Michael, wizjach niesamowitych koncertów i oświetlenia siebie.

„to illuminate yourself. Michael Jackson”. Bardzo ciekawe sformułowanie… tylko jak je tłumaczyć, może chodzi o próby oczyszczenia się z wszelkich zarzutów, przedstawienia siebie w lepszym świetle? a może o spektakularny powrót?. Niewątpliwie jedno z drugim się wiąrze.

Ostatnie słowa wypowiedziane w wywiadzie, również dają do myślenia. „Michael od kilku lat rozmawiał ze mną o znalezieniu tego odpowiedniego pomysłu, czegoś naprawdę, niesamowitego, z wielkim ukrytym celem. Bardzo chciał to zrobić z tak wielu powodów, także dla swoich dzieci". Dobrze, ale podstawowym pytaniem jest o jaką dziedzinę chodziło?, wiemy, że Michael dalej tworzył wspaniałą muzykę, choreografię, ale najprawdopodobniej nie chodziło o to, więc o co?, czyżby o wspomniany „Dome Project”? , jeśli przypomnimy sobie słowa Travisa Payne „This i sit to robocza nazwa „Dome Project”.

Kolejną osobą, której wypowiedziom postanowiłyśmy się przyjrzeć jest siostra Michaela Janet. Udzieliła ona wielu wywiadów, ale w żadnym nie zawarła zaskakujących i znaczących przekazów. Jednak jest rzecz, która powinna zostać opisana, otóż mowa o rozbieżnościach w jej opowieściach. W jednym z wywiadów na pytanie gdzie i kiedy dowiedziała się o śmierci Michaela odpowiedziała, że była na planie filmowym w Atlancie.

http://www.harpersbazaar.com/magazine/feature-articles/janet-jackson-interview-1009

W drugim natomiast mówiła, że w tym czasie przebywała w swoim domu w Nowym Jorku. Małe kłamstwo, ale skoro tak łatwo jej to przychodzi to, czemu nie miałaby kłamać i w innych istotniejszych sprawach. Czyżby zapomniała, że kamera nagrywa wszystko i pozostają dowody?

Spójrzmy na 5:10 poniższego filmu: "I was at my house in new york"

Na koniec analiz pierwszej części interesujących wywiadów pozostawiłyśmy rozmowę ze starszym bratem Michaela Jermaine. Zapis pochodzi z 27 października z premiery filmu „This is it”, która odbyła się w Los Angeles. Przeprowadził ją doskonale wszystkim znany Larry King. Spójrzmy, jakie słowa zaskoczyły cały świat.

Na złożone pytanie dziennikarza: „Krążą plotki o tym, że bracia Jackson wrócą na scenę jako aktorzy, czy to prawda?” Jerma odpowiedział: „ Tak, ale teraz dzieje się dużo różnego rodzaju bardziej ekscytujących rzeczy, nazywających się "This is it"(To jest to), ale to naprawdę NIE jest TO, będzie się działo o wiele, wiele więcej, ale to jest...to jest zdecydowanie TO, ale to NIE jest "The final curtain"(ostatnie odsłonięcie kurtyny, nazwa spisku z 1996 potocznie używana w USA nazwa śmierci)
King skwitował to krótko „oh...”. Nie mamy wątpliwości, że gospodarz programu „Larry King Show” , jako nieliczny z dziennikarzy wie o mistyfikacji ba a nawet w niej uczestniczy. Wystarczy od czasu do czasu zajrzeć na jego bloga. Wracając jednak do teamtu.

Cóż te słowa Jermaine właściwie miały znaczyć?, czyżby jakaś subtelna wskazówka, że na te najważniejsze rzeczy wszyscy muszą jeszcze poczekać?

Cała ta sytuacja była nadzwyczaj dziwna…..

Jermaine jest przecież inteligentnym mężczyzną, więc jak to możliwe, że nie odpowiedział na pytanie zadane przez Larrego, czy nie zrozumiał, o co go pytano?, raczej nie gdzieś musiał przecież wpleść jakąś podbudowującą informację. Kolejna sprawa to zachowanie ich obu, spójrzmy na te, co by nie mówić głupkowate uśmieszki.

Do momentu premiery nie miałyśmy pojęcia o tym, że bracia Michaela chcą zaistnieć, jako aktorzy. Zatem czy Larry tym pytaniem nawiązał do wywiadu, z Geraldo, z 2002 w którym to Michael opowiadał o swoich nowych pomysłach na film oraz o tym, że chciałby aby jego bracia wzięli udział w tym przedsięwzięciu i wystąpili właśnie w roli aktorów?. (Odsyłamy do naszej wcześniejszej notki) Możliwe a wręcz bardzo prawdopodobne, że była to kolejna tym razem delikatna wskazówka, że bracia nie mówią całej prawdy i są tylko pionkami w tej wielkiej grze.

Przyjrzyjmy się jeszcze raz temu, co powiedział Jerma i wyciągnijmy z tego odpowiednie wnioski otóż:

a) potwierdził, że prawdą jest fakt, iż bracia wrócą jako aktorzy. Zapewne jednak nie miał na myśli telewizyjnego programu „The Jacksons dynasty”, ponieważ jest to tylko reality show, tak więc nie wymaga zbyt wielkich umiejętności aktorskich. Nie mamy zatem wątpliwości, że chodzi o grę w czymś bardziej ambitnym może film, którego oficjalne początki są datowane już na 25.06.2009?

b) „cały czas dzieje się dużo różnego rodzaju ekscytujących rzeczy? i nazywają się one THIS IS IT”. O co chodzi?. Czyżby o to, że wszystko, co aktualnie się dzieje to jeden długi i skomplikowany film w którym wszyscy gramy, najprawdopodobniej noszący także „roboczą” (jak mówi T.Payne) lub właściwą (jak mówią inni) nazwę „DOME PROJECT”??

c) „to naprawdę nie jest to, będzie się działo o wiele, wiele więcej..” Czy Jermaine mówił o powrocie?, o kolejnych rozdziałach tego niesamowitego przedstawienia??

d) „to jest zdecydowanie to, ale to nie jest ostatnia kurtyna”, czyli to jeszcze nie koniec, to jeszcze nie czas na śmierć. Czyli że: to jest to- jeden z wielu, wielu rozdziałów, ale jeszcze nie czas kończyć film, nie czas zakończyć zdjęć. Wygląda na to, że cała mistyfikacja przybrała kształt filmu, poszczególne wydarzenia są jego częściami a koniec nastąpi wtedy kiedy reżyser powie „The END”….

Koniec części pierwszej ciąg dalszy nastąpi.

J.A.M

Ostatnie uzupełnienie do memoriału.

2009-12-30T02:13:00.000+01:00

Weszłyśmy w posiadanie jeszcze kilku ciekawych zdjęć z memoriału aby wszyscy zwrócili na nie uwagę postanowiłyśmy opublikować je w nowym poście.

Brooke Shields ciężko było jej zachować jakiekolwiek pozory. Zastanawia nas tylko czy było to spowodowane tym, że od kilku lat nie miała żadnego kontaktu z Michaelem czy raczej dlatego, że wiedziała w czym odgrywa jedną z pierwszoplanowych ról....

Smokey Robinson, Shaheen Jafargholi, Berry Gordy jak widać wszystkim Panom humory dopisywały.

Al Sharpton, Lionel Richie, Berry Gordy trzeba przznać, że bardzo dziwne zachowanie szczególnie Pastora Sharptona po nim spodziewałyśmy się czegoś zupełnie innego.

Na koniec chyba najbardziej ewidentne zdjęcie ze wszystkich. Te uśmiechy na twarzach Janet, Paris, Mishy Hamiltona a szczególnie La Toyi świadczą o ogromnej "powadze" całej sytuacji. Patrząc szczególnie na La Toyę wszystko zaczyna robić się oczywiste.

J.A.M

Memoriał podsumowanie, księga pamiątkowa.

2009-12-26T21:32:00.000+01:00

Aby ostatecznie zakończyć temat memoriału napisałyśmy jeszcze zwięzłe podsumowanie w którym zwróciłyśmy uwagę szczególnie na zachowanie przemawiających i występujących osób przed i po memoriale.
Podstawowe pytania jakie nasuwają się po obejrzeniu uroczystości pożegnania Michaela Jacksona brzmią następująco: czy oficjalnie zaproszeni goście (wliczając to wszystkie osoby bezpośrednio uczestniczące w kreowaniu memoriału, mamy tu na myśli artystów i przemawiających na scenie) mieli świadomość w czym uczestniczą i czy wiedzieli jaka jest prawda?!.
Jeśli przyjmiemy, że cały scenariusz lipcowych uroczystości opierał się na teledysku do piosenki "Liberian Girl" a jak wiemy jest to bardzo prawdopodobne. Jeśli spojrzymy na ten teledysk i nazwiemy go motywem przewodnim całej sprawy mistyfikacji wygląda na to, że zarówno artyści, przyjaciele, zwykli fani (którym udało się wylosować bilety wstępu) oraz miliony ludzi zgromadzenych przed ekranami telewizyjnymi nie byli świadomi tego w czym biorą udział i z czym mają do czynienia. Podkreślamy, że wszystko zostało tak zorganizowane i dopracowane, że pierwotnie prawie każdy uwierzył, że jest to koniec wspaniałej ery Michaela Jacksona.
Z drugiej strony jednak jeśli dokładnie przyjrzymy się zdjęciom, jakie zostały zrobione po zakończeniu memoriału, zobaczymy, że na twarzach "gwiazd" nie widać żadnego smutku, żadnej powagi. Wręcz przeciwnie wszystkich przepełnia radość a świadczą o tym wielkie uśmiechy. Rozumiemy, że była to celebracja życia Michaela ale jakby nie patrzeć był to również swoisty pogrzeb i powinien zostać zachowany chociaż minimalny nastrój zadumy.
Spójrzcie sami na kilka poniższych zdjęć.

Brooke Shields, Magic Johnson

Usher, Magic Johnson

Magic Johnson, Lionel Richie, Suzzane the Passe, Usher, Akon

Al Sharpton, Suzzane the Passe, Berry Gordy

Kenny Ortega

Magic Johnson, Miko Brando (skąd u dobrego przyjaciela Michaela taki szeroki uśmiech na twarzy?)

Jennifer Hudson, Usher

Janet Jackson, La Toya Jackson, Rebbie Brown. Czy siostry wyglądają na załamane???

Janet, La Toya, Rebbie... próba generalna?

KSIĘGA PAMIĄTKOWA.

Każdy uczestnik memoriału otrzymał tzw księgę pamiątkową w której oprócz wielu zdjęć zawarte były wpisy rodziny oraz najbliższych przyjaciół i współpracowników Michaela. Nie orientujemy się czy w Stanach Zjednoczonych na uroczystościach pogrzebowych zawsze ofiarowywuje się takie książki ale wiemy, że ta jest momentami naprawdę bardzo interesująca. Przyjrzymy się bliżej ogólnemu wyglądowi publikacji oraz niektórym jej wpisom. Jeśli chodzi o fotografie, które znajdowały się w księdze, to większość z nich była emitowana na telebimie podczas uroczystości w hali Staples Center. Cały obraz księgi miał podkreślać wspaniałość i dobroć Michaela, dlatego też jest tam wiele zdjęć z rodziną, przyjaciółmi, głowami państw oraz nagrodami jakie otrzymał w swojej jakże bogatej karierze.

Pierwszy wpis jaki przykuł naszą uwagę pochodzi z dnia 1 lipca i jego autorem jest Siggy "Rubba" w pierwszej części pisze o tym jakim Michael był wyjątkowym i dobrym człowiekiem, jednak najciekawsza jest druga część a brzmi ona następująco: "Always Loving You, always... Until we meet again! May your Soul finally rest on this Journey.Siggy! tzn: "Zawsze ale to zawsze będę cię kochać..aż do naszego nastepnego spotkania! może teraz twoja dusza odpocznie od tej podróży". Ciężko powiedzieć co autor miał na myśli, czy chodziło mu o spotkanie w niebie czy też tutaj na ziemi?, no i o jaką podróż chodziło... hmmmm.

Syn Jermaine, Jaimy napisał, że pomimo iż Michaela "nie ma z nami w sensie fizycznym dobrze jest wiedzieć, że przynajmniej jest tutaj duchem". Tutaj to znaczy gdzie? na memoriale? kolejna dwuznaczny wpis.

Z księgi możemy się również dowiedzieć dwóch istotnych rzeczy otóż patrząc na to co napisała Grace Rwaramba wiemy, że pracowała ona dla Michaela aż 17 lat najpierw jako osobista asystentka (cokolwiek to znaczy) później jako opiekunka Prince, Paris i Blanketa. Strasznie długo nieprawdaż?! zatem dlaczego Michael zwolnił ją latem tego roku?... do tego tematu jednak wrócimy przy okazji innego posta.
Druga sprawa to tajemniczy asystent, Michael Amir zatrudniony przez Michaela dwa lata temu...
("being your personal assistant for past two years..."). Czy to znaczy, że wcześniej Michael nie posiadał asystenta a może zwolnił poprzedniego i zatrudnił nowego hmm. Jeśli nasza teoria jest prawdziwa to wygląda na to, że od dwóch lat Michael realizował swój plan. Ponowne zaistnienie w mediach> płyta "Thriller 25 th anniversary edition"> w końcu sfingowanie własnej śmierci. Widzimy, że potrzebował zaufanego pomocnika sam by sobie z tym wszystkim po prostu nie poradził.

Ahern Lossa napisala: I can't wait to see you again.(nie mogę sie doczekać kiedy cię znowu zobacze) nie zaznaczyła jednak gdzie.

Siostra Michaela La Toya dość rozlegle opisała największe sukcesy Michaela oraz jego wyjątkową osobowość. Następnie przytoczyła kilka zdań utrzymanych w klimacie bardzo religijnym: "Bóg wezwał cię do siebie" itd.

Najbardziej interesujące rzeczy zostawiła jednak na koniec. "Mike kocham cie bardzo mocno i nie mogę się doczekać twojego kolejnego wystepu". "Niech magia trwa nadal". Pierwsze zdanie jeszcze jesteśmy w stanie w jakiś sposób wytłumaczyć (aczkolwiek jest to dość intrygujące, w końcu niebo nie jest sceną a siostra nie jest fanką. Ahh to niewątpliwie mało realna wizja). O jakiej magii myślała La Toya?. Magia w niebie, trochę to nie pasuje. Skoro nie niebo to pozostaje ziemia, a więc może chodzi o spuściznę muzyczną i moralną jaką pozostawił po sobie Michael?. Nam wydaje się jednak, że magia to, to wszystko czego jesteśmy świadkami od jakiegoś czasu. "Keep the magic going!!!" dodatkowo napisano większymi, białymi rzucającymi się w oczy literami tak aby nikomu te słow nie umknęły.

Cała rodzina podczas memoriału oraz jak widizmy pisząc w księdze starała się przedstawić Michaela w jak najlepszym świetle. Rodzeństwu udało się sprytnie powplatać w swoje wypowiedzi oraz wpisy wzmianki o osiągnięciach i dokonaniach Michaela (zdobyte nagrody Grammy, księga rekordów Guinessa, czy też anty grawitacyjne buty).

Kolejnym tekstem niewątpliwie dającym do myślenia jest wpis Tito Jacksona. Ponownie najistotniejsze słowa padają na końcu i ponownie są napisane większymi literami.

"I love him. Michael is with me always. We will carry the light and make the light shine again for Michael and the world" - "Kocham go. Michael jest ze mną zawsze. Będziemy troszczyć się o to światło i sprawimy, że zaświeci ono ponownie dla Michaela i dla świata"

To ewidentne, że rodzina po "śmierci" Michaela zrobi wszystko by przywrócić mu dobre imię i oczyścić go z wszystkich zarzutów. Kiedy to się stanie, Michael powróci.

Na koniec jeszcze wpis najstarszej siostry Michaela Rebbie Brown. Uważamy, że to najpiękniejszy wpis w całej księdze. Pojawiają się w nim cytaty z psalmów z Biblii. Ten wpis opublikujemy w całości, ponieważ jego fragmenty są ze sobą ściśle powiązane.

"Kocham się bardzo mocno i wyczekuję momentu kiedy zobaczę cię znowu tu na ziemi. (Św.Jan.5.28-29).

Wiem, że jest to coś co nie tylko ceniłeś ale również rozmawiałeś o tym z innymi. Wtedy świat będzie rajem bez fałszerstwa, obłudy i ubóstwa.Wtedy świat będzie miejscem prawdziwego spokoju. To jest coś czego wszyscy oczekujemy, wtedy zobaczę cię ponownie. Śpij spokojnie, bo jak mówi Biblia ty tylko śpisz. I ja oczekuję życia wiecznego (Psalm 37:29)".

Trzeba przyznać, że trafnie dobrała cytaty...

Można to jednak przełożyć na całą sprawę, otóż po tym jak świat zrozumie w końcu, że Michael nigdy nie zrobił żadnej z zarzucanych mu rzeczy, kiedy pokaże się go jako normalnego, kochającego, wspaniałego człowieka on powróci, a teraz zaznaje tego tak upragnionego spokoju.

To najciekawsze z wpisów jakie znajdują się w księdze pamiątkowej. Z istotniejszych rzeczy należy jeszcze wspomnieć o końcowej stronie, znajduje się na niej zdjęcie pochodzące z prób do "This is it" pod nim widnieje data 23.czerwca.2009 czyli najprawdopodobniej data wykonania fotografii. Oto pozostałe strony księgi.

Zdjęcia z "Liberian Girl" również tutaj nie mogło zabraknąć.

J.A.M

Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku 2010!

2009-12-23T23:58:00.001+01:00

Drodzy czytelnicy bloga,
Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, ekipa J.A.M pragnie złożyć wszystkim najserdeczniejsze życzenia, wiele radości, spełnienia wszystkich marzeń, potrzebnej nam wiary. Nie tylko wiary w to, że Michael Jackson żyje ale również wiary w siebie i swoje własne możliwości, spokoju,oraz tego by otaczający was świat zmieniał się wciąż na lepsze. Życzymy wam również tak ważnego uśmiechu, pamiętajcie, że uśmiech jest rzeczą jaka zawsze towarzyszy naszemu idolowi Michaelowi zróbmy to dla niego uśmiechajmy się zawsze, uśmiechajmy się wszędzie. Uśmiech może wszystko zmienić....

" If you smile

Through your fear and sorrow

Smile and maybe tomorrow

You'll find that life is still worthwhile

If you'll just Smile...

J.A.M

Memoriał część druga.

2009-12-21T23:37:00.003+01:00

Drugą część tekstu poświęconego memoriałowi rozpoczniemy od tematu, którego w zasadzie nie chcemy poruszać. Mowa o zachowaniu trójki dzieci Michaela podczas uroczystości.

Doskonale zdajemy sobie sprawę z faktu, iż dzieci są tylko dziećmi i wiele rzeczy po prostu trzeba im wybaczyć. Opublikujemy tylko dwa zdjęcia, które pozostawimy do oceny wam samym.

Powróćmy do dalszej analizy.

10) Po przemówieniu wygłoszonym przez koszykarzy na scenę weszła Jennifer Hudson, znana aktorka i piosenkarka. Ubrana w białą sukienkę zaśpiewała jedną z najpiękniejszych utworów Michaela „Will You be there”. Piosenkę znacznie skrócono, ale w tym nie ma nic dziwnego, trzeba było się przecież jakoś zmieścić w wyznaczonym czasie telewizyjnym. Podczas występu artystce towarzyszył chórek oraz tancerze, z „This is it”, którzy odtańczyli dziwny i trzeba to podkreślić zbędny układ choreograficzny. Zastanawiamy się, po co właściwie to przygotowano, czyżby po to, żeby pokazać, jakim wspaniałym choreografem jest Pan Travis Payne?, jeśli tak, to zupełnie im się to nie udało. Układ był żałosny a jeszcze bardziej żałośni byli tancerze a szczególnie dwie tancerki z dziwnymi uśmieszkami na twarzach. Na telebimie przez całą piosenkę widać było obraz rozgwieżdżonego nieba lub jak interpretują to inni wybuchu, na którym co jakiś czas pojawiała się postać śpiewającego Mike’a.

Na końcu tradycyjnie już rozbrzmiały słowa wypowiadane przez samego Michaela, ciężko nam powiedzieć, z jakiego występu tudzież okresu pochodził akurat ten zapis, głos Michaela był dziwny, jakby puszczany z jakiegoś urządzenia. Najprawdopodobniej został dograny do całości podkładu muzycznego. Największą uwagę należy jednak zwrócić na malutką zmianę, jaką dokonano w tej wypowiedzi, do słowa, pain dodano literę „s” to jednak wystarczyło, żeby zmienić sens całego zdania.

In our darkest hour

In my deepest despair

Will you still care?

Will you be there?

In my trials

And my tribulations

Through our doubts

And frustrations

In my violence

In my turbulence

Through my fear

And my confessions

In my anguish

And my pain(s) – oryginał: “I w mym bólu”, memoriał: “w moich staraniach”

Through my joy

And my sorrow

In the promise of another tomorrow

I'll never let you part

For you're always in my heart.

Zastanawia nas, co ma oznaczać sformułowanie „w moich staraniach”?!, czyżby podkreślać starania Michaela w walce o miłość, czy też starania z jakimi przygotował całą mistyfikację? hmmm

Czy pojawiło się to przypadkowo?, najwyraźniej nie gdyby ktoś mówił to na żywo pomyłka tego typu mogłaby się zdarzyć, ale jako, że było to nagranie to nie ma takiej możliwości, tym bardziej, że jeśli się dostatecznie dobrze wsłuchamy usłyszymy dołożoną literkę „s”. No chyba, że było to przygotowane specjalnie na memoriał i mamy się czegoś w tym doszukiwać.

11) Niewątpliwe najbardziej dobitne i głośne przemówienie wygłosił znany pastor Al. Sharpton. W ostatnich latach bliski przyjaciel Michaela. W czasie, kiedy mówił na telebimie wyświetlono obraz Mike’a z wyciągniętą do góry ręką zaciśniętą w pięść obok jego postaci pojawił się napis: „There is nothing that can’t be done if we raise our voice as one” - nie ma rzeczy, których nie byli byśmy w stanie dokonać mówiąc jednym głosem. Zdanie to doskonale pasowało do, tego, o czym mówił pastor. Przypomniał on o wielkości Michaela, o tym, że przez całe swoje życie próbował zmieniać świat, propagował miłość oraz walkę z biedą i rasizmem.

Nam najbardziej jednak spodobało się jedno zdanie: „Wasz tatuś nie był dziwny, dziwne było to, z czym miał do czynienia” –święte słowa. Kończąc dziękował Michaelowi dosłownie za wszystko, że nigdy nie przestał marzyć i nigdy się nie poddał, za przełamanie barier i danie wielu ludziom nadziei. Dzięki niemu słowa „Thank You” niewątpliwie utkwiły w pamięci wszystkich przybyłych oraz oglądających tę uroczystość.

Opuszczając scenę podszedł do całej rodziny i wszystkich serdecznie uściskał.

W tym momencie należy się przyjżeć osobie Jermaine. Wcześniej pisałyśmy o urządzeniu, jakie trzymał w ręku, ale to nie wszystko, otóż w uszach przez większą część memoriału miał czarne słuchawki. Nie były to słuchawki, które ułatwiały odsłuch podczas śpiewania (tamte były białe) wyglądały raczej jak słuchawki do mp4 lub telefonu komórkowego. W zasadzie, do czego on ich potrzebował?, czyżby, komunikował się z kimś?

12) Kolejny występ to gitarowe wykonanie piosenki „Human nature” przez świetnego gitarzystę Johna Mayera. Widać było, że artysta włożył w nie całe swoje serce. W trakcie trwania na telebimie przewijały się zdjęcia Michaela w pozycji tzw „zmartwychwstania” pochodzące z różnych koncertów i wydarzeń. Najbardziej wyszczególniona była wspomniana poza z filmu „This is it” dobitne w niej są krzyk oraz kolorowe promienie otaczająca całą postać Michaela. Mamy wrażenie, że „silence is gold” aż do momentu powrotu, do takiego myślenia skłoniła nas sama piosenka, w której jedynymi śpiewanymi wersami był wymowny refren: „Why, Why, Tell 'Em That Is Human Nature. Why, Why, Does He Do Me That Way” – dlaczego, dlaczego powiedz im, że to ludzka natura. Dlaczego, dlaczego on mi to, zrobił. Ktoś najwyraźniej chciał zwrócić naszą uwagę właśnie na ten tekst, czyż nie pasuje idealnie do całej sytuacji oraz do póz widocznych na telebimie?

13) Następną przemawiającą była aktorka Brooke Shields. Na scenę weszła bardzo zdenerwowana, co można było zauważyć np. po trzęsących się rękach. Ze łzami w oczach opowiadała o relacjach, jakie łączyły ją z Michaelem szczególnie w młodzieńczych latach, o tym jak razem się bawili, wygłupiali i jak mogli zawsze na siebie liczyć. Przypominała również wszystkim o tym, jakim wspaniałym człowiekiem był Michael i jakie cechy wyróżniały go spośród innych. „Dla świata Michael był geniuszem, dla przyjaciół oraz rodziny był natomiast szczerym, troskliwym, prawdziwym i opiekuńczym człowiekiem”. „Troszczył się o wszystkich, dzieci, rodziców, rodzeństwo, o swoich fanów….” Szczególnie te ostatnie słowa wywołały wielkie oklaski zgromadzonych w hali.

Brooke zacytowała również fragment książki pt: „Mały Książę” Antoine'a de Saint-Exupéry'ego oraz zupełnie na koniec nawiązała do tekstu ulubionej piosenki Mike’a „Smile” i zasugerowała wszystkim, aby nie płakali tylko spojrzeli w niebo i serdecznie uśmiechnęli się do Michaela. Wszystko cudownie i pięknie zastanawia nas tylko jedno, czy Brooke jest tak dobrą aktorką i grała swoją rolę w tak fantastyczny sposób czy też po prostu o niczym nie wiedziała i wyraziła swoje prawdziwe odczucia.

Z tego, co udało się nam ustalić w ostatnich latach nie miała zbyt wielkiego kontaktu z Michaelem a patrząc na jej życie oraz dorobek artystyczny można przypuszczać, że taką rolę odegrała z niezwykłą łatwością.

14) Piosenkę „Smile” jak wcześniej wspominałyśmy ulubiony utwór Michaela napisany przez Charliego Chaplina wykonał Jermaine Jackson.

Podczas trwania całej piosenki na telebimie widać zdjęcie uśmiechniętego Michaela z rozpostartymi rękami i bijącym od niego niebieskim światłem. W tekście piosenki również można zauważyć małą, sprytnie ukrytą wskazówkę. Otóż zamieniono ostatnie słowo z wersu 9 na ostatnie słowo z wersu 10. Popatrzmy na oryginalny tekst:

Light up your face with gladness

Hide every trace of sadness

(Rozjaśnij swoją twarz radością

Ukryj każdy ślad smutku)

A teraz na wersję, jakiej użyto w memoriale:

Light up your face with sadness

Hide every trace of gladness

(Rozjaśnij swoją twarz smutkiem

Ukryj każdą oznakę radości)

Niektórzy powiedzą, że mogła to być zwykła pomyłka, jednak przypominamy, że Jermaine podobnie jak i Michael to perfekcjonista. Od najmłodszych lat występował, bowiem na scenie a jego ojciec nie pozwalał na żadne pomyłki. Po drugie przekaz jest chyba ewidentny, rodzina nie może okazywać radości musi udawać smutek z powodu straty bliskiej osoby, która tak naprawdę wcale nie umarła.

Po wybrzmieniu ostatniej nuty Jermaine rzucił na trumnę czerwoną różę, którą miał przypiętą do marynarki, powiedział „I love you Michael” i podnosząc ręce spojrzał na telebim.

Czy jego łzy były prawdziwe?, wcześniejsze i późniejsze zachowanie zupełnie na to nie wskazywało.

15) Po bardzo emocjonalnym występie Jermaine swoje przemówienie wygłosiły dzieci wielkiego Martina Lutera Kinga, Berenice King oraz Martin Luter King Jr. Porównali oni Michaela do swojego ojca i nazwali kontynuatorem jego szlachetnych działań „Michael był najjaśniej świecącym światłem dla świata, podobnie jak nasz ojciec”, „Chcielibyśmy, aby dla nas wszystkich był on wzorem i żebyśmy podążali wyznaczoną przez niego drogą”. Podczas przemówienia na telebimie widniał napis: „They say the sky is the limit and for me that is really true”

(Oni mówią, że niebo jest limitem i dla mnie jest to prawda).

16) Istotne słowa wypowiedziała Sheila Jackson Lee reprezentantka kongresu amerykańskiego oraz przewodnicząca organizacji zrzeszających afro amerykanów. Mówiła ona przede wszystkim o zasadzie i prawie, że: „Ludzie są niewinni dopóki nie udowodni się im winy” i, że o tym wszyscy powinniśmy pamiętać. Zapewne wiemy, dlaczego wypowiedziała takie słowa. Podkreślała również wielką dobroczynność, jaka cechowała Michaela. Wymieniła dziedziny, w jakich się udzielał, „Michael pomagał tym, którym trzeba było pomóc, on nigdy nie przestawał dawać… troszczył się o was”. Wspomniała także, że dnia 25.06.2009, kiedy to członkowie kongresu zatrzymali się i uczcili wielkiego króla minutą ciszy.

Przekazała także informację, iż Kongres przyjął rezolucję nr 6000 ustanawiającą Michaela idolem amerykańskim, i ikoną muzyki, która na zawsze pozostanie z nami. Na koniec podziękowała jeszcze za życie Michaela.

Nasuwa nam się tylko jedno pytanie, dlaczego dopiero teraz???, czy wcześniej nie wiedzieli o tym, czego dokonał Michael, o tym jak wiele zrobił dla świata?.

Hmm… jest to bynajmniej dziwne.

17) Piosenkę „Gone too soon” – „Odszedł zbyt szybko” zaśpiewał Usher. Jego wykonanie było bardzo przejmujące, wyglądał na zrozpaczonego. W pewnym momencie podszedł do trumny i kładąc na niej dłoń popłakał się. Na koniec udał się jeszcze do wszystkich członków rodziny Michaela i wszystkich uściskał. Oglądając cały memoriał ma się wrażenie, że przeżywał to bardziej niż cała rodzina razem wzięta. Zakładając oczywiście, że nie jest wtajemniczony w mistyfikację, jeśli jest wtajemniczony w udawaniu również był lepszy niż najbliżsi.

18) Po chwili ciszy na telebimie wyemitowano fragment teledysku do piosenki The Jackson 5 pt: „Who’s lovin You” napisaną przez Smookeya Robinsona. Jesteśmy pewne, że tego fragmentu również nie wybrano przypadkowo. Spójrzmy na tekst:

“When I had you

I treated you bad and wrong, my dear

And, girl, since, since you went away

Don’t you know I sit around

With my head hangin’ down

And I wonder who’s lovin’ you”

“Gdy cię miałem

Traktowałem cie źle i niewłaściwie, kochana

Ale, mała, odkąd, odkąd odeszłaś

Czy wiesz, że siedzę

Z opuszczoną głową

I zastanawiam się kto cię kocha”

Wyraźne przesłanie: kiedy Michael żył traktowano go źle, niewłaściwie, ale, od kiedy „odszedł” wszyscy, raptem się nim zainteresowali, i obnoszą się z wielką miłością do niego. Teraz doceniono wszystkie jego czyny.

19) Do mównicy podszedł twórca powyższego przeboju Smookey Robinson. Generalnie skupił się on na opowieści o wielkim talencie Michaela oraz o jego wielkości i oryginalności.

„Myślicie, że on teraz odszedł, jednak on tak naprawdę nigdy nie odejdzie, będzie tutaj z nami na wieki”.

Nawiązał również do historii powstania piosenki „Who’s lovin You” co wywołało głośną reakcję przybyłych.

20) Skoro tyle mówiono o piosence „Who’s lovin you” nie mogło obyć się bez jej wykonania. Zaśpiewał ją chłopak występujący w brytyjskiej wersji programu „Mam talent”, Shaheen Jafargholi. Jak wspominano, chłopak ten miał wystąpić u boku Michaela na kilku koncertach w Londynie. Zastanawiające jest tylko to, czemu nie mieliśmy przyjemności go widzieć na żadnej próbie?!, czemu nigdzie więcej o nim nie wspominano?.

21) Następne wystąpienie zdaje się być najciekawszym z wszystkich. Mowa oczywiście o wy

powiedzi Kennego Ortegi. Rozpoczął on od dwukrotnego przedstawienia się (pytamy, po co?, przecież każdy wiedział kim jest). Potem krótko zaprezentował Shaheena i potwierdził słowa, że chłopak miał występować z Michaelem.

Aby dokładnie pokazać, że coś w tym wszystkim nie gra pozwolimy sobie zacytować całość wypowiedzi Pana Ortegi:

„Byliśmy wszyscy w tym miejscu mniej niż tydzień temu, Michael był z nami”. (Ciekawe jak to możliwe, skoro słowa te były wypowiedziane 7.07 a Michael zmarł 25.06. Jakby nie liczyć minęło 13 dni).

„Byliśmy jedną wielką rodziną, a to miejsce w ostatnim czasie było naszym domem." Skąd tak ogromne przywiązanie do hali Staples center?. Z tego co wiemy próby nie odbywały się tylko w tym miejscu więc zupełnie nie rozumiemy tego stwierdzenia.

"Kiedy rodzina Jacksonów poprosiła mnie i Randego Philipsa o przygotowanie tej uroczystości nie wahaliśmy się ani chwilę. Od początku było dla nas jasne, że musimy podczas trwania tego memoriału wspominać życie Michaela oraz jego odejście.

Pracowałam z Michaelem przez wiele lat i byliśmy tutaj razem w ostatnich momentach tworzenia tego co uważaliśmy za jego triumfalny powrót do świata, powrót na scenę. Według mnie była to jego największa osobista praca jaką kiedykolwiek wykonał, jego najlepsze dzieło.

On będzie zawsze z nami… Michael kochamy cię bardziej…przyłącz się do nas”.

Zaskakujące nieprawdaż?. Dla nas była to typowa wypowiedz reżysera wychwalająca swoje dzieło. Zero przybicia czy też przygnębienia wręcz przeciwnie wszechobecny uśmiech i swobodny styl zachowania.

22) Na zakończenie całej uroczystości wszyscy artyści, przemawiający, rodzina oraz zaproszone dzieci zgromadzili się na scenie i wspólnie zaśpiewali dwa wielkie hity Michaela: „We are the World” i „Heal the World”. Zwrotki wykonali artyści towarzyszący Michaelowi przy przygotowaniach do „This is it”: Judith Hill, Dorian Holley, Darryl Phinnessee, Ken Stacey, i Orianthi Panagaris.

Podczas piosenki „We are the World” pomiędzy wieloma słowami pojawiającymi się na telebimie można dostrzec wielki, czerwony napis TRUTH, jest on napisany drukowanymi literami i przybliża się przez chwilę. Najprawdopodobniej nie był on wyszczególniony w taki sposób przypadkowo, tym bardziej, że w ogóle nie pasował do pozostałych słów w których wykorzystane były znane wszystkim symbole. Słowo „TRUTH” było jedynym słowem bez znaków.

Najciekawsze rzeczy działy się jednak za solistami. Ponownie wesołe tancerki, uradowany Barry Gordy, roześmiani Marlon i Jermaine oraz dziwna Brooke. Hmm czy to odpowiednie zachowanie podczas jakby nie patrzeć pożegnania?!.

Gdy z telebimu zniknęła wielka kula ziemska, pojawiło się doskonale wszystkim znane zdjęcie pochodzące z końcowej sceny teledysku do piosenki "Liberian girl". Michael w czerwonej koszuli z uśmiechem na twarzy w towarzystwie kamery. Można powiedzieć znowu ten obraz ale czemu mamy się dziwić po prostu "Koniec zdjęć".

23) Po zakończeniu oficjalnej części uroczystości na scenie pozostała najbliższa rodzina Michaela tj bracia, siostry oraz dzieci. Pierwszy do mikrofonu podszedł Jermaine Jackson, który podziękował wszystkim za przybycie. No cóż nie przypominał tego, Jermaine, który śmiał się razem z choreografką zaledwie kilka minut wcześniej, ale skupmy się na tym, co powiedział.

„W imieniu swoim i całej swojej rodziny oraz moich przyjaciół chciałbym podziękować wszystkim za przybycie. Jak sami widzicie brak mi słów, zawsze starałem się wspierać rodzinę, zawsze starałem się być wsparciem dla niego. Teraz mogę powiedzieć tylko tyle dziękuję wam bardzo”. Spodziewałyśmy się czegoś bardziej twórczego… jednak ciekawy jest następujący tekst „zawsze starałem się być wsparciem dla niego” – czyżby informacja o tym, że Jermaine pomaga Michaelowi i wspiera go w jego poczynaniach?. Wszystko na to wskazuje.

Następnie głos zabrał Marlon Jackson. Jego wypowiedz jest tak zaskakująca, że opublikujemy ją w całości.

http://www.youtube.com/watch?v=CGepCJSs-aU

„Stoję w tym miejscu i staram się znaleźć jakieś słowa pocieszenia. Staram się zrozumieć, dlaczego Pan zabrał do siebie naszego brata z jego tak krótkiej wizyty na tej ziemi.

Michael, kiedy nas opuściłeś część mnie odeszła z tobą, a część ciebie będzie żyła wiecznie we mnie i zapewne w każdym z nas.

Michael, wspominam te piękne czasy, kiedy razem śpiewaliśmy, tańczyliśmy, śmieliśmy się, kiedy wracaliśmy razem ze szkoły, kiedy wszyscy razem oglądaliśmy wieczorem filmy w telewizji starając się ukryć przed mamą, która chciała nas zagonić do studia nagraniowego.

Pamiętam pewien dzień, kiedy byliśmy w sklepie z płytami. Przypominam sobie człowieka, który chciał kupić sporą ilość płyt, cały czas wybierał nowe. Był to starszy człowiek, miał zepsute zęby i pogniecione ubranie. Podszedłem do niego i zapytałem, Michael, co robisz w tym sklepie?. On odwrócił się do mnie i powiedział, Marlon skąd wiedziałeś, że to ja?. Odpowiedziałem mu jesteś moim bratem poznam cię wszędzie niezależnie od tego jak jesteś przebrany. Wiem jak chodzisz, znam twój język ciała a to, że masz na sobie zwykłe buty nie pomaga ci się ukryć. Michael zawsze miał na sobie podobne buty, myślę, że to był właśnie jego sposób przeżywania tego, co my bierzemy za oczywiste”. Czyżby Marlon sugerował nam, że Michael może pojawiać się w wielu miejscach w przeróżnych przebraniach i, że prawdziwi fani poznają go po tym jak się zachowuje?... inne powody tej wypowiedzi nie przychodzą nam do głowy.

„Nigdy nie zrozumiemy tego, co czuł, kiedy nie mógł spokojnie przejść przez ulicę, i ile musiał wycierpieć, gdy wyśmiewano się z niego i bezpodstawnie go oskarżano. MICHAEL MOŻE TERAZ ZOSTAWIĄ CIĘ W SPOKOJU”. Dobitne usprawiedliwienie czynów Michaela oraz podkreślenie winy mediów.

„Michael był głosem anielskich trąb i nadal będzie tym głosem w niebie. Będzie śpiewał naszemu stwórcy. Będzie oczekiwał nas, kiedy nadejdzie kres naszych dni.

Michael kocham cię, będę oczekiwał dnia spotkania, kocham cię bardziej i nie mogę się doczekać, kiedy cię uściskam. Jak wiecie Pan ma plan dla każdego z nas. Często nie możemy go zrozumieć, ale być może stanie się on dla nas jasny, kiedy dotrzemy do tej ostatecznej nagrody kiedy staniemy przed jego obliczem i zobaczymy Michaela u jego boku. To nastąpi kiedy wezwie nas Pan.

Dlatego też dziękuję ci Michaelu za wszystkie uśmiechy, jakie dałeś ludziom. Dziękuję ci za wszystko, co zrobiłeś dla innych na całym świecie. Mam do ciebie jeszcze prośbę przekaż mojemu bratu bliźniakowi Brandonowi uściski ode mnie. Kocham was obu”.

W tym fragmencie Marlon jakby nie było utalentowany mówca chce odwrócić uwagę od dwóch pierwszych części swojej wypowiedzi.

Podczas przemowy Marlona możemy zauważyć ciekawe zdarzenia z tyłu. Rebbie ciągnie gdzieś Jermaine i razem konwersują z Randym i La Toyą, następnie La Toya przekazuje informacje Janet a ta wnikliwie tłumaczy coś Paris, która zgadzając się kiwa głową. Czyżby ustalali treść przemowy dziewczynki?. Słowa Paris były naprawdę przejmujące i jeśli coś miałoby przerwać naszą wiarę w to, że Michael Jackson żyje to właśnie to wystąpienie. Oto jego treść:

„Chciałam powiedzieć, że od momentu , kiedy się urodziłam, tata był dla mnie najlepszym tatusiem jakiego mogłam sobie wymarzyć i chciałam jeszcze powiedzieć, że bardzo go kocham….”.

Na tym kończymy opis memoriału, w następnym poście napiszemy jeszcze całe podsumowanie, w którym spojrzymy na to co działo się po memoriale. Dodatkowo poświęcimy trochę miejsca na przeanalizowanie księgi pamiątkowej z memoriału.

J.A.M